CommentaarTrumps ‘law and order’-strategie

Trump krijgt zijn zin: hoe groter de chaos, hoe meer hij zich kan profileren als de sterke man

Doelbewust werkt president Trump escalatie in de hand met zijn optreden tegen demonstranten.

President Trump werkt doelbewust escalatie in de hand. Beeld AFP

Het is nauwelijks een verrassing dat president Trump de federale politie gebruikt om zijn politieke belangen te dienen. Tegen de zin van Democratische burgemeesters zette hij in Portland federale agenten in tegen betogers van de Black Lives Matter-beweging. Het afvoeren van demonstranten in ongemarkeerde auto’s was een lugubere herinnering aan Trumps minachting voor de rechtsstaat.

De demonstraties in Portland waren aan het verlopen, maar door de inzet van federale agenten werden ze nieuw leven ingeblazen. Het harde optreden van Trumps troepen droeg bij aan de verdere escalatie van de situatie ter plekke. Daarmee kreeg Trump zijn zin. Hoe groter de chaos, hoe meer hij zich kan profileren als de sterke man die steden ‘terugverovert’ waar ‘slappe’ Democratische burgemeesters zouden heulen met extremistische activisten.

De meeste demonstranten in Portland waren vreedzaam. Helaas werden de betogingen ook ontsierd door geweld tegen politie en vernielingen aan gebouwen en andere zaken. Zwarte leiders en Democratische burgemeesters hebben radicale activisten gewaarschuwd dat ze hiermee Trump in de kaart spelen.

Nu de economie is getroffen door een pandemie die door Trump totaal verkeerd is beoordeeld en behandeld, speelt de president zijn laatste kaart uit: law and order. Daarmee appelleert hij aan het diepe wantrouwen van zijn achterban tegen de grote steden die multiraciaal zijn en door Democraten worden geleid. In 1968 veroverde de Republikein Richard Nixon als kandidaat van law and order het Witte Huis, na een zomer vol gewelddadige onlusten.

Anders dan Nixon is Trump een zittende president. Zijn belofte een einde te maken aan de American carnage, ‘het Amerikaanse bloedbad’, is weinig geloofwaardig, omdat hij in 2016 ook al campagne voerde op dit thema. Onder zijn verantwoordelijkheid is kennelijk weinig bereikt.

Maar het zoeken naar zondebokken is een beproefde tactiek van populisten. Successen en meevallers worden als eigen verdienste geclaimd, mislukkingen en tegenslagen geweten aan vijanden en volksverraders. Hopelijk zullen de Amerikaanse kiezers dit spel in november doorzien.

Meer over