Sander Donkersin 150 woorden

Probeer maar eens de eerste vier fases van rouw in één keer door te slikken

null Beeld

Het was een fijne dag, een leien-dakje-dag, zo’n dag waarop elk propje papier met een sierlijk boogje in de prullenmand verdwijnt en nooit afketst op de rand, dus toen het bericht kwam dat de auto was weggesleept besloot ik de eerste vier fases van rouw in één keer door te slikken, om meteen uit te komen waar ik wezen moest: bij de acceptatie.

‘Hebben wij je wagen?’, vroeg de ambtenaar in het kantoor van de wegsleepdienst, waarmee de deur naar ontkenning alsnog op een kiertje kwam te staan. Dat hij het verschuldigde bedrag zelf ook ‘krankzinnig’ vond, schiep ruimte voor woede, helaas niet voor onderhandelen. Eventuele depressieve gevoelens adresseerde hij met de opmerking: ‘Je had er heel wat leuks voor kunnen kopen.’

Grimlachend bleef ik met mijn pinpas zwaaien. Pas op de terugweg, toen ik ineens vloekend en tierend op mijn stuur begon te rammen, besefte ik dat de natuurwetten niet met zich laten sollen.

Meer over