Columnarthur van amerongen

‘Maak je liever hard voor een boycot van het wereldkampioenschap voetbal in Qatar’, adviseerde mijn sensitivity reader

null Beeld

In navolging van uitgeverij Meulenhoff heb ik sinds kort een sensitivity reader in dienst. Die leest mijn columns alvorens ik ze naar de Volkskrant en HP/De Tijd stuur en zij vond het geen goed plan dat ik me in de discussie rond Marieke Lucas Rijneveld ging mengen.

‘Maak je liever hard voor een boycot van het wereldkampioenschap voetbal in Qatar’, adviseerde ze mij, ‘daar kan je je geen buil aan vallen. Maar please darling, beperk je tot een witte oude mannen-invalshoek want er zijn plenty jonge sportjournalisten van kleur die Virgil van Dijk ervan gaan overtuigen dat er geen zegen rust op deelname aan een WK in een islamofascistische dictatuur waar zevenduizend personen van kleur sneuvelden tijdens slavenarbeid.’

Daar had mijn sensitivity consultant een goed punt, want welke fatsoenlijke Nederlander steunt nou een WK in een zandbak waar een biertje 15 euro kost?

De Qatar-lobby stelt sowieso niks voor. Platini en Blätter zijn gecanceld, Michael van Praag piepte dat bedrijfsongevalletjes ook in Alkmaar en Enschede plaatsvinden en Qatar-apologeet Ronald de Boer mummelde: er zitten daar mensen aan de macht die heel snel moderniseren. Als je opeens van kamelen in Ferrari’s gaat rijden, dan ga je wel ongelukken maken.

Ik bedacht actie Bloed aan de Kameel, een knipoog naar Bloed aan de Paal van Neerlands Hoop in Bange Dagen in 1978.

Qateract Beeld Gabriël Kousbroek
QateractBeeld Gabriël Kousbroek

Bram en Freek riepen het Nederlands elftal op het WK in het Argentinië van Maxima’s pappa te boycotten en zij waren mijn absolute helden, hoewel voetbal mij toentertijd eventjes geen mallemoer interesseerde.

Ik draaide de godganse dag het singletje I hate football van de Arnhemse Speedtwins want het was als punk niet cool om van voetbal te houden. En dat terwijl ik mijn hele puberteit had opgeofferd aan het bruine monster (vrij naar Han Hollander) maar net als Ajax kapot ging aan drank, drugs, fastfood en diverse genders.

Mijn gevoel voor zeitgeist bleek weer eens perfect want Segers en Kaag riepen, net voor de verkiezingen maar toch, ineens ook op tot een boycot van Qatar. Kaag had al bewezen aan de goede kant van de geschiedenis te staan door een forse subsidie te geven aan een damesvoetbalproject in het straatarme Golfstaatje en dankzij haar spelen Qatarese vrouwen nu FIFA International Soccer thuis.

Ik stuurde dit cursiefje naar mijn sensitivity reader. Die zei: de kop Bloed aan de Kameel is wat islamofobisch. Pas die even aan, dan krijg je het woke-certificaat.

Meer over