'Mijn kleinkinderen schrijven beroerd en spellen slecht omdat ze alleen nog maar op knoppen moeten drukken'

De ingezonden brieven van vrijdag 1 september.

null Beeld anp
Beeld anp

Brief van de dag

Wat is er mis met krijtje en schoolbord? Het min of meer afketsen van de lerarensalarisdeal vervult mij met de (vermoedelijk ijdele) hoop dat eindelijk die vermaledijde lumpsum eens wordt afgeschaft. Onderwijsmanagers geven deze per definitie schaarse middelen uit aan allerlei overbodige gadgets, tot mislukken gedoemde ict-systemen en overige megalomane onzin.

Het gevolg hiervan is dat de onderwijzer een sluitpost wordt en dat kinderen niet meer normaal leren schrijven en rekenen. Ik vraag me in gemoede af of er echt geld bij moet. Wat is er mis met het krijtje en het schoolbord? Het is toch zeer leerzaam voor kinderen om te zien hoe er geschreven kan worden? Mijn kleinkinderen schrijven beroerd en spellen slecht omdat ze alleen nog maar op knoppen moeten drukken. Blind typen kunnen ze wel. Als het kabinet beseft dat de gelden vooral ten goede moeten komen aan bekwame onderwijzers (die zich naar mijn mening ten onrechte leraren noemen), dan moeten ze zo spoedig mogelijk de lumpsumregeling afschaffen en de gelden gericht besteden. Is dat nou echt zo moeilijk? Ik heb dat al drie keer aan meneer Pechtold gevraagd, maar nooit echt antwoord gekregen.

Wim Adriaansens, Apeldoorn

Online-lokterrorist

Hoewel Jimmy F. op z'n minst wat beter had moeten nadenken voor hij in deze tijden van terroristische dreiging als amateurinternet-Rambo boeven uit de virtuele tent ging lokken, heeft hij met 'online-lokterrorist' het pérfecte woord voor galgje mogelijk gemaakt!

M. van Beukering, Groningen

Lekker in de trein

Woensdagochtend. Zittend in de trein met een boek en een kop koffie zag ik buiten in de regen brede rijen auto's traag door oneindig laagland gaan. En prees me gelukkig.

Sity de Boer, Alphen aan den Rijn

Helaas uit de trein

De vervuiler betaalt, dat is wat de toekomst ons brengt. Daar ben ik het grotendeels mee eens. Daarom deed ik tot nu toe ook zoveel mogelijk met het openbaar vervoer of met de fiets. Maar ik moet nu zeggen dat de NS het te bont aan het maken is.

Ik was helaas al aan het wennen aan de overvolle treinen en de voor mij als zzp'er bijna onbetaalbare kaartjes voor een zit plek op een vieze trap. Maar nu heeft de NS het afgelopen jaar ook een zeer geniepige nieuwe regel ingevoerd, in stilte: als je vóór negen uur met een kortingskaart instapt, moet je het héle traject vol tarief betalen en kun je niet in een tussenstation zoals vroeger ná negen uur uit- en inchecken en met korting verder reizen. Waarom wordt het openbaar vervoer nu een soort luxeproduct? Terwijl de service en de diensten er niet op vooruit gaan? De overheid moet hier iets aan doen. Ik stap met mijn gezin weer in de auto - dan maar in de file en in de toekomst extra betalen op de weg.

T. Valstar, Brummen

Koloniale goedprater

Voordat we Martin Sommers ongefundeerde standpunt overnemen en hoogleraar Piet Emmer als een neutrale autoriteit zien op het gebied van de Nederlandse slavernijgeschiedenis is het wellicht raadzaam om eens een blik te werpen op het uitzonderlijke en verontrustende meesterwerk Wij slaven van Suriname van Anton de Kom.

Niet geheel verrassend is het boek nagenoeg onbekend in Nederland, terwijl het in Suriname grote bekendheid geniet. Dit boek uit 1934 is niet alleen gebaseerd op gedegen onderzoek in Nederlandse archieven maar ook geïnspireerd door persoonlijke ervaringen: de auteur was zelf een kind van tot slaaf gemaakte.

De Kom was daarnaast gedreven in het creëren van meer bewustzijn rondom de geschiedenis (en de onderhuids voortwoekerende erfenis) van dit afschuwelijkste koloniale verschijnsel. Als morele aanklacht is Wij slaven van Suriname te vergelijken met literaire werken als Twelve Years a Slave en de autobiografie van Malcolm X. Als wetenschappelijke studie stijgt het hier zelfs bovenuit.

Samenvattend reflecteert het vooral een universeel gevoel voor menselijkheid en rechtvaardigheid. Dit zijn nu juist aspecten die totaal ontbreken in het werk van slavernij-verdediger Piet Emmer en de columns van zijn aanhanger en koloniale goedprater Martin Sommer.

Ethan Mark
Universitair Docent, Modern History and Area Studies,
Programs in Japanese and Asian Studies, Institute for Area Studies
Faculty of the Humanities
Leiden University

Racisme

Racisme is geen 'sociale constructie als gevolg van slavernij en kolonisatie'. Integendeel: racisme maakte beide mogelijk. Slavernij en kolonisatie kwamen voort uit een cultureel superioriteitsgevoel, gevoed door dubieuze rassentheorieën.

Het constant hameren op de slavernij als oorzaak voor racisme biedt niet alleen geen soelaas, het is uiteindelijk contraproductief. Witte mensen voelen zich niet aangesproken, halen hun schouders op en haken af. Het zou nuttiger zijn als we ons meer verdiepten in de echte oorzaken van racisme, die liggen in de biologische psychologie.

Alleen dan kunnen we maatregelen bedenken die werkelijk gaan bijdragen aan de uitroeiing ervan, als dat al mogelijk is. 'Soort zoekt soort' (Birds of a feather flock together, Qui se ressemble s'assemble, Gleich und gleich gesellt sich gern) typeert nu eenmaal de mens - niet een zucht naar diversiteit.

Josephine Bersee, Hongkong

Meer over