ColumnDe Betrouwbare mannetjes

Nederland is bomvol en het wordt alleen maar voller, terwijl welbeschouwd vol al vol is

‘Nu u met pensioen bent mag u eindelijk zeggen wat u denkt, en zie, het staat meteen op de agenda in Den Haag!’ ­Matthijs had er na zes welverdiende maanden vakantie weer helemaal zin in. Aan tafel Jan Latten, die in juni bij zijn vertrek als hoofddemograaf van het CBS een voorzichtige alarmbel had geluid over het groeiend aantal inwoners. Dat zouden er in 2060 zomaar 20 miljoen kunnen zijn. Misschien ook niet, maar misschien ook wel.

De hartekreet van Jan Latten maakte aanvankelijk weinig indruk. Thierry Picking Baudet extrapoleerde het op Twitter vrolijk door naar 24 miljoen binnen twee generaties, maar pas nadat Paul Scheffer ‘het politieke midden’ had gewaarschuwd dat extreem-rechts met het thema aan de haal zou gaan als het niet serieus genomen zou worden, ging het echt lopen. Buma & Dijkhoff haalden tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen al een Fluitsma & Van Tijn-evergreen uit de kast om hun zorgen over dit ‘hele kleine stukje aarde’ te uiten, en inmiddels ging het in het Land van Duizend Meningen bijna nergens anders meer over: zaterdag stak Martin Sommer in deze krant een teen in het rechts-demografische water. Zondag zat Jan Latten met Thierry Baudet bij WNL. En maandag kreeg Sybrand Buma bij Pauw ruim baan het doemscenario verder gestalte te geven.

Voor Jan Latten er erg in had, was zijn prognose de talk of the town. En nu mocht hij zelfs bij Matthijs aan tafel. Nederland was een ‘enorm groeiland’, begon Jan Latten kalm. ‘Hoe kon het dat men het wel heeft over de mate van CO2-uitstoot in 2050, maar niet over bevolkingsgroei?’ Van Nieuwkerk besloot het vuurtje wat op te stoken: ‘Hoe frustrerend waren de afgelopen jaren voor u? U gaf alarmerende cijfers, maar mocht ze zelf niet duiden. Er werd níets mee gedaan!’ Niet-demograaf en mede-smoothie Roderick Veelo raakte meteen enthousiast: ‘Er rustte ook heel lang een ­taboe op de zin ‘Nederland is vol’. Jan Latten probeerde nog voorzichtig op de rem te trappen, want ‘wat is vol?’, maar de geest was uit de fles. Onze normen en waarden, homorechten, sharia-rechtbanken. Alles vloog over tafel.

Och, wat heerlijk moest het zijn. Al die tijd was het onderwerp onder de verstikkende deken van politieke correctheid weggemoffeld, maar nu konden ook zij die zich tot ‘het politieke midden’ rekenden eindelijk zeggen wat al jaren op de uitdunnende lippen van geriatrerend wit Nederland brandde: dit land is bomvol en het wordt alleen maar voller, terwijl welbeschouwd vol al vol is. Dus kan je nagaan.

Woensdag was Max Pam aan de beurt. Hij had het altijd al een bespottelijk taboe gevonden, achteraf gezien. Waarom zou je het er niet over kunnen hebben? En nu hij toch bezig was: wat was er achteraf gezien eigenlijk mis met good old Hans Janmaat? Beetje stoffige man, tuurlijk, maar inmiddels denkt iedereen er zo over, toch? Buitengesloten was-ie, als een paria. En waarom? Waar waren we achteraf gezien bang voor geweest?

En zo trokken we de zwembroek tussen de billen en gingen we met een wat viezige smaak in de mond snoeihard de glijdende schaal af. Zelf keken we met enige weemoed terug naar de tijd van Hans Janmaat. Dat soort ideeën in een viezig hoekje houden, had dat niet prima gewerkt? Donderdag lazen we dat ‘historische klimaat­afspraken’ door ‘het groenste kabinet ooit’ in de ijskast zijn gezet. Dat, terwijl we naast een enorm groeiland, toch vooral potentieel een enorm krimpland zijn. ­Misschien moesten we daar eens net zo hysterisch over doen, voordat dat hele kleine stukje aarde nog kleiner is en we ons in 2060 met z’n allen op het strand bij Zwolle realiseren dat die bevolkingsgroei toch niet onze grootste zorg was, achteraf gezien.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

Een zoon die noemt z’n pa Saïd, een fiets staat nergens veilig!!

Veel plezier van uw nieuwe mening!

Meer over