tv-recensieAlex Mazereeuw

Terwijl de machocultuur op SBS6 een doorstart krijgt, kiezen de roze supporters de weg van de dialoog

null Beeld
Alex Mazereeuw

Je kunt Vandaag Inside inmiddels beschouwen als het equivalent van een stripboekverfilming, met hoofdrolspelers die zó veel superkrachten hebben dat ze elke ‘aanval’ van buiten uiteindelijk overleven zonder een schrammetje op te lopen. Maandagavond maakte het programma een luidruchtige comeback, nadat Johan Derksen zich twee weken geleden met veel krokodillentranen had teruggetrokken. Massale steunbetuigingen en een reactie van de ‘stuitend arrogante mevrouw Kaag’ noopten Derksen ertoe om toch weer aan te schuiven. Derksen vond het allemaal lullig voor slachtoffers van seksueel geweld, maar klaagde verder vooral dat ‘de hele wereld hem gecanceld heeft’. Hij zei dat voor het oog van 1,4 miljoen kijkers in het op één na best bekeken programma van de avond, waarna hij met veel misbaar een middelvinger opstak naar andere talkshowtafels en de ‘woke-gemeenschap’. De dapperheid spatte ervan af.

Derksen (‘Als je karakter hebt, kom je gewoon uit de kast’) en Van der Gijp (‘Voetbal is geen sport voor homo’s’) figureren óók prominent in archiefbeelden van de documentaireserie De roze supporters, die maandag aftrapte. In dit vierluik volgen we supporters van ADO Den Haag en Feyenoord, die met de oprichting van roze supportersverenigingen al jaren vechten voor acceptatie van lhbti’ers in voetbalstadions. Dat is hard nodig, want homofobe spreekkoren en uitsluiting zijn er nog altijd een doodgewone zaak.

Die strijd heeft bovendien resultaat, want in het ADO-stadion namen de spreekkoren na de oprichting van De Roze Règâhs flink af. Voorzitter Maron en zijn vrienden willen hun missie daarom landelijk voortzetten, en inspireren daarmee onder anderen Feyenoord-supporter Paul van Dorst, die De Roze Kameraden oprichtte. Het resultaat? Talloze doodsbedreigingen en brandstichting in zijn sportschool. Online wordt hij voortdurend uitgemaakt voor ‘aandachtshoer’ en ‘voorvechter van de woke-propaganda’.

Demonstratie van de roze supporters in Rotterdam Beeld KRO-NCRV
Demonstratie van de roze supporters in RotterdamBeeld KRO-NCRV

Zo doemt in de serie vooral een beeld op van een land dat weliswaar altijd de mond vol heeft van tolerantie, maar uiteindelijk vooral angstig is voor de intoleranten. Een bitter contrast met Duitsland, waar elke voetbalclub inmiddels een eigen roze vereniging heeft en homofobe spreekkoren officieel verboden zijn. Maar los van ADO wilde geen enkele Nederlandse club openlijk steun betuigen aan een roze vereniging. Stel je voor dat je intolerantie aanpakt met tolerantie.

Ondertussen maakte het Sociaal Cultureel Planbureau maandag bekend dat de acceptatie van lhbti’ers in Nederland voor het eerst in jaren stagneert. Op diezelfde dag was de 17-jarige Jake Daniels wereldnieuws, omdat hij als eerste Engelse voetballer in ruim dertig jaar uit de kast durfde te komen. Het was enorm dapper, maar óók tamelijk wrang dat dit nog altijd geldt als een unicum.

Toch is het geheel in lijn met de strijd van de roze supporters, die ondanks alle haat moedig voorwaarts trekken. Terwijl de machocultuur op SBS6 een doorstart krijgt met een opgestoken middelvinger, kiezen de roze supporters de weg van de dialoog. Die weg is nog lang, maar aan hun dapperheid zal het niet liggen.