ColumnBert Wagendorp

Nóg vier jaar een psychopaat in het Witte Huis, dat moeten we eerst nog maar eens zien

Bert Wagendorp artikel columnBeeld .

Donald Trump heeft de afzettingsprocedure overleefd. Zijn campagne voor herverkiezing ging goed van start doordat de Democraten er in de eeuwig zingende maisvelden van Iowa een chaos van maakten. Ook Trumps State of the Union was woensdag een opmerkelijke gebeurtenis, vooral toen Speaker of the House Pelosi de toespraak van de president verscheurde – als Trump het scenario voor de show had mogen schrijven, had hij Pelosi zijn toespraak laten verscheuren.

Ik verheug me altijd zeer op de maanden van de Amerikaanse presidentscampagne. Het is democratie op zijn scherpst en absurdst. Schaamtelozer zie je het nergens, harder en gemener ook niet. De campagnemethodes zijn geraffineerd, de manipulatietechnieken zo knap uitgedokterd dat je je afvraagt hoe het kan dat in verkiezingsjaren niet veel meer Amerikanen stapelgek worden en schuimbekkend over straat lopen.

Het thema van de editie van 2020 is tweeledig: is Trump van een tweede termijn af te houden en door wie dan?

Na de topweek die de president achter de rug heeft, had ik even de neiging te denken dat het allemaal al is beslist. Dat Trump de geheime code van de onoverwinnelijkheid heeft gekraakt, dat niets hem kan deren en dat hij (en wij, godbetert) afgaan op nog vier jaar een psychopaat in het Witte Huis.

Tot mijn grote verrassing bleek dat niet zo te zijn, volgens de polls althans. Toegegeven, de polls bleken vier jaar geleden niet helemaal adequaat in het voorspellen van de uitslag en bovendien duurt het nog negen maanden voor het écht zover is, maar dat kan ook in Trumps nadeel werken. We mogen aannemen dat de pollsters van de afgang van 2016 hebben geleerd en zelfs als dat niet zo is: wat moet je met verkiezingen zonder polls?

Zonder polls staan wij journalisten machteloos. We zouden zonder koortsthermometer over koorts moeten schrijven. Een verkiezing zonder polls is een voetbalwedstrijd zonder voorbeschouwing en gespeculeer over de uitslag. Volkomen zinloos. Zonder polls zouden campagnes hooguit een week duren, daarna was iedereen er wel klaar mee. We zouden verkiezingen ook helemaal kunnen vervangen door polls – een beetje zoals ze dat in Hilversum doen met de kijkcijfers – maar verkiezingen zijn ook amusement en dat ben je dan kwijt.

Volgens de polls dus, zoals verzameld op de formidabele site RealClearPolitics, hebben vier Democratische kandidaten goeie kansen tegen Trump, mochten ze in november de finale halen. Volgens de poll van NBC/Wall Street Journal hadden Joe Biden, Bernie Sanders, Elizabeth Warren en Michael Bloomberg Trump verslagen, mochten er op 2 februari verkiezingen zijn geweest. Volgens de poll van LA Times/USC zou zelfs Amy Klobuchar, van wie ik slechts vaag had vernomen en die kansloos moet worden geacht in de strijd om de Democratische nominatie, wél kans maken in een vrouw-tegen-man-gevecht met Trump.

Oké, daar was Hillary Clinton ook van overtuigd. Maar mij gaf het moed, dat Trump kwetsbaar is en dat de kiezers in de VS minder gek zijn dan je weleens geneigd bent te denken: de afkeer jegens Trump wordt breed gedeeld.

De volgens de polls meest waarschijnlijke Democratische uitdagers van Trump (73) zijn Joe Biden (77), gevolgd door Bernie Sanders (78), Elizabeth Warren (70) en Michael Bloomberg (77). De levensverwachting voor Amerikaanse mannen bedraagt momenteel 76 jaar; dat maakt de presidentsverkiezingen nóg spannender.

Meer over