COMMENTAARPieter Klok

Thijssen en Elzinga lijken ideale bestuurders voor baanbrekend sociaal akkoord

De nieuwe voorzitters van VNO-NCW en FNV wijken duidelijk af van de lijn van hun voorgangers.

De nieuwe voorzitter van werkgeversorganisatie VNO-NCW Ingrid Thijssen. Beeld Jiri Büller
De nieuwe voorzitter van werkgeversorganisatie VNO-NCW Ingrid Thijssen.Beeld Jiri Büller

Ingrid Thijssen, de nieuwe voorzitter van werkgeversorganisatie VNO-NCW, is in bijna alles het tegenovergestelde van haar voorganger Hans de Boer. ‘Vergeet niet: wij ondernemers verdienen hier de centen’, riep De Boer toen hij demonstrerende boeren en bouwers toesprak. ‘Wij maken de banen en zorgen voor belastinginkomsten. En jullie moeten naar ons luisteren.’ Hij had een vrij simpele taakopvatting: het bedrijfsleven moest in principe geen strobreed in de weg worden gelegd.

Ingrid Thijssen heeft een verlichtere kijk op het eigen belang: wat goed is voor de samenleving, is goed voor het bedrijfsleven, redeneert ze. Zo pleit ze onder meer voor inkomenszekerheid aan de onderkant van de arbeidsmarkt en voor verhoging van het minimumloon.

Hans de Boer kon boos worden als de rest van de samenleving kritiek had op het bedrijfsleven, volgens hem waren er louter redenen om trots te zijn. Thijssen erkent dat het bedrijfsleven harder zijn best moet doen om weer in de gunst van de bevolking te vallen.

De Boer vond de kritiek op de hoge beloningen aan de top van bedrijven misplaatst. Thijssen zegt: ‘In het algemeen vind ik dat topbeloningen gematigd moeten zijn, met oog voor de verhoudingen binnen het bedrijf en met oog voor de samenleving.’ Ze heeft, kortom, het ideale profiel om de Nederlandse economie toekomstbestendig te maken.

De politiek is er de afgelopen jaren niet in geslaagd de arbeidsmarkt te repareren: pogingen om de kloof tussen vast en flex te dichten hebben vooralsnog niet het gewenste resultaat opgeleverd. Er ligt dus ruimte voor de sociale partners om hier de regie te nemen. Het gelukkig toeval wil dat ook de FNV met Tuur Elzinga een voorzitter heeft gekozen die een gematigde toon aanslaat en op het eerste gezicht vooral problemen wil oplossen in plaats van zich te profileren.

Het is tijd om bijna veertig jaar na het Akkoord van Wassenaar een sociaal akkoord te sluiten dat net zo baanbrekend is. Toen legden de vakbonden zich neer bij loonmatiging, nu is het juist tijd de lonen te verhogen – zeker die van flexwerkers. Sinds de jaren tachtig is de arbeidsinkomensquote – het percentage van het nationaal inkomen dat naar werknemers gaat – gedaald. Het is hoog tijd deze trend te keren.

In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.

Meer over