ingezonden brieven

‘Maak van de illustrator geen boeman’

Prijswinnend beeld van George Floyd.	
	 Beeld Noma Bar
Prijswinnend beeld van George Floyd.Beeld Noma Bar

Brief van de dag

In de verklaring over de controversiële Maurice de Hond-illustratie komt zowel de redactie als de betreffende illustrator aan het woord en wordt volgens mij heel helder uitgelegd hoe dit heeft kunnen gebeuren en hoe het hopelijk in de toekomst kan worden voorkomen. Ik heb echter grote twijfels bij de conclusies die worden getrokken over de inzet van illustraties. U schrijft dat artikelen die over een gevoelige zaak gaan zich niet zouden lenen voor een wat vrijere illustratie en dat zo’n illustratie de lezer onbedoeld een kant op zou kunnen sturen. Ik zou juist willen pleiten voor meer inzet van illustratoren, juist bij gevoelige onderwerpen. Illustratoren zijn specifiek opgeleid om met nuance en creativiteit de strekking van een verhaal te vertalen naar beeld. Dat dit hier niet is gelukt, is pijnlijk, maar om mijn volledige beroepsveld vervolgens te bestempelen als ongeschikt voor lastigere onderwerpen is wel heel erg kort door de bocht, en dat nota bene een dag nadat The Society for News Design uw krant bekroonde met een gouden medaille voor een door Noma Bar gemaakte illustratie over George Floyd, als we het dan toch hebben over een gevoelig onderwerp.

Jasper Rietman, illustrator, Deventer

Duitse Groenen

Als je kijkt naar de opstelling van de Groenen in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg vraag ik me af of je deze partij, zoals Sterre Lindhout beweert, nog wel een ‘pogressieve middenpartij’ kunt noemen.

In die staat zijn de Groenen al tien jaar aan de macht en minister-president Winfried Kretschmann heeft de traditionele industrie, zoals Mercedes, Porsche en Bosch, geen strobreed in de weg gelegd. Zo werd de brandstofmotor niet verbannen en volgens de leiders van de ‘Klimaliste’, de partij die in 2019 werd opgericht uit onvrede over de gematigde koers van de Groenen, faciliteert Kretschmann de bestaande industrie zelfs.

Niet voor niets wordt deze minister-president ook wel de ‘zwartste groene van Duitsland’ genoemd. Iemand die zich eerder verwant voelt met de CDU dan met de SPD of de liberalen. Of we van Angela Baerbock, de Groenen-kandidaat voor het toekomstige bondskanselierschap in dit opzicht een fundamentele koerswijziging kunnen verwachten lijkt me gezien haar ‘pragmatische’ opstelling niet erg waarschijnlijk.

Albert Kort, Kapelle

Hap & Stap

In de krant van maandag wordt uitgebreid verslag gedaan van Tasty Walk, ontwikkeld met de bedoeling de zwaar getroffen horeca te helpen. Wij mogen dan wel in het achtergebleven deel van Nederland wonen, de Achterhoek, maar we hebben al sinds jaar en dag Hap & Stap en Hap & Trap. Gewoon op z’n Hollands en erg gezellig.

Marja Willems, Lichtenvoorde

Super League

Doen, die Super League. Liefst bij een onvindbare betaalzender. Dan kunnen wij eindelijk weer van echt en eerlijk voetbal genieten zonder bij alles te hoeven denken dat het om beursgenoteerde corners en terugspeelballen gaat. Wie wil er elke week PSG, maar nooit een degradatieduel? Welke echte fan vindt zijn of haar kleine clubje minder fijn dan weer de miljardairs van Man City?

Deze twaalf zijn geen voetbalclubs, het zijn multinationals. Voetbal is niet meer de basis, maar bedrijfsresultaten. Weg ermee.

J. van den Berg, Haastrecht

Twee winnaars

Een dag nadat de Amstel Gold Race is verreden is er nog steeds discussie wie nu eigenlijk de winnaar is van die wedstrijd. Dat wordt goed weergegeven in de Volkskrant van 20 april. Maar in alle discussie mis ik een belangrijk alternatief.

Ik vraag me af wat het bezwaar is om twee renners tot winnaar uit te roepen. Waarom moet er per se toch altijd één de winnaar zijn? Een goed voorbeeld uit het verleden: op de Olympische Spelen in 1960 kregen zowel de schaatsers Aas (Noorwegen) als Grishin (Rusland) een gouden medaille omgehangen (op de 1.500 meter). En in 1968 kregen Ard Schenk en de Noor Eriksen beiden een zilveren medaille. Er zijn meer voorbeelden, ook in andere sporten.

Ook in dit geval lijken me twee winnaars eerlijker.

Luut van Hoogevest, Utrecht

Zorgbonus

Het is ‘een dilemma’ hoe hoog de zorgbonus wordt en wie hem moet ontvangen, schrijft demissionair minister Tamara van Ark van Medische Zorg in een brief aan de Tweede Kamer. Het gaat om een bedrag van 500 euro per zorgmedewerker, of misschien nog niet eens de helft.

Het kabinet heeft al ongeveer 5 duizend euro per deelnemer aan de testevenement uitgetrokken. Daar word je toch onpasselijk van.

Huub Driessen, Eygelshoven

Boete = bonus

Als we de boete van ABN Amro in een bonus voor de zorg omwisselen, hebben we twee problemen opgelost.

M. van Dijk, Scherpenzeel

Meer over