Lezersbrieven

Onze houding met drugs heeft de Taliban aan de macht geholpen

De lezersbrieven van zaterdag 21 augustus.

Afghaanse boeren aan het werk in een papaverveld in Gereshk, bij Helmand. Papaver is de grondstof van opium en heroïne Beeld AFP
Afghaanse boeren aan het werk in een papaverveld in Gereshk, bij Helmand. Papaver is de grondstof van opium en heroïneBeeld AFP

Brief van de dag

De verklaringen waarom de Taliban met het grootste gemak van de wereld Afghanistan hebben overgenomen tuimelen over elkaar heen. Maar de grote afwezige in het hele spel van duidingen is opium.

Grote delen van het land zijn bedekt met prachtige papavervelden. Over de oogsten daarvan hebben de Taliban de laatste decennia belasting geheven, wat hun kas behoorlijk heeft gespekt, onder meer voor de aankoop van wapens. B­ovendien hebben ze de papaverboeren beschermd, waardoor hun velden door de westerse mogendheden niet konden worden vernield.

Als dat je niet populair maakt onder de bevolking!

Het had allemaal anders kunnen ­lopen als het Westen gewoon had erkend dat drugs niet weg te cijferen zijn uit de wereld. Dan hadden de Afghaanse boeren belasting betaald aan de centrale ­regering in Kabul. Dan waren ze niet afhankelijk geweest van de Taliban, en dan hadden ze hun spul gewoon, legaal, op de wereldmarkt kunnen verkopen. Nog belangrijker: dan was de Taliban een van zijn bronnen van steun onder de ­Afghaanse bevolking uit handen geslagen.

Hoe dom kon en kan het Westen zijn om drugs onverminderd illegaal te verklaren en daardoor terrorisme en criminaliteit mondiaal vrij spel te geven?

Zou de funeste ervaring met drugs uit Afghanistan ons iets leren? Ik vrees van niet.

Joost Smiers, politicoloog, Amsterdam

Klimaatonvriendelijk

Het paginagrote artikel over de 19-jarige Zara Rutherford, die als baby met het vliegtuig uit lunchen ging en nu een solovlucht rond de wereld maakt, laat zien dat we dit soort onnodige milieuver­vuiling normaal vinden en zelfs toe­juichen.

Ik vraag me af of we dit soort zaken wel moeten blijven framen als iets ­louter positiefs. Sterker nog: kunnen we het ons veroorloven dergelijke artikelen te publiceren zonder vraagtekens of een kritische noot te plaatsen in het licht van het alarmerende, recent gepubliceerde IPCC-rapport (en dat van alle rapporten daarvoor)?

Een gematigde toon bij het verslaan van overduidelijk klimaatonvriendelijk gedrag van één, of enkele, individu(en) is wat mij betreft gepast. Daarnaast zijn er genoeg andere inspirerende meisjes en vrouwen om over te schrijven: zij die hun dromen najagen en tegelijkertijd de klimaatcrisis aanpakken.

Robin Verheij, Brussel

Eén partij

Bijzonder dat Rutte in een paar maanden formatietijd de PvdA en GroenLinks samenvoegt tot één partij. Hoelang zijn beide partijen daar, met ups en downs, zelf al niet mee bezig?

Kees de Jong, Utrecht

Tweedeling

Gratis testen voor niet-gevaccineerden om tweedeling te voorkomen. Als we dat geld voor die gratis testen nu eens besteden aan een keer gratis naar de bioscoop voor allen die dit niet kunnen betalen, heffen we echt voor even een tweedeling in onze maatschappij op.

Brenda Vink, Gouda

Vaccin

Na de geslaagde en snelle ontwikkeling van covid-19-vaccins, en bijvoorbeeld het drama in Afghanistan in ogenschouw nemend, moet het toch mogelijk zijn snel een goed werkend vaccin tegen religie en bijgeloof te ontwikkelen. Bij een vaccinatiegraad van 90 procent zal de wereld er volgens mij een stuk beter aan toe zijn.

Peter Visser, Uffelte

Niemand

De Taliban spreken de waarheid als ze zeggen ‘Niemand heeft iets van ons te vrezen’, want de vrouw in Afghanistan is Niemand. Daarom verblijft Niemand onder een lichtblauwe burka, zodat haar verschijning alvast samenvalt met de hemel. Niemand hoeft naar school. De man kan een Niemand kopen voor twee schapen en verkracht Niemand. Niemand maakt zijn eten klaar en zijn moeder is Niemand. Als Niemand ­Iemand wordt, dan stenigen ze haar uit het leven naar Niemandsland. Dus ja, Niemand heeft iets te vrezen van de ­Taliban.

Wat zou er gebeurd zijn als we de ­afgelopen twintig jaar een vrouwen­leger hadden opgeleid?

Janine Peek, Harmelen

Tolk

Het heeft enige tijd geduurd voordat het boek De tolk van Java uitkwam.

Ben benieuwd wanneer De tolk uit ­Afghanistan verschijnt.

Nico Blokhuis, Utrecht

Hokje

Fijn om te lezen dat het Nederlands Film Festival overgaat tot het toe­kennen van genderneutrale Gouden Kalveren. ­Eindelijk komt er eens geen hokje bij, maar gaat er eentje vanaf.

Alice Garritsen, Assen

Humor

Als reactie op de beslissing geen aparte Gouden Kalveren meer uit te reiken voor mannelijke en vrouwelijke acteurs wil ik graag de ervaring delen die is ­opgedaan in de cabaretwereld met de belangrijkste prijs aldaar, de Poelifinario. De Poelifinario is vanaf de eerste uitreiking genderneutraal.

In de praktijk komt het erop neer dat het een grote zeldzaamheid is dat een cabaretière erin slaagt de prijs te bemachtigen (van 2003 tot 2017 zijn 14 van de 15 winnaars mannen). De organisatie overweegt daarom een aparte cabaretprijs in het leven te roepen voor vrouwen, zodat ook mensen met een minder sterk ontwikkeld gevoel voor humor kans maken op een prijs.

Theo Maassen, meervoudig winnaar Poelifinario, ­Eindhoven

Inclusief lezen

Heb vernomen dat er vanuit het DPG-concern ten behoeve van de betrokken krantenredacties, waaronder die van de Volkskrant, een richtlijn is uitgevaardigd voor inclusief schrijven. Voor het geval dat dit serieus bedoeld is en geen satire betreft, verdient het misschien aanbeveling om daarnaast voor de abonnees tegelijkertijd een cursus ­inclusief lezen aan te bieden. Wellicht voelt een van de ontelbare columnisten zich geroepen zijn/haar/hen licht hierover te laten schijnen. Dan valt er weer eens iets te lachen in deze duistere ­tijden.

Jan van Capel, Amsterdam

Wisselen

Ik word geraakt door de reportage van Marjon Bolwijn over de stress van ­gescheiden stellen door het woning­tekort. Veel stellen blijven (langer) bij elkaar wonen omdat ze niet snel een extra betaalbare woning kunnen vinden.

Een praktische oplossing lijkt mij de volgende: zoek als gescheiden stel in de directe omgeving nog een gescheiden stel. Laat de man van het ene stel wisselen met de vrouw van het andere stel. Om de week wisselen de twee vaders en de twee moeders van huis. Het voordeel is dat de (eventuele) kinderen in hun eigen huis en kamer blijven wonen en om de week hun andere ouder zien.

De stellen kunnen zonder extra stress hun (woon)problemen oplossen en als extraatje leven alle ouders in een lot­genotenhuis zolang het huizen zoeken niet is opgelost.

Willem-Paul Nijs, Utrecht

Blij

Wat ben ik blij dat Sander Donkers terug is van vakantie! De dag met een smakelijke lach beginnen is onbetaalbaar, temeer daar er momenteel in de wereld, en dus in de krant, verder niet veel te lachen valt. Als straks ook Sylvia Witteman terug is, kan ik het leven weer aan.

En voordat iemand mij beticht van losbolligheid: ik lees ook de rest van de krant.

Aaf Bijleveld, Hoorn

Banken

Boeren zijn niet duurzaam? Banken zijn wel duurzaam? Beste bank, hierbij vraag ik een lening aan een algoritme te ontwikkelen. Deze zal gericht zijn op het identificeren van die financiële instellingen die een negatieve effect hebben op deze aarde. In dit algoritme ­kunnen alle illegale praktijken, fossiele initiatieven en mensonterende beleidsvoeringen die zij onderschrijven in worden opgenomen. Uiteraard zullen, om de wereld te redden, alle noodzakelijke opheffingen van ongewenste ­bankiershuizen op gerecycled papier worden geopenbaard.

Flip Reid, Den Bosch

Mannen van 18

Met enige regelmaat verschijnen er ­berichten over ‘mannen’ van 18 die zich ergens schuldig aan hebben gemaakt. Met alle respect voor de wet die zegt dat we vanaf ons 18de jaar als volwassenen worden beschouwd, maar in de praktijk zegt de menselijke maat toch vaak iets anders over 18-jarige ‘jongens’.

Dit zijn regelmatig zich nog zeer onvolwassen gedragende jongeren die nog volop aan het zoeken zijn naar zichzelf en daardoor nogal eens gedrag vertonen waardoor ze (in groepen) grote en/of onherstelbare schade aan/bij anderen aanrichten.

Het is wat mij betreft veel realistischer te spreken van ‘jonge mannen’. Daarmee laten we zien dat we ze serieus nemen maar dat ze nog wel een hele weg te gaan hebben. Niets mis mee, maar wel zo duidelijk.

Frank ‘t Hart, Bergen (NH)

Meer over