Paulien Cornelissein 150 woorden

Steeds werd er per ongeluk in de verleden tijd gesproken, alsof het over een overledene ging

null Beeld

Dinsdagavond reed ik voor het eerst sinds tijden vanuit een theater terug naar huis. De avondlucht was nog roze maar de duisternis trad in. Peter R. de Vries was neergeschoten.

Via de autoradio hoorde ik hoe de ene na andere prominent werd gevraagd om te reageren. Dat leverde verwarde betogen op, want iedereen was onthutst en verdrietig. Steeds werd er per ongeluk in de verleden tijd gesproken, alsof het over een overledene ging: ‘Hij kwam altijd op voor de slachtoffers.’ De radiopresentator herhaalde dan maar weer eens: ‘Voor alle duidelijkheid, Peter R. de Vries vecht voor zijn leven in het ziekenhuis.’

Peter R. de Vries is een man die nooit angst toont, en hem misschien ook niet voelt. Ik hoop dat die levenshouding hem ook nu helpt. En natuurlijk schrijf ik dit in de tegenwoordige tijd. Want voor alle duidelijkheid, er is geen duidelijkheid, en tot die tijd mogen wij hopen op het beste.

Meer over