Reportage van 16 pagina's over Martin Schulz laat onprofessionaliteit van hele campagne zien

Waar hebben de Duitse media het deze week over? Over de reportage in Der Spiegel over de neergang van Martin Schulz, constateert onze correspondent Sterre Lindhout.

null Beeld
Beeld

Een reportage van 16 pagina's lang over één man, in Duitsland kan dat. Het artikel in Der Spiegel gaat over Martin Schulz, de SPD-lijsttrekker die in januari beloofde dat hij Angela Merkel van de troon zou stoten. Nu, een half jaar later, is Schulz vooral de man achter wiens naam sinds anderhalve week 20,2 procent staat - het slechtste verkiezingsresultaat sinds 1891.

Voor een lezer zonder haast en met zin in sociaal-democratisch drama zijn die 16 pagina's verrukkelijk. Vanuit journalistiek oogpunt valt Schulz' openheid slechts te prijzen. Maar het lijkt onwaarschijnlijk dat hij zelf blij is met het artikel.

Wie wel blij zijn: alle andere Duitse media, die de 16 pagina's al de hele week aangrijpen om het falen van de sociaal-democratie te illustreren en te speculeren over de vraag of Schulz tóch niet beter op kan stappen. Wie in elk geval helemaal niet blij is: de rest van de SPD. Volgens de Süddeutsche Zeitung vroegen veel hooggeplaatste SPD'ers zich af wat Schulz op het idee heeft gebracht om zo veel van zichzelf prijs te geven.

Wanneer doet een politicus zoiets? En waarom? Het antwoord op beide vragen luidt zeer waarschijnlijk: op het moment dat een politicus zich onkwetsbaar waant. In maart, toen Der Spiegel hem voor het eerst begeleidde, wees alles er nog op dat Martin Schulz op heroïsche wijze het bondskanselierschap zou veroveren, dat hij Merkel en haar partij zou doen verschrompelen. Daarin geloofde niet alleen hijzelf, maar ook al die media die nu likkebaardend met het stuk uit Der Spiegel aan de haal gaan.

Maar Schulz werd geen Bondskanselier. En dat besefte hij, zo blijkt uit het artikel, al best een poos. In mei al slaat de stemming om, na de verloren verkiezingen in Noordrijn-Westfalen. Het is het moment dat Schulz de huidige minister-president van de CDU een 'zak poep' noemt en begint te speculeren over een 'complot tegen de SPD', het moment dat hij vertelt dat zijn vrouw hem aanraadt de hem door de partij toegestuurde media-overzichten niet meer te lezen.

Niet veel later volgt het tijdstip dat Schulz, ondanks het voorgenomen campagnedieet, steeds meer porties curryworst met friet en mayo tot zich neemt. Nog ongemakkelijker wordt het op de verkiezingsdag zelf, als Martin Schulz thuis wil koffiezetten voor zichzelf en zijn campagnetrawanten en zijn vrouw even later met kruidenthee het terras op komt. 'Beter tegen de stress.'

Al op 6 juli was Der Spiegel getuige van het moment dat Martin Schulz hardop zei dat hij 'misschien de verkeerde kandidaat' was. Na het televisiedebat met Merkel op 4 september vroeg hij zich af of mensen hem 'pijnlijk' vonden, omdat hij bij hoog en bij laag bleef beweren dat hij Bondskanselier werd, terwijl 'iedereen wel weet dat niet lukt'.

Die citaten stonden afgelopen zaterdag groot in de Bild-Zeitung. En om het extra pijnlijk te maken had de boulevardkrant die blijken van onzekerheid aangevuld met de optimistische uitspraken die Schulz in het openbaar deed.

De Süddeutsche Zeitung schreef woensdag, op basis van 'bronnen in de SPD,' dat het Spiegel-artikel onder hooggeplaatste partijleden tot groot ongenoegen heeft geleid, vooral omdat het 'de onprofessionaliteit van de hele campagne laat zien'.

Dat ongenoegen wordt nu nog alleen binnen de partij geuit. Publiekelijk blijft de partij nog achter Schulz staan. Maar de media vermoeden dat ze dat alleen doet vanwege de vervroegde verkiezingen in de deelstaat Nedersaksen over twee weken. 'De partijtop houdt er rekening mee dat dan alsnog een personeelsdiscussie uitbreekt', schrijft de Süddeutsche Zeitung.

Een commentaar in Die Welt raadt Schulz aan zelf op te stappen omdat 'de baan als doodgraver van de sociaal-democratie niet bepaald lucratief is.'

Meer over