columnPatrick van IJzendoorn

Philip de prins-gemaal was ook een boekenman

null Beeld -
Beeld -

Sinds het overlijden van prins Philip op 9 april hebben de Britten dankzij stapels krantenbijlagen en avondvullende televisiedocumentaires kennisgemaakt met zijn verborgen kanten, delen uit zijn leven die onbelicht waren gebleven in de successerie The Crown. Philip de Schilder. Philip de Uitvinder. Philip de Attente Schoonvader. Een van de openbaringen was Philip de Boekenman. Dat past niet bij zijn imago als liefhebber van snelle voertuigen, foute grappen en knappe vrouwen.

In 1962 maakte de prins zijn debuut met Birds from Britannia, een rijkelijk geïllustreerd verslag van de vogels – en andere dieren – die hij had gezien tijdens een jaar durende wereldreis op de Royal Yacht Britannia. Die reis maakte de Charles Darwin wakker in de prins, die voor vertrek amper een vink van een koolmees wist te onderscheiden. In Amerika verscheen het boek met de titel Seabirds from Southern Waters.

De natuur bleef zijn interesse houden. Samen met James Fisher, een maker van natuurdocumentaires, schreef Philip Wildlife Crisis. De toespraken die hij decennia lang zou geven over de natuur bundelde hij in Down to Earth – Collected Writings and Speeches on Man and the Natural World 1961–87. Samen met de deken van Windsor, Michael Mann, ging hij in het boek Survival or Extinction in op de vraag hoe christenen zouden moeten omgaan met milieuvraagstukken.

Een dier dat op speciale interesse van de prins kon rekenen, was het paard. Hij reed op of achter paarden en publiceerde boeken over dressuur en rijtuigrijden. Het meest filosofische boek in zijn oeuvre is de essaybundel Men, Machines and Sacred Cows (1984) waarin hij het individualisme verdedigt tegen alomvattende politieke en economische theorieën. ‘Ik koester geen sympathie voor mensen die zeggen te weten wat goed is voor anderen’, schreef de prins.

Koningin Elizabeth en prins Philip  in september 1972. Beeld Getty Images
Koningin Elizabeth en prins Philip in september 1972.Beeld Getty Images

Maar nog meer dan een schrijver was de prins een lezer. Zijn bibliotheek telde, volgens biograaf Tim Heald, in 1990 8.385 boeken, waarvan 560 over vogels, 456 over religie, 373 over paarden en 352 over vaartuigen en 195 humoristische boeken. Volgens Heald, zijn voormalige privésecretaris, was Philip bovenal een functionele lezer. ‘Het is de bibliotheek’, concludeerde Heald, ‘van iemand die snel iets wil opzoeken.’

Naast functionaliteit was er nieuwsgierigheid. Vooral in zijn laatste levensjaren, bevrijd van plichtplegingen, heeft Philip veel gelezen. In de zomer van 2019 had hij zich verdiept in The Halt Perspective, een boek over een mogelijke ufo-waarneming, begin jaren tachtig, in Suffolk. De prins bleek een gedegen verzameling boeken te hebben over ufo’s, alsmede een abonnement op de Flying Saucer Review, een gezaghebbend tijdschrift over deze materie.

Ufoloog, dat was Philip dus ook.

Meer over