tv-recensieYasmina Aboutaleb

Tim den Besten en Nicolaas Veul storten zich altijd helemaal in hun programma. En dat levert geweldige en confronterende televisie op

null Beeld

‘Zie ik degene die het zegt? Nee? Heb ik hem aan de telefoon? Nee? Dan is het niet echt.’

Dit superhandige checklijstje wordt veelvuldig gebruikt door Benno, ook wel bekend als de sociaalste man van de gesloten psychiatrische afdeling waar hij al 27 jaar woont. Dat lijstje heeft hij nodig omdat hij last heeft van drie onzichtbare mannen die constant tegen hem praten. In zijn hoofd, en soms via zijn mond. ‘Gozer, ga eens dood’, kan zo’n stem dan ineens tegen hem zeggen.

In het ontroerende 100 dagen in je hoofd (VPRO) lopen Tim den Besten en Nicolaas Veul honderd dagen stage in psychiatrische kliniek Landgoed De Grote Beek. De mensen die daar wonen of verblijven hebben ernstige psychiatrische problemen. Den Besten loopt stage op een afdeling waar de mensen ook naar huis mogen, Veul werkt op de gesloten afdeling van Benno.

Van televisiemakers Tim den Besten en Nicolaas Veul weet je van tevoren nooit precies wat ze zullen gaan doen in een programma, maar één ding staat wel vast: dat ze zich er helemaal in storten, met alles wat ze in zich hebben. En dat levert geweldige en confronterende televisie op, zagen we ook eerder in 100 dagen voor de klas, waarvoor ze stage liepen op een middelbare school. Die totale overgave zien we nu weer. Sterker nog: 100 dagen in je hoofd betekent voor Den Besten en Veul in de praktijk (ongemerkt) 100 dagen in hun eigen hoofd.

Benno is de sociaalste persoon op de gesloten afdeling van de psychiatrische kliniek in Eindhoven. Beeld VPRO/NPO
Benno is de sociaalste persoon op de gesloten afdeling van de psychiatrische kliniek in Eindhoven.Beeld VPRO/NPO

De twee mannen met twee compleet verschillende karakters (Veul is bedachtzaam, Den Besten een flapuit) pakken het geheel op hun eigen manier aan. Veul neemt de opdracht ‘ga eerst maar eens kijken en luisteren’ van hun stagebegeleider heel nauw. Hij beweegt zich net niet op zijn tenen door de kliniek. Een aanpak die lijkt te werken. Want waar het contact in eerste instantie beperkt blijft tot een voorzichtige zwaai en een groet, vertellen de mensen Veul al snel over zichzelf en de reden waarom ze er zitten.

Den Besten daarentegen onderwerpt, met de beste bedoelingen, een vrouw al op de eerste dag om 8 uur ’s ochtends aan een kruisverhoor. De vrouw is licht verstandelijk beperkt en heeft een drankprobleem; haar kinderen mogen daardoor niet meer bij haar wonen, vertelt ze. Na het gesprek moet Den Besten bij de stagebegeleider op het matje komen. Het gesprek heeft de vrouw, die zich overvallen voelde, compleet ontregeld. Den Besten zegt zijn leven te beteren, maar in de tweede aflevering doet hij het opnieuw en knuffelt hij bovendien een cliënt alsof het een vriendin is.

Geconfronteerd met hun eigen karakters en de zwaarte van de baan, barsten de televisiemakers in de tweede aflevering in huilen uit. Iets zegt mij dat dit niet de laatste keer zal zijn.

Meer over