ingezonden brieven

Meer universiteiten? Investeer in vakmensen

De lezersbrieven over het belang van vakmensen, waardering voor examenkandidaten, vergeten educatieve schrijvers en de dreiging aan de zeegrens tussen Rusland en de Navo.

Redactie
Leerlingen van mbo De Rooi Pannen aan het werk in de keuken van het onderwijshotel in Breda. Beeld Marcel van den Bergh/ de Volkskrant
Leerlingen van mbo De Rooi Pannen aan het werk in de keuken van het onderwijshotel in Breda.Beeld Marcel van den Bergh/ de Volkskrant

Brief van de dag

Emeritus hoogleraar Frans Leijnse houdt een pleidooi om het aantal universiteiten uit te breiden, omdat het aantal studenten enorm toeneemt en de kwaliteit van het onderwijs daar erg onder te lijden heeft (O&D, 9 mei). De vraag die moet worden gesteld is: waarom zouden we dit grote aantal studenten nodig hebben?

We moeten veel meer investeren in opleidingen om meer vakmensen te krijgen waaraan nu een enorm tekort is, en dat tekort zal alleen maar toenemen. David Graeber heeft met het boek Bullshit Jobs toch wel aangetoond dat veel banen niets toevoegen aan wat we nodig hebben. Wat opvalt is dat verreweg de meeste banen die overbodig zijn, worden vervuld door academici. Ik wil hier wel aan toevoegen dat hij ietwat overdrijft wat betreft de cijfers, maar in de kern heeft hij zeker gelijk.

De conclusie lijkt mij duidelijk: wil je goed investeren dan zal veel meer aandacht en geld naar vmbo- en mbo-opleidingen moeten gaan. Als we deze vakmensen ook beter gaan belonen, zal dat zeker een oplossing zijn voor een groot probleem.

Nu is dit punt wel vaker genoemd, maar er wordt niets mee gedaan. Dat blijkt ook weer duidelijk uit het betoog van Frans Leijnse.

Henny van Dijk, Utrecht

Examens

Zoals ieder jaar zat ik er op te wachten en ook dit jaar werd ik niet teleurgesteld. De start van de eindexamens wordt gemeld in een artikel in de krant van 12 mei. En ook dit jaar krijgt u een brief, namelijk deze, waarin iemand, ik dus, zeg dat het eindexamen van het vso en het vmbo al is begonnen. Wellicht kunt u volgend jaar eens kijken naar deze leerlingen die ook heel hard werken en onze waardering en aandacht verdienen.

Saskia Libeton, Oss

Vergeten schrijvers

Het is ze jaarlijks van harte gegund de romanschrijvers: een gala-avond, 50.000 euro, een bronzen penning, groot verslag en met foto in de krant.

Literaire auteurs staan veel in de belangstelling, hun boeken worden besproken in de media, voor literaire boeken zijn jaarlijks tal van prijzen te verdelen, meer dan 150 waaronder vijf grote. Voor literaire schrijvers is er een Boekenweek en een heus Boekenbal.

Des te pijnlijker dat één groep schrijvers van groot maatschappelijk belang vergeten wordt: de educatieve auteurs. Terwijl zij met minstens evenveel hartstocht en intelligentie werken aan waarde, aan cultuur pur sang, aan opvoeding, kennisoverdracht, deskundigheidsbevordering, ontwikkeling.

Talloze docenten schrijven lesmaterialen vaak met als enige motivatie: het leerproces bevorderen. Meestal is daarbij sprake van liefdewerk oud papier: heel veel tijd, heel weinig opbrengsten. Terwijl aan het aantal verkochte exemplaren menig romanschrijver niet kan tippen.

Gegeven het maatschappelijk belang van uitstekende educatieve boeken is het des te vreemder dat er nooit een prijs is ingesteld voor die categorie, nog geen vetleren medaille.

Het schrijven van educatieve boeken is immers evengoed kunst. Het is een handwerk, het is passie, het is samenwerken, het is schrijverschap. Het lijkt eenvoudig maar het is keihard werken. Easy learning is hard writing. Kom op, ministerie van OCW en educatieve uitgevers.

Ludo Grégoire, Leiden

Zeegrens

Niek van Dijk meldt dat Rusland ook zonder Finland als Navo-lidstaat al aan de Navo grenst. Daarbij meldt hij ook ‘helemaal aan de andere kant van Rusland een stukje zeegrens met de VS’, doelend op de Beringstraat tussen Siberië en Alaska.

Hij vergeet echter, naast de Zwarte Zee (en na de Finse en/of Zweedse toetreding ook de Oostzee), de allergrootste zeegrens: de hele Noordelijke IJszee. Dat wordt nogal eens vergeten. Via de Noordpool ‘grenst’ Rusland aan louter Navo-landen: de VS (Alaska), Canada, Denemarken (via Groenland), IJsland en Noorwegen.

Daar liggen die landen heel dicht bij elkaar. En met de opwarming van de aarde en daarmee samenhangend de smeltende ijskap wordt de Noordelijke IJszee economisch steeds belangrijker. Onder meer als scheepvaartroute, als winningsgebied van olie en gas en mogelijk ook als visserijgebied.

Daar ligt hoe dan ook een kiem voor een toekomstig conflict. Om over het militaire belang nog maar te zwijgen.

Johan van Knegsel, Eindhoven

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Meer over