LEZERSBRIEVENZaterdag 6 februari

Vuurwerk en sneeuwpret belasten de zorg allebei

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 6 februari.

Kinderen spelen in de sneeuw in de Hoekschewaard, Zuid-Holland. Beeld Arie Kievit / de Volkskrant
Kinderen spelen in de sneeuw in de Hoekschewaard, Zuid-Holland.Beeld Arie Kievit / de Volkskrant

Brief van de dag: sneeuwpret

In zijn column steekt Bert Wagendorp de draak met de zorgen van de spoedeisende hulp naar aanleiding van de te verwachten slachtoffers als gevolg van de aanstaande sneeuwpret. Dit schamperen staat in schril contrast met het begrip, ook in deze krant, voor de argumentatie waarmee het kabinet het aanvullende vuurwerkverbod onderbouwde.

In de Kamerbrief waarin het verbod werd aangekondigd, was het ontzien van de overbelaste zorg het enige argument. Dit aanvullende vuurwerkverbod zou in totaal circa 150 slachtoffers op de SEH’s schelen in vergelijking met het jaar daarvoor. Pijlen en knallers, goed voor 60procent van de slachtoffers, waren immers eerder in 2020 al verboden.

In een pilotstudie van twee Haagse SEH’s naar botbreuken tijdens de sneeuwperiode in 2013, bleek het aantal te verdubbelen. Het percentage ziekenhuisopnames volgend op de behandeling op de SEH, was vergelijkbaar met dat van de vuurwerkslachtoffers. Extrapolerend naar één dag sneeuw en ijs in heel Nederland, zou alleen al het aantal extra botbreuken een veelvoud zijn van het aantal vermeden slachtoffers van het vuurwerkverbod. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de extra aantallen hersenschuddingen en snijwonden, waarmee de SEH’s ook werden ­belast.

De Haagse onderzoekers schrijven onder andere: ‘De toename van patiënten die een SEH bezoeken gedurende een relatief korte periode doet denken aan een ‘grootschalig incident’ of ‘ramp’.’

Naar verwachting zal de komende dagen het aantal vermijdbare slachtoffers van de sneeuwpret een veelvoud zijn van het aantal vermijdbare vuurwerkslachtoffers. Ik pleit niet voor een uitgaansverbod. Integendeel.

Ik pleit wel voor meer consistentie in de morele verontwaardiging. Maar vooral maak ik met terugwerkende kracht bezwaar tegen de schijnheilige, selectieve argumentatie van het willen ontzien van de zorg om het aanvullende vuurwerkverbod er door te drukken.

Patrick Laurens, Utrecht

Woningtekort

Ook Pieter Klok spreekt schande van de situatie op de woningmarkt. Onder de kop ‘Zes mensen op 47 vierkante meter, Nederland moet zich schamen’ haalt hij fors uit en spreekt over grote woningnood. Hij staat bepaald niet alleen, want ongeveer elke politieke partij pleit voor een miljoen extra woningen.

Sommigen verwijzen zelfs naar de ­jaren vijftig. Kijk je echter naar de jaren vijftig, dan zie je dat Nederland toen ruim 2 miljoen woningen had en ongeveer 10 miljoen inwoners. Oftewel: gemiddeld woonden er zo’n vijf mensen in een huis. Kijken we naar de huidige ­situatie, dan zien we dat Nederland bijna 8 miljoen woningen kent en ongeveer 17,4 miljoen inwoners. Kortom, het gemiddelde huis telt nog slechts 2,15 bewoners en er zijn veel meer mensen die alleen in een huis wonen dan met zes personen.

Rekening houdend met alle milieu­afspraken en wetend dat ook in Nederland een gerede kans bestaat de de bevolking gaat dalen tot volgens voorspellingen 13,6 miljoen in 2100, is het de vraag of al die extra huizen wel nodig zijn. Laat permanente bewoning van vakantiehuizen toe, zorg voor meer doorstroming en nieuwe woonvormen, durf in te grijpen op de woningmarkt. Dat lijkt handiger dan alleen maar bouwen.

Ton van Rietbergen, economisch geograaf, Utrecht

Woningtekort (2)

Dat de woningmarkt niet in orde is en er veel te weinig sociale huurwoningen zijn, is een schande. Je kunt het beschavingsniveau van een land afmeten aan de wijze waarop de inwoners zijn gehuisvest. Maar na het lezen van het artikel Er is een woning voor u. Alleen niet nu, maar over vijftien jaar’ op woensdag en het Commentaar een dag later vraag ik me af of de ouders het verantwoord hebben gevonden, nadat zij de krappe woning hadden betrokken, vier kinderen op de wereld te zetten.

Fred Andrioli, Den Haag

Bijstandsregels

Wanneer je met een bijstandsuitkering vier nachten per week bij een geliefde slaapt, wordt dit gezien als financieel samen een huishouding voeren en wordt de uitkering stopgezet. Er zit dan niets anders op dan je woning op te zeggen en bij je geliefde te gaan wonen. Simpel, zou je zeggen, maar waar vind je weer een woning als de relatie stukloopt? Pas als er voldoende huizen zijn, vooral sociale huurwoningen, kun je van mensen verlangen dat ze deze zekerheid op­geven. Tot dat moment zal een bijstandsgerechtigde geen andere keuze hebben dan onjuiste informatie te verschaffen.

Trees van Oers-Boschman, Wieringerwerf

Energie en lifestyle

Het is onvermijdelijk dat de energievraag zal groeien, stelt Shell-baas Ben van Beurden, omdat het geen ‘lifestylekeuze’ is om energie te gebruiken . Toegegeven, wij kunnen niet leven zonder enige vorm van energie en hebben onze levensstandaard aan moderne energie te danken. Maar de uitspraak van Van Beurden doet af aan onze gemeenschappelijke en individuele verantwoordelijkheid en keuzevrijheid. Direct of indirect kan al ons energieverbruik worden toegeschreven aan ‘lifestyle’, en daar hebben we behoorlijk wat invloed op.

Gaan we straks weer vijf dagen per week in de file staan? Elk jaar op een verre vliegvakantie? Moeten mijn groente en fruit van een ander continent komen, of volstaat de lokale boer? Heb ik echt een nieuwe iPhone-hoes van Alibaba nodig? En elke maand kleding van de Primark?

Om niet te spreken van de (al lang niet meer sexy) klassiekers: de verwarming een graadje lager, een minuutje korter douchen, het licht uit in lege ­kamers. Energieverbruik gaat hand in hand met luxe en consumptie, en daar zijn veel ‘lifestylekeuzes’ mee gemoeid. Laten we dat niet vergeten.

Robert Ewing, Den Haag

Kleinverbruiker

Terwijl alom wordt geroepen zuinig te zijn met energie – en dat probeer ik als alleenstaande man van 81 jaar – kreeg ik een brief van de energiecentrale dat ik 28 euro moet bijbetalen omdat ik kleinverbruiker ben en dit extra administratieve zorg geeft. Wel vier A4’tjes vol met on­begrijpelijke uitleg. Wie het denkt te ­begrijpen, mag het zeggen.

Joop Luk, Wassenaar

Best tevreden

Columnist Sheila Sitalsing vindt het moeilijk te geloven dat het kinder­opvangschandaal weinig losmaakt bij de kiezer. Misschien moet zij zich ook realiseren dat veel ‘gewone’ burgers amper met de overheid te maken hebben en daardoor ook niet ontevreden zijn.

Mijn partner en ik werken beiden ons hele werkzame leven fulltime, hebben een koophuis, betalen onze inkomsten-, vermogens- en gemeentelijke belastingen en ontvangen jaarlijks een klein stukje hypotheekrenteaftrek. Verder hebben wij nooit toeslagen ontvangen en geen gebruikgemaakt van overheidsinstanties zoals Jeugdzorg.

Als je momenteel de Volkskrant leest, lijkt het of elke Nederlander gevechten heeft met de overheid over uitkeringen, toeslagen en gemeenten, terwijl er in werkelijkheid ook veel mensen zijn zoals wij: mensen die over het algemeen best tevreden zijn over onze ­overheid omdat veel zaken in Nederland wél goed geregeld zijn. Hierdoor zijn we nog steeds nummer 6 in het World Happiness Report.

Annet Eeltink, Soesterberg

Amsterdam

In de Volkskrant van donderdag las ik hier in Groningen over huisvestingsplannen voor de wijk Amsterdam-Zuidoost, plannen voor een nieuw museum in Amsterdam, een expositie in Amsterdam, een kickbokser uit Amsterdam-Zuidoost, een actrice uit Amsterdam, een kunsthistoricus uit Amsterdam, ­een fototentoonstelling in Amsterdam, twee galeriehouders uit Amsterdam en een Instagrampresentator uit Amsterdam. Ik begrijp dat corona de reisbewegingen van de redactie beperkt, maar met de trein of de auto kun je toch heel comfortabel vanuit Amsterdam in ­Arnhem, Zwolle, Leeuwarden en zelfs Groningen komen. Rimboekapmes niet vereist.

Trees Roose, Haren

Stemmen

Klinkt goed, stemmen per post voor 70-plussers. Alleen is de dichtstbijzijnde brievenbus tegenwoordig een aanzienlijk eind verder dan het stemlokaal.

Tineke Steegers, Berkel en Rodenrijs

Inzichten

Door de coronamaatregelen zijn studenten gedwongen hun studie thuis voort te zetten. Isaac Newton bloeide op toen de universiteit van Cambridge in de zomer van 1665 werd gesloten wegens de pest. Hij keerde terug naar zijn huis in Lincolnshire, waar hij zich wijdde aan diverse wetenschappelijke disciplines en onder meer de grondslag legde voor de differentiaalberekening. Ik wacht ­gespannen af welke nieuwe wetenschappelijke inzichten zich nu, in een vergelijkbare situatie, zullen aandienen.

John Arts, Groesbeek

IJsvrij

Komende twee weken ijsvrij voor het ­basisonderwijs tot de voorjaarsvakantie. Iedereen blij. Scheelt een hele hoop gedoe.

Andre Aaldering, Zutphen

Meer over