OpinieLockdownculturen

Opinie: Voor de Duitsers lijken de maatregelen niet ver genoeg te kunnen gaan

Duitsers vinden gedragsbeperkingen door corona niet erg en doen liever nog méér voor het goede doel, betoogt Ardy Beld.

Graffiti in Berlijn. Uit een enquête blijkt dat 49 procent van de Duitse bevolking een verscherping van de maatregelen eist.  Beeld EPA
Graffiti in Berlijn. Uit een enquête blijkt dat 49 procent van de Duitse bevolking een verscherping van de maatregelen eist.Beeld EPA

U vindt de lockdown te hard? Voor de meeste Duitsers lijken de maatregelen niet ver genoeg te kunnen gaan. Ze dromen stilaan van de Belgische toestanden gedurende maart en april van dit jaar: grenzen dicht, winkels dicht en zich niet verder dan vijf kilometer van huis mogen verwijderen. Voor bijna de helft van de burgers lijkt dit de ultieme wens te zijn. Op 10 december verkondigde de zender ZDF, dat volgens een recente enquête 49 procent van de bevolking een verscherping van de coronamaatregelen eist.

Volksgemeenschap

Het ideaal van een samenleving waarin egoïsme en eigenzinnigheid plaatsmaken voor één groot gemeenschappelijk Duits doel was tot voor kort nog oudbakken en zelfs revisionistisch. Maar dankzij de pandemie is de volksgemeenschap terug. En hoe. Er is niet veel meer voor nodig om ­jezelf buiten die gemeenschap te plaatsen. Het is genoeg om bijvoorbeeld in de stad een kerstcadeau te willen kopen. Of iemand te willen verrassen met een romantisch etentje. Zelfs de ondoordachte wens naar een beker glühwein op de kerstmarkt kan iemand tot paria maken. Paria? Een potentiële moordenaar.

Op 10 december appelleerde Michael Müller, burgemeester van Berlijn, aan de bevolking: ‘Hoeveel doden is een middagje winkelen ons waard? Hoeveel sterfgevallen willen we nog, alleen om samen bij kaarslicht te kunnen dineren? Er zijn beperkingen van het openbare leven en er zullen er nog meer komen’, aldus de SPD-politicus. In Lübeck, waar de cijfers boven 200 positief geteste inwoners per 100 duizend liggen, zijn de maatregelen op 21 december nog eens verscherpt.

Einkaufsbummel

Bestuurders van auto’s met kenteken van buiten de stad (dit is in Duitsland direct te zien) worden er door medewerkers van het Ordnungsamt op gewezen dat Einkaufsbummel verboden is. Het nabij gelegen idyllische kustplaatsje Travemünde was de week ervoor al uitgeroepen tot verboden terrein voor dagjesmensen.

Dat men al schuldig is als men het huis verlaat, is een idee dat inmiddels door grote delen van de bevolking is geaccepteerd. Als alleen al de mogelijkheid bestaat dat iemands normale gedrag schade berokkent, dan zijn er veel dingen die men niet meer mag doen. En natuurlijk zijn er genoeg vrijwilligers die meehelpen anderen op hun schadelijk gedrag te wijzen.

De politie in Essen maakt het voor burgers mogelijk via een online­formulier aangifte te doen van overtreding van de coronamaatregelen. Op die manier is het niet langer nodig zich via telefoon of zelfs persoonlijk bloot te stellen, alles verloopt anoniem. In dienst van de volksgemeenschap, dat spreekt.

Lust am Lockdown

Er is geen bewijs dat mensen het virus oplopen tijdens winkelen. We hebben kunnen lezen over verpleegkundigen en dokters die bezwijken aan het ­virus, maar dat kassières, schappenvullers en personal shoppers eveneens een risicovol beroepsleven leiden, hebben we gelukkig nog nergens mogen horen. Het kan zijn dat de besmetting in het verborgene ­gebeurt. Maar dat zelfs de vakbonden zwijgen als het bestaan van tien­duizenden werknemers uit de detailhandel op het spel staat? Ik kan het me niet voorstellen.

Er bestaat in de Bondsrepubliek een eigenaardige ‘Lust am Lockdown’. Dat je het met tegenzin accepteert als een noodzaak om mensen te beschermen die dat zelf niet kunnen, is logisch. Maar de maatregelen om­armen en er zelfs om smeken? Waarschijnlijk moet je deel uitmaken van de nieuwe Duitse volksgemeenschap om dit fenomeen echt te kunnen doorgronden.

Ardy Beld is vertaler en woont en werkt in Duitsland.

Meer over