Lezersbrieven

Nederlandse acteurs zijn onverstaanbaar geworden

De lezersbrieven van woensdag 8 september.

Beeld uit Luizenmoeder - De Film.    Beeld K2 / Filmstill
Beeld uit Luizenmoeder - De Film.Beeld K2 / Filmstill

Brief van de dag

Raoul Heertje heeft in opdracht van het Nederlands Theaterfestival gesprekken gevoerd met ‘theaterhaters’ over ‘waarom zij niet gaan’ en dat leverde nuttige inzichten op. Nu ben ik geen ‘theaterhater’, erger, ik zat zelfs jaren geleden in de jury van ditzelfde festival. Toch ben ik afgehaakt.

De reden is simpel. Met het klimmen der jaren ging mijn gehoor achteruit. Tegelijkertijd merkte ik dat de acteurs steeds onduidelijker gingen spreken. Zo erg dat ik in de Stadsschouwburg of Toneelschuur op rij vijf al niet mee kon onderscheiden of er ‘Ik hou van jou’ of ‘ik haat je’ werd gezegd. Nu hoeft niet iedere acteur de dictie van Co van Dijk, Hans Kersting of Halina Reijn te hebben, maar ik vroeg mij regelmatig af waar de nieuwe generatie haar opleiding had genoten. Met de ringleidingen in het theater vind ik dat alle stemmen hetzelfde klinken. Mijn gehoorapparaten gaven te weinig rendement. Dus mijn theaterbezoek is voorbij. En ik weet van leeftijdgenoten, toch een belangrijke bezoekerscategorie, dat zij helaas dezelfde ervaring hebben.

Ik las ook dat de ondervraagden bij film wisten ‘wat hen te wachten staat’. Nu dat weet ik bij de Nederlandse film meestal ook: Onverstaanbaarheid. Zo zag ik onlangs De Luizenmoeder. Ik heb het 20 minuten uitgehouden. Het is wrang te stellen dat ik de ondertiteling bij Engelse en Amerikaanse films vrijwel niet nodig heb en dat ik bij Nederlandse films pas weer zal gaan wanneer deze ondertiteld zijn.

Henk Jan Gortzak, Haarlem

Politieke cultuur

Sigrid Kaag had er beter aan gedaan tijdig de evacuaties uit Afghanistan te regelen en te ritselen in plaats van Rutte deze activiteiten te verwijten. (H.J. Schoo-lezing). Als minister van Buitenlandse Zaken kwam Kaag te laat in actie en zakte daarmee voor de test van doortastende morele leider.

Het is bovendien hoogmoedig en onverstandig om tijdens deze toch al moeizame formatie de minister-president persoonlijk aan te vallen op zijn vakmanschap. Verkiezingsretoriek helpt niet om de formatie uit het slop te halen. Als dit de nieuwe politieke cultuur moet zijn, geef mij de oude dan maar.

Bob van den Bos, voormalig lid Tweede Kamer voor D66, Den Haag

Duidelijkheid

Een half jaar schrijven en praten alle vormen van media over de besluiteloosheid van het demisionaire kabinet en hun regeerpeeriode. Alles op een rijtje gezet.

Ook het commentaar in de media was niet best. Nu doet een demissionair minister dit, en Leiden is in last. Kijk eens naar de balk in je eigen oog en niet naar een splinter in die van de ander.

Hè, hè, eindelijk duidelijkheid vanuit een van de regeringsleden.

Marijke van der Wolde, Valkenswaard

Kerstartikelen

Met stijgende verbazing gelezen over de bestelling van kerstartikelen van Dille & Kamille. 2.412 stuks houten bordjes met gaten erin waar je kaarsen of een houten paddestoel in kunt steken. Die moeten in april gemaakt worden in Shanghai, in een schaarse zeecontainer de hele wereld over gevaren worden, om in december bij de klant op tafel te staan. Wat is dit voor een onzin? Hoezo duurzaam? Een beetje sociale werkplaats hier maakt dat in een paar dagen.

Jan Middelkamp, Amsterdam

Overbodig

De Arc de Triomph wordt ingepakt met 25 duizend vierkante meter polypropyleen. Dat inpakken van grote gebouwen was een leuk idee, maar na een paar keer zou de lol er toch wel af moeten zijn. Het idee en de eerste uitvoering zouden met enige goed wil nog wel als kunst gezien worden, inmiddels is het overbodig geworden gebruik van grondstoffen nog hoogstens een kunstje.

Albert Willem Knop, Horn

Columnisten

Is het lezers van de Volkskrant bekend dat columnisten Harriët Duurvoort en Sander Schimmelpenninck elkaar op Twitter de tent uitvechten? De lezer die sociale media en weblog GeenStijl links laat liggen zal dit ontgaan. Toch is het goed om te weten als er weer een column van een van beiden verschijnt.

Een week geleden vertoonde de NPO de Nederlandse film Kuthoer. Het gaat over een columnist van de Volkskrant die de bagger over haar persoon op sociale media niet langer voor lief neemt. Weinig subtiel en enige gelaagdheid ontbreekt, maar als The Columnist is deze productie wel verkocht aan landen als Frankrijk, Zuid-Korea, het Verenigd Koninkrijk en de VS. Het is maar waar je goed in bent.

‘Deze film is boos over de manier waarop we met elkaar omgaan’, heette het. Ik mag toch hopen dat we in de krant verschoond blijven van ruziënde columnisten.

Armand Leenaers, Heerlen

Meer over