OpinieMeelezers

Mannen sturen (nog steeds) veel meer brieven in dan vrouwen. Is dat erg?

In deze rubriek reageert de redactie op wat er leeft onder lezers. Deze week: de discussie over mannelijke en vrouwelijke briefschrijvers laait weer op.

Lezer Aga Hendrikman klaagde afgelopen week over het geringe aantal vrouwelijke briefschrijvers. Beeld
Lezer Aga Hendrikman klaagde afgelopen week over het geringe aantal vrouwelijke briefschrijvers.

Deze week laaide opnieuw de discussie op over de disbalans tussen het aantal geplaatste lezersbrieven van mannen en vrouwen. Aanleiding was een bijdrage van Aga Hendrikman uit Sprundel, waarin zij haar verwondering uitsprak over de brievenrubriek van 10 december, waarin negen van de tien brieven door mannen waren geschreven. Hendrikman vroeg zich af of ‘hier iets aan gedaan zou kunnen worden’.

Haar hartekreet leidde tot een reactie van Alwin Baart (‘Sorry, een man’) uit Middelburg: ‘Inderdaad. Kunnen de vrouwelijke lezers van de Volkskrant wat meer originele, kritische en tot nadenken stemmende brieven sturen? Of beticht mevrouw Hendrikman impliciet de redacteuren van discriminatie?’ Jan van Londen uit Lochem vroeg zich weer af: ‘Hoe is de verhouding m/v bij alle ingezonden brieven? Als die ook 1 op 10 is, dan denk ik dat ‘de vrouwen’ zelf nog wat te doen hebben.’

Als opinieredactie waren we er al eerder dit jaar op gewezen, door lezer Leon Rodenburg uit Scheveningen, dat 70 procent van de gepubliceerde brieven van mannelijke lezers komt. Opiniecollega Peter Wierenga deed in september onderzoek voor deze rubriek en concludeerde dat driekwart van de inzendingen van mannen komt en slechts een kwart van vrouwen. Hiermee was uitgesloten dat er voorselectie plaatsvindt op en door de redactie.

Veel moeilijker is gebleken om te duiden waardoor dat verschil komt. Gelukkig klommen vrouwelijke lezers geregeld in de pen om ons op weg te helpen. ‘De verklaring? Een makkelijke uitvlucht is tijd: met vier kinderen, een fulltimebaan (40 uur), de begeleiding van een statushouder en sport blijft er niet veel over. (…) Of is het allemaal wat zwartgalliger en komt het doordat ik vind dat mijn mening er niet toe doet? Zit ik vast in een patroon dat ik niet overzie? Waarschijnlijk is het, zoals altijd, een combinatie van meerdere factoren’, aldus Elin Berfelo uit Leiderdorp.

Volgens Anna den Hoedt, socioloog uit Houwerzijl, denken mannen van haar generatie (‘veelal gepensioneerd’) over het algemeen minder genuanceerd en veel meer zwart-wit, en uiten ze hun mening sneller dan vrouwen. ‘De ideale schrijver voor de brievenrubriek, dus. Dit is natuurlijk geen aangeboren eigenschap van mannen; in de maatschappij werd tot voor kort altijd meer waarde gehecht aan de mening van mannen. Hoe fout en bizar die mening soms ook was en is. Vrouwen zijn wat bedachtzamer, willen geen fouten maken, houden hun mond en schrijven dus ook niet.’

Lezer Marion Bregman uit Zaandam zocht de verklaring juist bij de krant. ‘Wat je erin stopt, komt er ook weer uit. De redactie lijkt zich niet te realiseren dat veel onderwerpen, interviews en specials in de Volkskrant over mannen gaan.’

Niet iedereen lijkt blij te zijn met de terugkerende m/v-discussie. Zo wil Mariette Reineke uit Amsterdam weten: ‘Waarom blijven we zo navelstaren of een brief van een man of een vrouw komt? Wat maakt het uit, het gaat om de inhoud.’

Over die inhoud is ook niet iedere lezer te spreken. Zo vertelt Jeroen Smeulders uit Breda: ‘Wat me de laatste maanden vooral opvalt, is dat het niet meer om de inhoud of de feiten gaat, maar om de ‘metadata’: zaken die voor de discussie niet relevant zijn, maar waarbij mensen een bepaalde opinie hebben en letterlijk alles gebruiken om die kracht bij te zetten. Reacties zijn negatief en zuur vanuit een persoonlijk perspectief, in plaats van inhoudelijk.

‘Dat wil niet zeggen dat er geen inhoudelijk sterke brieven/columns meer zijn, maar ik zie over de hele breedte in de samenleving een klaagcultuur ontstaan. Mijn inziens direct gelieerd aan de coronacrisis. Geen uitlaatkleppen, dus gaan we lopen klagen. En een brievenrubriek is daarvoor natuurlijk uitermate geschikt.

‘Op uw vraag: is dit nu gaandeweg gebeurd? Ja, ik denk eigenlijk van wel. Ik lees al jaren met veel plezier iedere dag de brievenrubriek en het is me pas recentelijk opgevallen dat er een zurigheid aan zit. Nederland is onder corona een land van azijnpissers geworden.’

Als het aan lezer Gerard de Bot uit Sint-Oedenrode ligt, wordt de brievenrubriek van de krant juist groter. ‘Jullie moeten echt meer ruimte maken voor ingezonden brieven en reacties. Lezers willen ‘gehoord’ worden. De brievenrubriek verdubbelen geeft de krant meer betrokkenheid bij de lezers. Dat is toch een van jullie doelstellingen? En voor ons meer diversiteit in meningen en plezier die ook tot ons te nemen. Publiceer gewoon alles. Elke mening telt!’

Meer over