Meelezers

Met de kritiek op de ‘zure’ journalistiek in de Volkskrant zijn veel lezers het eens

In de rubriek Meelezers reageert de redactie op wat er leeft onder lezers. Deze week: slaat de Volkskrant een verzuurde toon aan?

Redactie
Een coronapersconferentie met minister De Jonge (links), premier Rutte (midden) en RIVM-topman Van Dissel. Beeld ANP
Een coronapersconferentie met minister De Jonge (links), premier Rutte (midden) en RIVM-topman Van Dissel.Beeld ANP

Met de komst van een nieuw kabinet is het hoog tijd voor ‘de dames en heren journalisten’ om te bewijzen dat ‘ook zij in staat zijn nieuwe journalistiek te bedrijven’, schreef Carla Grootjen uit Eindhoven vorige week. Nederland is volgens haar hard toe aan een journalistiek die gespeend is van ‘het chagrijn’ en ‘het zuur dat er soms van afspat’. De brief leidde tot tientallen reacties.

‘Volledig eens’, schrijft Marcel Goes, die hoopt op ‘nieuwe journalistiek’ en ‘daden van de redactie’. Tom Dijkstra meent dat vooral ‘de opmerking dat je door de kleuring van de journalist heen moet lezen om aan feitelijke informatie te komen’, een ‘rake’ is. De brief van de dag was ‘de brief van het jaar’, voegt Frederik Hes uit Vogelenzang toe. Immers: ‘De geur van augurken en bitterkoekjes dringt zich inderdaad steeds pregnanter op’. Hij hekelt ‘het bitter roosteren van Rutte en andere bewindslieden’. De brief is ook Jaap Roos uit Amstelveen uit het hart gegrepen.

Volkskrant-lezers zijn cynisch over het coalitieakkoord en over Rutte in het bijzonder’, beaamt Frans Schurer uit Heerenveen. Het verbaast hem niet. ‘Columnisten en commentatoren van de krant hebben, met hun niet-aflatende afkraken van de premier, de geesten daarvoor rijp gemaakt.’ Advies uit Heerenveen: ‘Rutte is wellicht niet bekend met de Friese spreuk ‘Doch dyn plicht en lit de lju rabje’ – niet verzaken, kwaadsprekers negeren – maar dat is exact wat hij tot nu toe heeft gedaan en hopelijk zal blijven doen.’

Een kleine minderheid ziet het anders. Jan Riesthuis uit Culemborg is een van hen. ‘Natuurlijk bevatten waarnemingen [van columnisten] venijn’, erkent hij, maar ‘veel vaker verhelderen ze een feit, leggen accenten die uit berichtgeving niet zo één, twee, drie te destilleren zijn, en proberen ze meningsvorming te stimuleren door hun eigen mening te geven’. Juist de ‘objectiviteit in de berichtgeving en achtergrondinformatie’ en de ‘accenten en venijn in opiniestukken en columns’ maken de krant volgens hem zo goed. Gerrit van Kekem stelt dat de brief van Grootjen hem noopt om een tegengeluid te laten horen. Een ‘kwaliteitskrant als de Volkskrant’ moet volgens hem ‘vanzelfsprekend kritisch en objectief zijn en blijven en mag daarbij best eens een wat verzuurde toon aanslaan. Je kunt de wereld nu eenmaal niet altijd door een roze bril bezien.’

Meer over