ColumnSheila Sitalsing

Natuurlijk worden er fouten gemaakt. Welke, dat wordt elke dag iets duidelijker

Sheila Sitalsing artikel columnBeeld .

Er is iets geks aan de hand met de coalitie die het land bestuurt. Alle vertrouwen heeft het coronaduo Rutte-De Jonge gekregen toen het virus kwam.

De mensen moesten zichzelf thuis opsluiten – de mensen sloten zichzelf thuis op. De oppositie in de Tweede Kamer moest begrijpen dat er werd getast in de mist – de oppositie had begrip. De mensen in verpleeghuizen moesten slikken dat ze tot eenzaamheid werden veroordeeld, ‘voor hun eigen bestwil’ – de mensen in de verpleeghuizen en hun dierbaren slikten het.

Op tv mocht een enkele verwarde geest oproepen tot het opsluiten van mensen die oud, ziek of dik zijn – ook wel de ‘dor hout moet je kappen’-brigade - opdat de rest van het land door kon gaan met leven. De mensen zapten gapend langs het rariteitenkabinet en zetten zich daarna braaf achter nog maar een Zoom-meeting en een nieuwe thuisonderwijssessie.

De Nederlandse corona-aanpak werkt, schreef Bloomberg in een jubelende recensie, omdat de mensen door de bank genomen hebben gedaan wat van ze werd gevraagd.

Iedereen wist: natuurlijk worden er fouten gemaakt.  Welke,  dat wordt elke dag iets duidelijker. Kinderen zijn nodeloos thuis gehouden, hebben achterstanden opgelopen of zaten permanent opgesloten met hun mishandelaars. Woensdag meldde het Parool dat veel meer kinderen de hulplijn voor seksueel misbruik hebben gebeld.

Bewoners van verpleeghuizen zijn te midden van de ic-heroïek zonder inspraak opgesloten, met dood door eenzaamheid en verpietering tot gevolg. Zoals medisch ethicus Erwin Kompanje het in de Volkskrant zei: ‘Contact met familie is voor ouderen cruciaal, het bepaalt de kwaliteit van leven, en dat werd hun ineens onthouden, zonder overleg. Een deel van de verpleeghuisbewoners is goed in staat een eigen mening te vormen, maar ook hun is niets gevraagd. Onbegrijpelijk en onmenselijk.’ En: ‘We hebben toch de mond vol van precisiegeneeskunde, van gezondheidszorg waarin de patiënt centraal staat? Bij kanker kunnen we wel een behandeling op maat bieden, maar nu, in de winter van iemands leven, lukt dat opeens niet meer.’

Van Nieuwsuur leerden we dinsdag dat er in het begin veel meer getest had kunnen worden – ‘dat had doden kunnen schelen’ – terwijl het kabinet bleef zeggen dat er te weinig testcapaciteit was.

Genoeg reden om tussentijds te evalueren, te leren en te repareren, zou je denken. Dat dacht Lodewijk Asscher ook, dus diende hij een verzoek van die strekking in bij de Tweede Kamer. En nu komt het gekke: in dit land dat sterft van de evaluatiecommissies en nakaartclubjes is iedereen in het parlement voor, behalve de volledige coalitie. VVD, CDA, D66 ChristenUnie: ze willen zich niet laten evalueren.

Diezelfde coalitie die zich niet tussentijds wil laten evalueren, wil er nu met bloedspoed een wet doorheen jagen, om de corona-noodverordeningen – die van boa-boetes van 400 euro voor een taartje eten met je schoonouders in het park – te vervangen door iets stevigers. Opdat, zo legt de gealarmeerde Orde van Advocaten uit, de overheid ons tot in lengte van dagen kan achtervolgen met anderhalvemeter-geboden en andere inperkingen van grondrechten zonder dat de Tweede Kamer daar vooraf veel over te zeggen heeft. ‘Terug naar de tijd van Willem I: regeren per decreet en achteraf het parlement inlichten’, vatte staatsrechtgeleerde Wim Voermans de plannen samen.

In maart 2021 zijn er verkiezingen. Dan mogen wij, de eenvoudige mensen, evalueren.

Meer over