Opinie

Vechtsport heeft regels nodig

Vechtsport Boksers, kickboksers en andere vechters lopen grote medische, sportieve en zakelijke risico's door gebrek aan uniforme regels die hen beschermen.

null Beeld EPA
Beeld EPA

Op 2 mei versloeg bokser Floyd Mayweather in Las Vegas zijn rivaal Manny Paquiao in wat van te voren het gevecht van de eeuw werd genoemd. Na een unanieme beslissing over twaalf ronden overheerst in de pers de teleurstelling.

De Volkskrant noemde de vechtstijl van winnaar Mayweather 'saai' en 'geroutineerd.' Het Amerikaanse sportblog deadspin ging zelfs zover Mayweather een lafaard te noemen, vanwege zijn verdedigende stijl. Het meer onbesuisde boksen van de aimabele verliezer Pacquiao kon daarentegen op meer waardering van pers en publiek rekenen.

null Beeld Bert Muller
Beeld Bert Muller

Professioneel boksen is een riskante sport. Jaarlijks overlijden gemiddeld zes boksers na een afstraffing in de ring, of raken in een coma. Er zijn sterke aanwijzingen dat herhaalde klappen op het hoofd leiden tot permanente hersenbeschadiging. Door een perfect geplaatste rechtse directe tijdens een gevecht in 2012 was Manny Pacquiao op slag buiten bewustzijn en lag minutenlang roerloos op het canvas terwijl zijn toenmalige tegenstander met bebloed hoofd de overwinning vierde.

Ondanks de hoge risico's is Amerikaans professioneel boksen een gebrekkig gereguleerde sport. Er is geen nationale bond, waardoor uniforme richtlijnen over medische keuringen, doping, zaakwaarneming van boksers en zelfs spelregels ontbreken.

Hierdoor zijn ook corruptie en match-fixing wijdverbreid. Na hun pensioen blijven ex-profboksers dikwijls berooid en in slechte gezondheid achter. Dit geld voor de onbeduidende 'clubvechter,' maar ook voor voormalige wereldsterren als Mike Tyson.

In een sport met grote gezondheidsrisico's en minimale bescherming voor sporters, is het daarom niet onverstandig voor boksers als Floyd Mayweather om een risicomijdende vechtstijl aan te houden. Bovendien staat hij aan het hoofd van een miljoenenbedrijf met tientallen werknemers, die afhankelijk zijn van Mayweathers vaardigheid om met gevaar voor eigen gezondheid de ring in te stappen.

Amerikaanse toestanden? Dichter bij huis komen vergelijkbare taferelen voor. Nederlanders blinken internationaal uit in vechtsporten als kickboksen, K1 en MMA en ook in Nederland ontbreken in een woud van bonden uniforme richtlijnen over sportieve, medische en zakelijke bescherming van vechters. Dit is slecht voor het imago van vechtsport en maakt dat gemeenten worstelen met het verlenen van vergunningen voor vechtsportevenementen. De grote verliezer in dit geheel is de vechter zelf. Van de mannen en vrouwen in de ring wordt spektakel en bovenmenselijke krachtsinspanningen verwacht, terwijl de aanzienlijke risico's eenzijdig bij vechters zelf liggen.

Onlangs heeft minister Schippers van Volksgezondheid en Sport een initiatief ondersteund om een Nederlandse vechtsportautoriteit op te richten. Hopelijk kan dit orgaan bijdragen aan de ontwikkeling van gestandaardiseerde medische keuring, centrale registratie van vechters, keurmerken voor vechtsportscholen en heldere richtlijnen voor vergunningverlening.

De vechters verdienen dit. Door hun lichaamsbeheersing, uithoudingsvermogen en karakter kunnen toeschouwers zich veilig vergapen aan gestileerd geweld en dan de winnaar na afloop ongegeneerd een lafaard noemen.

Meer over