Lezersbrieven

Vak van huisarts lijkt te zijn verworden tot ‘bijbaan’

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 3 juli.

Een huisarts kleedt zich om in beschermende kleding om een patiënt met corona in de praktijk te ontvangen. Beeld ANP
Een huisarts kleedt zich om in beschermende kleding om een patiënt met corona in de praktijk te ontvangen.Beeld ANP

Brief van de dag

De radiologie is in een ziekenhuis het specialisme waarnaar het frequentst wordt verwezen door de huisarts. De ­radiologengroep in het enig overgebleven stadsziekenhuis in Amsterdam ­verwerkt per jaar vele tienduizenden onderzoeksaanvragen van huisartsen.

De column van Danka Stuijver over het zoekraken van de menselijke maat in de huisartszorg komt heel bekend voor. De vraag is alleen of oorzaak en gevolg niet door elkaar worden gehaald. De huisarts zou in de zorg­keten voor een patiënt de meest continue factor, een anker, moeten zijn. Die tijd ligt echter ver achter ons. Er zijn nauwelijks of geen fulltimehuisartsen meer. Het overgrote deel van de aan­vragen die wij als radiologen zien, wordt gedaan door waarnemers of ­parttimehuisartsen (soms een dagdeel per week).

Het vak van huisarts lijkt, in elk geval in de stad, vaak te zijn verworden tot een ‘bijbaan’. Dit heeft een duidelijk effect op de kwaliteit van de verwijzingen, want de huisarts van dienst kent zijn of haar patiënt minder goed en verwijst dus sneller, met alle (onder meer financiële) gevolgen van dien.

We waren in Nederland gezegend met een uitstekend functionerend zorg­systeem, waarbij de huisarts een belangrijke triagefunctie had voor wie moest worden doorverwezen naar het ziekenhuis. Als huisartsen zelf bedanken voor deze rol, kun je het andere partijen niet kwalijk nemen dat ze in het gat springen. Wel deel ik Stuijvers mening dat deze ontwikkeling een stap terug is. Het alternatief zou echter zijn dat we helemaal geen huisartszorg meer zouden hebben.

Erik-Jan Haanraadts, radioloog, Amsterdam

Gidsland

Hebben we eindelijk een politicus in huis waar je trots op kan zijn, is het weer niet goed. Een vrouw van de wereld die Arabisch, Frans en een handvol andere talen vloeiend spreekt. Die voor de ­Verenigde Naties leiding gegeven heeft aan enkele lastige trajecten. Een kanjer die tussen staatslieden van diverse pluimage Nederland een krachtige, vooruitstrevende uitstraling weet te geven. Een politica die, wat mij betreft, met kop en schouders uitsteekt boven de meeste ­risicomijdende en leugenachtige mannen rechts van haar in de Kamer.

Vanaf dag één stond er een prijs op haar hoofd. Er moest toch ergens iets zijn, al was het maar een flintertje waarmee zij in diskrediet gebracht kon worden. Je bent geen goede bloedhond als je het spoor niet vindt. Heb je het al ­gehoord? Kaag zat zonder autogordel achter in haar dienstauto? Zie je nou wel dat ze niet deugt. En die film over haar, daar heeft haar partij en het ministerie eindregie op uitgeoefend.

Lezers, ik doe een beroep op uw verstand. In alle documentaires die over ministers gaan hebben het ministerie en de partij waarvan je leider bent een eindoordeel. Alleen omdat het Kaag is, omdat ze boven de partijen en laffe haatdragende politici uitsteekt, willen de bloedhonden haar verscheuren. Arm, laf land. Ooit waren we een gidsland in vernieuwing. Ik schaam me.

Jan Bouman, Zeist

Economisch belang

Terecht dat er nu volop aandacht is voor het slavernijverleden. Niet ons slavernijverleden, maar hun slavernijverleden. Voor ons was het economisch belang; puur dat en niets anders.

Wel jammer dat we nu opnieuw uit economisch belang de hedendaagse ­slavernij niet willen zien: aan kleding zitten volop kindervingertjes, aan producten uit China en Noord-Korea hangt de geur van dwangarbeid en onderdrukking, in Afrikaanse kobaltmijnen kennen ze het Kinderwetje van Van Houten niet, en hoe de stadions van het WK 2022 in Qatar gebouwd zijn dat interesseert ons ook niet als de straten straks weer oranje versierd zijn.

Jammer dat Keti Koti nog niet overal gevierd kan worden.

Frits van het Hoofd, Arnhem

Excuses

Wat ik me afvraag, is hoever terug in de tijd we excuses mogen verwachten. Duitsland (Tweede Wereldoorlog) hebben we intussen afgevinkt, Nederland (slavernijverleden) loopt nu. Is het nu niet de beurt aan Frankrijk om excuses aan te bieden voor het Beleg van Bergen op Zoom (1747) en Maastricht (1748)? Daarna is het wachten op excuses van Spanje wegens de wreedheden tijdens de 80-jarige oorlog (1568-1648). En ik denk dat ook Zweden en Denemarken ons nog iets verschuldigd zijn voor de overvallen van de Vikingen (810). Of zullen we het maar laten rusten?

Michel van den Elzen, Esch

Voetballers

Slavernij is gelukkig al meer dan 150 jaar geleden officieel in Nederland afgeschaft. Hoe is het mogelijk dat er in het voetbalnieuws van 1 juli 2021 gesproken wordt over de verkoop van voetballers. Hebben we toch niets ­geleerd?

Lex Wilbers, Rotterdam

Dierenslavernij

Hopelijk zal de afschaffing van de dierenslavernij niet zo lang op zich laten wachten als die van de mensenslavernij en worden er ook excuses voor aangeboden. Niet door gemeenten, maar door Land- en Tuinbouworganisatie Nederland en het ministerie van Landbouw.

Linda Wiffers, Enschede

Lepejou

In zijn bijdrage roept Sander van der Horst ook niet-Randstedelingen op om deel te nemen aan het debat over slavernijverleden. Ik lees dat er plekken zijn in de provincies die een ‘cruciale rol speelden in de Nederlandse slavernijgeschiedenis’. Één daarvan zou zich zelfs in Drenthe bevinden, te weten Huize Arnichem. Een kleine correctie: Huize Arnichem ligt vlak bij Zwolle en dus niet in Drenthe.

Maar waaruit bestaat die ‘cruciale rol’? Waarschijnlijk wordt gedoeld op het ‘graf van de Negerslaaf’ bij het huis. Daar ligt een ‘knecht’ (Lepejou) begraven van wie het verleden niet geheel helder is. Hij zou zijn geboren op Celebes uit slaven die afkomstig waren uit Demerary in het voormalige Brits ­Guyana. Gezien de grafschriften (deels in het Arabisch) is het waarschijnlijker dat hij een islamitische Indiër was.

Hoe hij in Nederland verzeild raakte? Er gaat een verhaal dat hij zijn meester Tobias, een koloniaal ambtenaar, in een gevecht van de dood zou hebben gered en als dank daarvoor is meegenomen naar Nederland. Uit de genegenheid van Tobias voor Lepejou, die spreekt uit de grafschriften, is een homoseksuele relatie tussen knecht en meester zeker niet uitgesloten.

In dat laatste geval zouden er uit de provinciale rol in de slavernijgeschiedenis dus mooie dingen zijn voortgekomen, die een prominente plek zouden moeten krijgen in de lhbti-geschiedschrijving van Nederland.

Evert de Zoeten, Zwolle

Kinderen vaccineren

Ouders zijn verantwoordelijk voor de verzorging en opvoeding van hun kinderen. Ze worden dan ook aangesproken als hun kinderen niet naar school gaan, te veel tijd achter schermen doorbrengen of rotzooi achterlaten na het chillen in het park, om maar een paar voorbeelden te noemen. Maar als het om vaccineren gaat, dan zijn twaalfplussers plots wezens die uitstekend zelf afwegingen kunnen maken en ­gevolgen kunnen overzien waarbij ze hun ouders niet nodig hebben.

Dat is wel heel selectief shoppen als het om ouderlijke verantwoordelijkheid gaat. Heel benieuwd of minister Hugo de Jonge er ook zo over denkt als die jongeren besluiten zich niet te laten vaccineren, terwijl hun ouders dat wel een goed idee vinden.

Janneke van Bockel, ouderschapsdeskundige, Utrecht

Urgentie

Waar de wetenschap al jaren met sluitende bewijzen komt over de schrik­barende staat van klimaat en milieu –  bodem, lucht, biodiversiteit – geven journalisten er veel te weinig urgentie aan. Eva Rovers merkt op dat zelfs het alarmerende IPCC-rapport door Nederlandse journalisten genegeerd wordt.

Helaas past dit in een lange trend. De krant van vrijdag 2 juli besteedt pas op bladzijde 11 slechts een kwart pagina aan het minstens even alarmerende rapport van de Wereldbank dat economische schade aan natuur op gaat lopen tot biljoenen per jaar.

Echter, de journalistiek is al vijftig jaar op dit dossier tamelijk apathisch, volgend en stelt verkeerde prioriteiten. Alleen in ‘Opinie en Debat’ zijn niet mis te verstane individuele bijdragen als van Klaas van Egmond te vinden. Deze deskundigen blijven roepende in de woestijn, omdat de journalistiek haar taak niet genoeg oppakt.

Journalisten, verdiep je, houd politici scherp, informeer, word wakker. De wereld die we kennen gaat verloren.

Maria van den Boer, Bilthoven

Kat in de zak

Na met ons ontwerpbureau jarenlang gebankierd te hebben bij de ING bank, was na het zoveelste witwasschandaal de maat vol. Het kostte ons meer dan een jaar om de transitie door te voeren. Niet in het minst door het volstrekt onduidelijke beleid voor bestaande ondernemingen bij Triodos, maar het lukte.

Als internationaal opererende ontwerpstudio ontvangen wij voornamelijk buitenlandse betalingen. Laatst ging er iets mis. En nam ik contact op. Wat schetst mijn verbazing, voor alle buitenlandse betalingen maakt Triodos gebruik van de ING als zogenoemde correspondentbank. Zo wordt maatschappelijk verantwoord bankieren ook bij deze bank een kat in de zak.

Elger Blitz, Amsterdam

Meer over