Lezersbrieven

Premierskandidaten: toon leiderschap en ga eerlijk de strijd aan

 Lilianne Ploumen (rechts) luistert aandachtig in de Tweede Kamer tijdens het debat over het aftreden van het Kabinet. Beeld FREEK VAN DEN BERGH/ de Volkskrant
Lilianne Ploumen (rechts) luistert aandachtig in de Tweede Kamer tijdens het debat over het aftreden van het Kabinet.Beeld FREEK VAN DEN BERGH/ de Volkskrant

Brief van de dag

Alle progressieve partijen koesteren verbinding, inclusiviteit en kansen gelijkheid als belangrijke speerpunten. PvdA-lijsttrekker Lilianne Ploumen wordt uitgesloten van het RTL- verkiezingsdebat en wat doen de linkse rivalen? Solidariteit tonen? Een gezamenlijke boycot? Welnee, verbinding, inclusiviteit en kansen gelijkheid komen nu even niet uit.

Het CDA van he t ‘zorgen voor elkaar’ zorgt nu even alleen voor zichzelf en houdt zich stil. Verkiezingsstrijd betekent verschillen markeren, daar hoort de PvdA als evenwaardige deelnemer bij. Wat de progressieve en christendemocratische lijsttrekkers bindt is hun afkeer van de ‘ieder voor zich mentaliteit’ van de VVD. En dat is nu precies waaraan zij zich nu zelf schuldig maken.

Dus premierskandidaten, toon leiderschap en ga de eerlijke strijd aan, met elkaar, maar eerst met RTL.

Bob van den Bos, was voor D66 Kamerlid, Senator en lid van het Europees Parlement, Den Haag

Avondklok

Wat een schertsvertoning hebben we gezien met betrekking tot de avondklok. Nadat een rechter het kabinet een juridische tik op de vingers heeft gegeven, wordt alles uit de kast gehaald om toch het eigen gelijk te behouden. Steeds meer bekruipt mij hierbij het gevoel dat het erom gaat dat het kabinet wil winnen.

Het beste voorbeeld is wel dat als het kabinet toch ook in hoger beroep wordt afgestraft, dat er dan al wordt gewerkt aan een nieuwe wet en dat de opschorting vooral lijkt te worden gebruikt om tijd te rekken. Is dit niet gewoon misbruik van macht en misbruik van recht?

Feitelijk beschouwd kan het kabinet niet onderbouwen wat de avondklok bijdraagt aan het terugdringen van het virus. Hierbij lijkt een houding te ontstaan dat iedere minieme procentpunt die bijdraagt per definitie geoorloofd is. Plichtmatig worden iedere keer de vrome woorden gesproken over ‘rot-maatregel’ en ‘de avondklok is de eerste maatregel die wordt teruggedraaid’, maar in de praktijk laten Rutte c.s. zich weinig gelegen liggen aan de vrijheden van het individu. Hoe kan het dat burgers zo beperkt worden in hun vrijheden, terwijl werkgevers niet worden aangepakt als ze werknemers verplichten naar kantoor te komen?

Gelukkig word ik persoonlijk niet erg geraakt door de avondklok en met mij 75 procent van de Nederlanders. Fijn voor iedereen, maar ik heb altijd geleerd dat democratie betekent dat de minderheid wordt beschermd tegen de meerderheid. De belangen van die 25 procent (jongeren, singles, mensen in een gewelddadige omgeving) zijn dus net zo belangrijk als de meerderheid die het ‘jammer, maar wel te doen’ vindt.

Reinout van Haperen, Utrecht

Jongeren

Zoetjesaan begint het besef te komen dat jongeren de grootste pineut zijn van de corona-aanpak: ze betalen de hoogste prijs, terwijl corona hen het minst raakt. Bovendien worden maatregelen over hen genomen door een democratisch systeem, waarin jongeren geen enkele inbreng hebben. Dat geldt trouwens voor meer belangrijke zaken, als klimaat, huisvesting en pensioen.

De premier laat af en toe wat krokodillentranen vloeien en alle politieke partijen schermen opeens stoer met ‘rekening houden met onze jeugd, want zij zijn de toekomst’. Alleen zal er, zoals gebruikelijk, na de verkiezingen niks veranderen voor jongeren. Zij vormen immers geen machtsblok en zijn dus makkelijk te negeren.

Daarom moeten wij, 18-plussers, hen deze verkiezingen echt gaat helpen. Stem in maart eens niet op wat jou het beste past, maar waar jouw kind, nicht, buurjongen of kleindochter echt baat bij heeft. Stem op een partij die werkelijk zaak maakt van jongerenbelangen. Ook als die jou eigenlijk niet zo goed uitkomen. Ik doe het. Doe je mee?

Rene Klerks, Tilburg

Bonus

De vergelijking die David Barnouw, nota bene als voormalig onderzoeker van het NIOD, maakt tussen de Dutchbatters en de Grebbebergstrijders uit 1940 voor wat betreft hun ‘recht’ op een bonus is van een grofheid die verbaast.

Immers, de Grebbebergveteranen, en met name de gesneuvelden aldaar, hebben een heldenstatus verworven die in schrille tegenstelling staat tot de pijn en boosheid waaraan vandaag nog veel Dutchbatters lijden.

Juist Barnouw zou zich toch moeten herinneren dat reeds in 1940 Willy Derby zijn beroemde ode aan de Grebbebergers zong . Een lied dat zeer populair werd en de oorlog glansrijk overleefde.

Ter herinnering het laatste couplet: ‘Koop eens een bosje met bloemen en leg ze neer op zo’n graf. Want daar rust een held die op het Grebbeveld zijn leven voor het vaderland gaf.’

Die tekst was van Jacques van Tol, dat dan weer wel. Maar dat is een heel ander verhaal.

Ton Kohlbeck, voorzitter Stichting Dodenherdenking Leiden, Oegstgeest

Meer over