ColumnThomas van Luyn

Mag een mens dan nooit gewoon zijn dingetje doen, vraagt Thomas van Luyn zich af

Thomas van Luyn Beeld
Thomas van Luyn

De moderne mens is bestemd om altijd maar beter en hoger te mikken. Malle onzin, zegt Thomas van Luyn.

Na een gevecht moet de MMA-vechter die gewonnen heeft zijn interviewtje afsteken met een energydrink van het merk Monster in zijn hand. Die wordt daar op het laatste moment in gedrukt door een official, en de vechter is contractueel verplicht er een slokje van te nemen. Er zit dan ook stiekem water in, en iedereen weet het. Geen haar op het hoofd van een topsporter die ooit zou overwegen om het geadverteerde product te drinken. Hij is bereid om zijn lichaam tot op het punt van instorten te trainen, zich nagenoeg dood te hongeren om zijn gewichtklasse te halen en zich kapot te laten beuken in de ring, maar die troep innemen, nee, daar trekt hij de grens.

Hij is dan ook niet de doelgroep. De vent naast me aan de bar die een Red Bull-wodka wou bestellen, dát is de doelgroep. De bar in kwestie was een kakbar, en de barman kon de gevraagde bestelling niet leveren. De man was verbluft. ‘Wat heb je dan wél?’, vroeg hij.

Ik vroeg hem waarom hij Red Bull nodig had. Dat durfde ik, omdat ik zelf ook al een biertje op had en hij er evident niet uitzag als een MMA-vechter. Meer het tegenovergestelde, als er zoiets bestaat.

‘Om wakker te blijven’, antwoordde hij. Ik vroeg waarvoor.

‘Om door te kunnen’, antwoordde hij. Zijn logica was foutloos, maar toch zat het me dwars. Een wereld waarin energiedrankjes zelfs in de kroeg verkrijgbaar zijn, dat klopt niet. Blijkbaar is de gedachte dat je energiek moet zijn doorgedrongen tot plekken waar mensen normaliter juist alle ambitie laten varen. Ik heb tenminste weinig pretenties meer na een paar drankjes.

Het zal de schuld zijn van de competitiesamenleving, waarin sportnormen andere delen van de samenleving hebben besmet. Normen als dat je 110 procent moet geven, dat je het beste uit jezelf moet halen, dat soort malle onzin. Dat is een wereld waarin je nooit goed genoeg bent. Ik ben er ook niet ongevoelig voor: ik nam ook een sloot koffie tot me voordat ik mijn laptop openklapte. Want God verhoede dat ik jullie het product van een ongecaffineerde columnist zou voorschotelen.

In een wereld met de gedachte dat je de beste versie van jezelf moet zijn, is iedereen bang dat hij dat niet is. Topsporters, die zijn de beste versie van zichzelf. Omdat ze energiedrankjes drinken, zegt de sponsor. Omdat ze niet tegen hun verlies kunnen, zeg ik. Ik vind dat een karakterfout waaraan je geen voorbeeld moet nemen.

Vlogger Casey Neistat maakte een bezielend filmpje van een man die op het vliegveld tegen de stroom in loopt op zo’n loopband. Hij moet hard lopen om vooruit te komen; wanneer hij rustiger wandelt blijft hij op dezelfde plek, en als hij stilstaat, gaat hij achteruit. Boodschap: je moet buffelen in het leven om vooruit te komen, en stilstand is achteruitgang.

Mag een mens dan nooit gewoon zijn dingetje doen? Gewoon, een bakker zijn met één bakkerij die niet zestien filialen opent waar de consument een totale broodbeleving kan ervaren? Is er dan nergens een gamer die besluit dat level 5 een prima level is, en dat die eindbazen in level 27 het zelf maar moeten uitzoeken? Nope. Energydrink erin en doorbuffelen.

Meer over