Column

'Paardensport: zodat meisjes kunnen borstelen en wij wegdommelen'

Op de vlucht voor struikrovers was het vroeger handig om een wendbaar paard te hebben, schrijft columniste Nynke de Jong. 'Hartstikke knap dat je een paard springen kunt leren, maar waarom zou je?'

OPINIE - Nynke de Jong
Hans-Dieter Dreher op zijn paard Embassy II tijdens de Grand Prix in Stuttgart. Beeld epa
Hans-Dieter Dreher op zijn paard Embassy II tijdens de Grand Prix in Stuttgart.Beeld epa

Paardensport: een sport die rond 1900 uitgevonden is door militairen, maar waar maar weinig mensen het werkelijke doel van weten. Paardensport is vooral gemaakt om op televisie uit te zenden, bij voorkeur op zondagmiddag, zodat de kijkers er een dutje bij kunnen doen.

Een hele zondagmiddag apathisch in je joggingbroek kijken naar mannen en vrouwen die zo snel mogelijk een paard over een zelfgemaakte verhoging jagen. Of nou ja, kijken: het is de bedoeling dat je de bewegingen registreert, maar je verder meditatief weg laat glijden op het commentaar van Ed van den Bent.

Zo zat ik gisterenmiddag, te kijken naar die Grand Prix in Stuttgart. En ik hoop u ook, want dat zijn toch de beste zondagen denkbaar.

Nu hebben sommige sporten nog wel iets natuurlijks - als je je speer ver kunt werpen, vang je wellicht makkelijker een wild dier - maar de paardensport heeft eigenlijk nooit iets authentieks gehad.

Vroeger was het handig om een wendbaar paard te hebben. Wanneer je, op de vlucht voor struikrovers, in een bos een beekje tegenkwam, was het fijn wanneer je paard er gracieus overheen sprong. De struikrovers teleurgesteld en met natte voeten achterlatend, terwijl ze met hun vuist in de lucht 'rot ruiter!' brulden.

Geborsteld door managemeisjes
Maar deze paarden, werkzaam in de springsport, zijn niet stoer. Die hebben bij geboorte al een ontzettend kinderachtige naam gekregen: 'Jus de Pomme', 'Up en Down' of, mijn lievelings: 'Okidoki'. Die hebben hun haar ingevlochten, worden middagenlang geborsteld door managemeisjes, springen over een gefiguurzaagde hindernis en steigeren bij een waterbak.

Het is hartstikke knap dat je dat een paard kunt leren, maar waarom zou je? Jeroen Dubbeldam is hoogstwaarschijnlijk nog nooit een struikrover tegengekomen. Okidoki heeft waarschijnlijk alleen over nepbeekjes hoeven springen.

Sport is vermaak voor het volk. Dat is belangrijk. Maar vergeet je dat aspect, dan is alle sport nutteloos. Het is sinds de gladiatorenspelen geen spel op leven en dood meer. Je wint er de eer mee, of een medaille en een smak geld. Maar los daarvan is het nutteloos.

Ik besef dat vaak, maar het maakt me nooit verdrietig. Want nutteloze dingen zijn de kersen op de taarten. Het nutteloze maakt het leven mooier, frivoler, zonniger. Daarom is er paardensport. Zodat de meisjes manen hebben om te kammen, manegemannen een reden hebben om de bak te harken en ik de hele zondagmiddag weg mag dommelen terwijl Ed van den Bent me lieve woordjes in het oor fluistert. 'Okidoki'.

Nynke de Jong is journalist en schrijfster.
Twitter: @Nynke

Steve Guerdat op zijn paard Nino des Buissonnets tijdens de Grand Prix in Stuttgart Beeld epa
Steve Guerdat op zijn paard Nino des Buissonnets tijdens de Grand Prix in StuttgartBeeld epa
Meer over