ColumnBert Wagendorp

Met Dolf Jansen en Guido Weijers uit de lompe lockdown

null Beeld

Maandagmiddag treedt cabaretier Dolf Jansen voor vijfhonderd bezoekers op in het Beatrix Theater in Utrecht. Er zijn ook twaalf blazers van het Metropole Orkest, zonder mondkapjes. Komende zaterdag staat Jansens collega Guido Weijers in dezelfde zaal. De volgende dag speelt in het Goffertstadion in Nijmegen NEC tegen De Graafschap, voor maximaal 1.500 toeschouwers. Het is nog niet back to normal, maar wel Back to Live, toevallig ook de naam van het eerste evenement in het Utrechtse theater.

Het gaat, voor alle duidelijkheid, over experimenten, georganiseerd door Fieldlab Evenementen, een alliantie van evenementenlocaties, sportkoepels, onderzoekers en ministeries. Die willen weten hoe we van de lompe lockdown langzaam maar zeker toe kunnen naar hervatting van het normale leven – met inachtneming van de coronamaatregelen.

We weten inmiddels weer meer over corona dan ten tijde van de intelligente lockdown, die ons nadien op veel hoon kwam te staan. Gelukkig trekken we ons daar niets van aan en is het zoeken naar een subtielere, slimmere en gedifferentieerdere opsluiting niet opgegeven.

Ook uit noodzaak: de rek is er finaal uit. Vrijdagavond interviewde Rob Trip de minister-president. Trip wilde gezellig ­beginnen met de ijspret, maar daarmee maakte Rutte korte metten. Alle schaatsers moesten anderhalve meter afstand houden en werden verzocht niet te hard te vallen in verband met de extra belasting voor de ziekenhuizen.

Het is psychologisch wel begrijpelijk, maar voor de premier bestaat er buiten het virus weinig anders meer.

Hoewel dat bij de immer innemende Trip niet valt waar te nemen, brak er iets bij hem. ‘Kunt u zich voorstellen dat veel mensen denken: het is wel goed?’ Dat kon Rutte zich wel voorstellen. Trip probeerde het nog een keer: ‘Herkent u het gevoel dat veel mensen het onderhand wel gehad hebben met die maatregelen?’ Rutte had het er zelf ook helemaal mee gehad. Maar hij moest het land veilig houden, en het Britse virus... Trip, getergd: ‘Dat kan je wel tot in oneindigheid blijven zeggen. ‘Ja, maar het Britse virus.’’

Je kon zien dat Trip snakte naar een restaurantje, naar een voetbalwedstrijdje of een optreden van Dolf Jansen. Hij had heel veel zin in een grote pils op een terras om de lente te ­vieren. Rob was er klaar mee. Maar tegenover hem stond de ­onwrikbare Rutte, de Napoleon van het coronaslagveld, vriend van maarschalk Jort, hard op weg naar de vijftig zetels – en dus begon Trip maar over de Groningse aardbevingsproblematiek.

Somberte en uitzichtloosheid zijn de grootste vijanden van het huidige coronabeleid. Daarom is het initiatief van Fieldlab Evenementen zo prettig. Je komt het theater niet zomaar binnen; je moet je dubbel laten testen, gescheiden naar binnen en je een temperatuurmeting laten welgevallen, je krijgt een keycord met een tag om je nek en je moet na afloop twee weken lang contact met kwetsbaren vermijden. Maar de hoop dat er een uitgang is uit de waanzin, is het allemaal waard. Uit onderzoek blijkt dat bezoekers alle maatregelen graag op de koop toe nemen – als ze maar heel even de gedachte aan een terugkeer naar de normaliteit mogen koesteren.

In maart wil Fieldlab twee festivals organiseren op het terrein van Lowlands. Op kleine schaal, om te zien wat er gebeurt. Vier ministeries, de TU Delft, het RIVM én OMT-viroloog ­Andreas Voss kijken daarna of de routekaart van Hugo de Jonge kan worden aangepast.

Dolf Jansen is nóg sneller dan de Britse variant en de show van Guido Weijers heet Masterclass geluk.

Meer over