ColumnBert Wagendorp

Van al het nieuws is 60 procent besmet, daar helpt geen lieve lockdown aan

Dinsdag zag ik een foto langskomen van koning Willem-Alexander, koningin Máxima en de echtgenote van de Indonesische president Joko Widodo, Iriana, voor het presidentiële paleis te ­Bogor, het vroegere Buitenzorg (sorry). Mijn oog werd niet getrokken door de koning die moedig excuses had aangeboden voor ‘het excessieve geweld van de kant van de Nederlanders’ in de Gordel van Smaragd gedurende de jaren 1945-1949, ook niet door het fraaie goudkleurige hoofddeksel van Máxima noch de rode stropdas van de president of de kindertjes met rood-wit-blauwe vlaggetjes. Mijn blik ging onherroepelijk naar de hand van de koning en die van mevrouw Widodo: die schúdden elkaar!

Geen elleboogstoot, niet de Soedanese groet (handen samengevouwen voor de borst en een knikje), geen ­Wuhan-shuffle, Erdoganvuist, tikkie met de zijkant van de voet of een ouderwets ‘Hallo dan!’ – nee, een hand. De hug ontbrak er nog maar aan – die komt binnenkort in het Wetboek van Strafrecht als poging tot doodslag.

Prima overigens dat onze koning niet meteen de nieuwe Rutte-doctrine toepaste in voorheen Ons Indië, dat zou zomaar als neo-koloniaal superioriteitsdenken kunnen worden opgevat.

Dat ik meteen geobsedeerd naar de handen keek, liet zien hoe nieuws en nieuwsconsument door het coronavirus zijn geïnfecteerd. Ik schat dat 60 procent is besmet, daar helpt geen lieve lockdown aan.

En nu zit Klaas Dijkhoff ook nog in zelfquarantaine, zagen we bij Op1 – dat krijg je nou van dat gecarnaval. Het wordt de komende weken een terugkerend beeld, talkshows met gasten via Skype, omdat het niet langer verantwoord is plaats te nemen aan een van die overvolle tafels in volgepropte studiootjes. Als Matthijs van Nieuwkerk gezond de eindstreep van zijn programma wil halen, zit er weinig anders op dan van de DWDD-studio een gelockdownd quarantainegebied te maken met louter gedesinfecteerde gasten die keurig in hun elleboog niezen.

Het is sowieso de vraag hoelang onze democratie nog tegen het virus bestand zal blijven, al dat gepolder in achterkamertjes is vragen om problemen. De hele Tweede ­Kamer is een potentiële besmettingshaard. Ik ben bang dat we binnenkort de macht zullen moeten overdragen aan het triumviraat Rutte, Knot en Van Dissel in een coronavrije bunker; er moeten daden worden gesteld.

Zoals in China, waar president Xi Jinping dinsdag de naderende overwinning in de volksoorlog tegen het virus aankondigde. De zege op de Coronese Slagvelden kan de Grote Leider, Wijze Strateeg en Gewiekste Manipulator niet meer ontgaan. Ik vond de foto waarop Xi Jinping via een veilige videoverbinding naar een met zijn laatste krachten saluerende coronapatient zwaaide trouwens niet erg overtuigend. Dat hij het toch nog nodig achtte een mondkapje te dragen kwam niet echt heldhaftig over.

Het coronanieuws komt zelfs tot ons vanuit de overvolle vluchtelingenkampen in Turkije en Syrië. Daar heeft het virus vrij spel. Dus als die mensen deze kant op komen, kunnen we mooi zeggen dat we vanwege covid-19 de grenzen helaas gesloten moeten houden, wat toch een tikkeltje humaner klinkt dan dat ze wat ons betreft allemaal mogen creperen.

En zo heeft elk nadeel zijn voordeel: het fileprobleem in Noord-Brabant is voorlopig opgelost, straks krimpt Schiphol en we hebben dankzij Rutte eindelijk onze identiteit weer terug: nuchter volkje.

Meer over