OpinieLezersbrieven

Over AstraZeneca, prikvolgorde, handjes en poppetjes, waardering en schuldigen

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 15 mei

 Een spuit wordt geprepareerd. Beeld ANP
Een spuit wordt geprepareerd.Beeld ANP

Brief van de dag: Ingeënt met AstraZeneca voel ik mij belazerd en kwetsbaar

De vaccinatiecampagne is voor de groep 60-65 jaar niet goed verlopen. Sterker, het is een debacle. De keuze voor het omstreden AstraZeneca als enig vaccin voor deze groep is daar debet aan.

Vanaf het begin van de vaccinatiecampagne is het hommeles met dit vaccin, met als gevolg een slechte pers. Toen zeldzame bijwerkingen werden geconstateerd en de vaccinatie met dit vaccin werd beperkt tot de groep 60-65 jarigen, was het vertrouwen in dit vaccin verdwenen bij een deel van het publiek.

De vaccinatiecampagne is een aantal keren opgeschort. Inmiddels is het aanbod van moderne betere vaccins zoals Pfizer en Moderna snel toegenomen. Ook het vaccin van Janssen is op de markt gekomen. Ondanks het wegvallen van het vertrouwen in AstraZeneca en het snel toenemende aanbod van vaccins met een significant hogere beschermings­factor en vrijwel geen bijwerkingen, volhardt minster Hugo de Jonge in de beslissing om AstraZeneca te reserveren voor de groep 60-65 jarigen.

Een onbegrijpelijke beslissing. Zoals te verwachten was, heeft een groot aantal uit die groep ervoor gekozen zich niet te laten vaccineren, al is niet bekend om hoeveel mensen het gaat. Over de bescherming die AstraZeneca biedt, bestaat nog steeds grote onduidelijkheid. De cijfers van het RIVM zijn al geruime tijd niet bijgewerkt en verschillen significant van de Britse cijfers.

Onduidelijk is of de personen die zich niet hebben laten vaccineren een herkansing krijgen, en zo ja, wanneer. Het betreft vaak kwetsbare mensen en een zo hoog mogelijke vaccinatiegraad is in ons aller belang.

Ik heb mij contre coeur met Astra­Zeneca laten vaccineren in verband met mijn medische indicaties. Inmiddels word ik in de twaalf weken wachttijd tot de tweede vaccinatie links en rechts ingehaald door jongere en vitalere personen, die of met Pfizer en Moderna worden gevaccineerd of met Janssen indien er geen medische indicatie is. Bizar. Ik voel mij belazerd en kwetsbaar.

Overdreven? Ik meen van niet. Noorwegen en Denemarken zijn gestopt met het vaccineren met AstraZeneca en overigens ook met Janssen. De Europese Unie verlengt haar contract met AstraZeneca niet. Het vaccin wordt in de ban gedaan.

Ronald de Vreede, Rotterdam

Spreektijd

Na de groep-Van Haga kunnen nog vier fractieleden van FvD zich afscheiden. Als Baudet daar tactiek van maakt, kan hij zijn extreem-rechtse boodschappen ‘in goede harmonie’ verdelen over zijn ­afsplitsingen en daarmee ‘het Nederlandse volk’ vierentwintig minuten per debat bestoken met zijn en hun onzinnige ideeën, fantasieën en drogdenkbeelden.

Misschien kan het Kamerreglement aangepast worden en moet voortaan bij afsplitsing de spreektijd worden verdeeld tussen de voormalige en nieuwe fracties. Zo houdt Baudet met zijn afvallige, pragmatische (lees: opportunistische) soortgenoten in elk geval nog maar veertig seconden per spreekbeurt over om ophef te maken en daarmee gratis publiciteit te genereren.

Ton Roos, Dalfsen

Handjes en poppetjes

Kunnen we stoppen met het verwijzen naar mensen als ‘poppetjes’ (politici, in het formatieproces) of ‘handjes’ (verpleegkundigen)? Bij politici geeft die verwijzing het idee dat Rutte c.s. willekeurige en uitwisselbare pionnen zijn; dat is een versluiering van de werkelijkheid. Verpleegkundigen handjes noemen, is een grove belediging.

Dat taalgebruik komt managers wellicht goed uit. Zij zien de werkers op de verpleegvloer blijkbaar als machines die ‘verrichtingen’ uitvoeren. Dat verpleegkundigen vooral ook enorm waardevolle geestelijke steun geven (mijn ervaring als patiënt) past niet in de schema’s.

Praten over poppetjes en handjes ­beneemt ons het zicht op de werkelijkheid.

Jos Koning, Nijmegen

Waardering

Menigeen vindt de bonus van 200 tot 240 euro voor de medewerkers in de zorg een aanfluiting. Terecht! Het kan echter altijd erger. Op 12 mei – de dag van de verpleging – kregen de medewerkers van zorgorganisatie Pluryn als blijk van waardering voor hun niet af­latende inzet een zakje drop (van nog geen 150 gram).

Rob van der Peet, Oss

Bederf

Is de toevoeging van het 22ste amen­dement aan de grondwet van de Verenigde Staten, ‘No person shall be elected to the office of President more than twice…’, een wijs besluit geweest? Was het geen ordinaire wraakactie tegen de vier keer dat Franklin D. Roosevelt zijn Republikeinse tegenstanders versloeg?

Ik heb er lang over getwijfeld. Maar nu Rutte IV opdoemt ben ik er zeker van. Zelden hebben beide huizen van het Amerikaanse Congres plus driekwart van het aantal deelstaten beter inzicht in het bederf van de macht getoond dan met deze, op 27 februari 1951 geratificeerde herziening.

Alfons Lammers, Otterlo

Schuldige

Een nieuwe politieke cultuur? Fijn, laten we beginnen bij ons zelf. De neiging om een bewindspersoon of ambtenaar als schuldige aan te wijzen bij alles wat er misgaat in het publieke domein, is een voorname reden dat de gewenste transparantie ontbreekt. Ook brievenschrijvers die tegen Rutte ageren en zijn vertrek eisen passen in dit beeld.

Als dit de stemmers zijn die tevreden moeten worden gesteld, is het niet verbazingwekkend dat hun vertegenwoordigers in de Tweede Kamer als een dolle tekeer gaan. Maar het is precies deze neiging om telkens weer een schuldige aan te wijzen, die ons nu opbreekt.

Het is in ons belang dat fouten in het bestuur zo snel mogelijk naar boven komen. Maar daarvoor is een volwassen politieke cultuur nodig die de verleiding om het probleem te reduceren tot personen weerstaat.

Sierk Andela, Leeuwarden

De Jonge

Gek toch? Dat demissionair minister Hugo de Jonge op persconferenties ­gewoon durft te zeggen ‘Je hoeft niet naar het theater, je kunt ook een dvd opzetten’, of nu weer ‘We gaan graag naar een theater en een museum, maar stel je voor dat je een dag zonder zou moeten, dan kan dat’.

Ik heb hem nooit horen zeggen ‘Je hoeft niet op een terras te zitten, je kan thuis ook een biertje drinken’ of ‘Waarom zou Ikea open moeten, je kan toch online een keuken uitzoeken?’

Coen van der Hoeven, Badhoevedorp

Prikvolgorde

In de krant lees ik dat de GGD van plan is illegalen, asielzoekers en daklozen eind mei in te enten. Ik (geboren in 1967) heb begrepen dat ik op zijn vroegst in juni een uitnodiging van de GGD kan verwachten. Tot nu toe ben ik een loyale volger van het (soms onnavolgbare) coronabeleid van de regering. Tijdens de coronapandemie ben ik continu – terecht – geconfronteerd met mijn totale onbelangrijkheid in deze crisis: ik heb geen essentieel beroep, ik ben een zelfstandige die het zonder steun redt, ik zorg niet voor kwetsbaren (mijn 77-jarige dementerende moeder is al maanden geleden ingeënt) en ik heb geen kwetsbare ­gezondheid. Allemaal reden tot vreugde dus, zou je denken. Maar nu wreekt mijn gebrek aan relevantie zich, want ik kom steeds achteraan in de ­corona-wachtrij.

Dat ik pas ná zorgmedewerkers, ­andere essentiële beroepen en kwetsbaren kom: uiteraard! Maar ik zou het niet eerlijk vinden als nu ook illegalen, asielzoekers en daklozen vóór mij aan de beurt komen. Natuurlijk begrijp ik dat het belangrijk is dat ook deze groepen worden gevaccineerd. Ik begrijp ­alleen niet goed waarom zij voorrang zouden moeten krijgen op mij?

Ik kan mij niet onttrekken aan het sombere vermoeden dat ik maar voor één ding belangrijk ben waar het de Nederlandse overheid betreft: belasting betalen.

Marie-France Admiraal, Vught

Erfelijke ziekten

Volgens Sjoerd Nienhuys valt taaislijmziekte te voorkomen met goede registratie, dat zou de maatschappij veel geld schelen.

Wat meneer Nienhuys hier echter vergeet is dat dragers van het CF-gen, dat taaislijmziekte veroorzaakt, zelf niet ziek zijn. Mensen komen erachter wanneer het kind al geboren is. Mijn ouders hebben geen taaislijmziekte, niemand in mijn familie heeft taaislijmziekte, maar toch ben ik geboren met taaislijmziekte. Eerst verdiepen in een ziekte en het ontstaan daarvan voordat een mening de ­wereld in wordt gebracht.

Overigens zou ik mijn leven niet ‘krakkemikkig’ willen noemen, aangezien ik gewoon werk en netjes bijdraag aan de maatschappij. Bovendien kosten wij de samenleving niet zoveel geld: het medicijn Kaftrio wordt niet vergoed en (dus) overlijden wij alsnog jong. Dat scheelt weer ouderdomskosten.

Carmen Clarijs, Rotterdam

Mensenmelkers

Uitstekend artikel van uw Huispopulist Teun van de Keuken over het Westland. Het schetst een schokkend beeld van het door de politiek, mede mogelijk gemaakte misbruik van mensen die afhankelijk zijn van hun arbeid.

Zullen we de gebruikers van dit soort wettelijk schijnbaar toegestane misbruik, van mensen/arbeiders voortaan maar ‘mensenmelkers’ noemen?

Zoals uitzendbureaus, payroll bedrijven, ­bemiddelaars en gebruikers van schijnzelfstandigen. In een ander tijdsgewricht noemde ik het keiharde kapitalisten.

Gijs Rijsdijk, Woerden

Meer over