ColumnLoes Reijmer

Maak Kees van der Staaij niet groter dan hij is

null Beeld

Het is altijd bevreemdend om Kees van der Staaij, voorman van de SGP, over vrijheid te horen praten. Hij doet het plechtig als het over de avondklok gaat. Dan spreekt hij van ‘buitenproportioneel’, vindt dat ‘de gezondheidswinst niet opweegt tegen de inperking van vrijheden’. ‘Een rigoureuze maatregel die ingrijpt in ieders leven’, zei hij er eerder over in de Tweede Kamer, iets waar hij kennelijk niet voor is als het om avondwandelingetjes gaat.

Maar er is ook een andere Kees, een veel bemoeizuchtiger Kees, laten we hem de Baarmoederlijke Kees noemen. Die ziet er geen been in om vrijheden in te perken en te heersen over andermans leven, of sterker nog, andermans lichaam. Gelukkig waakt hij slechts over een religieus splinterpartijtje, want als deze Kees het voor het zeggen had in Nederland dan zou hij vrouwen dwingen hun ongewenste zwangerschap te voldragen. De Baarmoederlijke Kees is radicaal en, godzijdank, marginaal. Toch vindt hij de laatste tijd steeds weer een prominent podium voor zijn malle ideeën.

Zo kreeg hij vorige week al ruim baan op de opiniepagina’s van NRC en ging hij donderdagavond aan de talkshowtafel van Jinek in debat met D66-Kamerlid Pia Dijkstra. Officieel was het thema de vijf dagen bedenktijd voor vrouwen die kiezen voor abortus, een verplichting waar GroenLinks, PvdA en D66 vanaf willen, maar de mannenbroeder van de SGP slaagde erin het recht op abortus alsnog volledig ter discussie te stellen.

Zelf laat hij zich voor zijn politiek natuurlijk inspireren door het opperwezen, maar hij is geslepen genoeg om te weten dat een seculiere samenleving daar niet heel ontvankelijk voor is. En dus schetst hij een schrikbeeld: van een land waar massaal en zonder omhaal abortussen tot 24 weken plaatsvinden (terwijl het om een klein percentage gaat, veelal omdat de foetus een ernstige aandoening blijkt te hebben), een land dat ‘abortustoeristen’ trekt (klinkt decadent, maar moet verhullen dat radeloze vrouwen in hoge nood hiernaartoe komen, omdat in het thuisland de Kezen zich te veel met hun lijf bemoeien), een land waarin vrouwen veelal aangezet worden tot abortus door hun partner of omgeving (niet waar). Hij mompelde ook nog iets over de bedenktijd van veertien dagen bij de aankoop van een pannenset. De vergelijking moest tot de verbeelding spreken, geloof ik, maar zei mij vooral iets over Kees’ referentiekader op het gebied van vrouwen.

Het wekt geen verbazing dat een partij die vrouwen ongeschikt acht voor de politiek ook denkt dat ze er niet toe in staat zijn een afgewogen, autonome beslissing te nemen over hun toekomst. Wel is het wonderlijk dat een afgevaardigde van die radicale partij in talkshows en op opiniepagina’s als een volwaardige gesprekspartner op het gebied van vrouwenrechten wordt gezien. Dat hij media er zelfs van weet te overtuigen dat abortus een heet hangijzer is, iets waarover eens stevig gediscussieerd moet worden.

Terwijl: er zijn nauwelijks aangeharktere thema’s. Onlangs werd de wet nog geëvalueerd en bleek ze prima op orde, afgezien van kritische kanttekeningen bij de verplichte bedenktijd van vijf dagen. De overgrote meerderheid van de Nederlanders, 75 procent, is voor keuzevrijheid, een aandeel dat de afgelopen jaren alleen maar toenam. Slechts 10 procent is tegen. Waarom lijkt de weerstand dan toch te groeien? In het AD noemde een onderzoeker van het SCP dat een tijdje geleden ‘de mediawerkelijkheid’, de grote aandacht voor een relatief kleine, schreeuwerige groep, zoals de mensen die demonstreren bij klinieken en meelopen in de Mars voor het Leven.

Natuurlijk, de Baarmoederlijke Kees is vrij in zijn opvattingen. Al zou je zijn rol in dit debat, Avondklok-Kees indachtig, tamelijk ‘buitenproportioneel’ kunnen noemen.

Meer over