ingezonden brieven

Luidt de fraaie directe van Will Smith het einde in van een dieptreurig comedygenre?

De lezersbrieven van vandaag. Over onder meer de klap van Will Smith, werkmentaliteit en ‘titpics’ van de Volkskrant.

Redactie
Will Smith deelt uit. Later zal hij excuses maken. Beeld REUTERS
Will Smith deelt uit. Later zal hij excuses maken.Beeld REUTERS

Will Smith wordt zwaar afgekraakt omdat hij een collega-comedian een rechtse directe gaf, want je mag niet meppen en komieken mogen never nooit gemuilkorfd. Maar hoezo is dat humorloze afzeiken tot op het bot eigenlijk het nieuwe grapnormaal geworden? In zo’n roast-tv-uitzending zei Peter Pannenkoek ooit vanuit het niets tegen iemand dat hij een inteeltkop heeft. Dat was al aanleiding tot een staande ovatie. Soundos grapte tegen een man met acne dat zijn rode pukkels afdrukken waren van de abortusbreinaald van zijn moeder. Applaus en eeuwige roem, terwijl die gescripte gezochtheden alleen maar billentoeknijpend gênant waren, zowel voor uitvoerder als ontvanger.

Dus dat Will Smith opstond om tijdens de Oscaruitreiking een, overigens fraaie, dreun uit te delen aan iemand die weer eens zo’n reeks slechte roastgrappen stond te debiteren, kan op mijn instemming rekenen: hopelijk het einde van een dieptreurig comedygenre.

Trees Roose, Haren

Villa’s

Ruim een maand na de afkondiging van de sancties tegen Rusland is het nog steeds onduidelijk wie Russisch vastgoed in Nederland moet opsporen. Een interdepartementale werkgroep die is aangesteld als coördinator van de strafmaatregelen tegen Rusland laat weten dat de leden nog geen afspraken hebben gemaakt over wie precies wat doet. Hoe kan dit?

Nederland heeft vanaf 2000 een Algemene Bestuursdienst waar de top van de rijksoverheid (de secretarissen-generaal van alle ministeries) deel van uitmaakt. Een ambtelijke top die binnen de rijksoverheid regelmatig van werkplek wisselt om zo allround te worden. Waarom kunnen die allround topambtenaren niet onderling bepalen wie in deze crisis wat doet? Of zijn ze te druk met hun minister dagelijks uit de wind te houden? Geen woorden maar daden, want daar ontbreekt het hier aan.

Leo van den Balvert, Almere

Mentaliteit

Sander Schimmelpenninck stelt dat het belastingstelsel onze werkmentaliteit heeft aangetast. Ik denk echter dat de nutteloze taken die de dagen van veel mensen in beslag nemen onze werkmentaliteit aantast. De automatisering heeft er niet voor gezorgd dat we minder werken - waar ik overigens een voorstander van ben. Nee, die heeft ertoe geleid dat we de hele dag gegevens invoeren in softwareprogramma’s die zaken bijhouden op grond waarvan analyses en controles worden uitgevoerd waar niemand op zit te wachten. Dan kun je beter niet werken en je tijd besteden aan dingen die er echt toe doen.

Annemieke Pelt, Leiden

Russen

Ik ben geboren in het jaar dat de Berlijnse Muur viel. Net als Julius van Dam heb ook ik vele James Bond-films gezien waarin de Russen als slechteriken worden neergezet. Maar ik mag toch hopen dat we niet eerst 75 jaar naar Homeland moeten kijken voordat wij vluchtelingen uit het Midden-Oosten met dezelfde empathie opvangen als nu met Oekraïeners gebeurt. Zo goed is die serie nu ook weer niet.

Sven Schellekens, Amsterdam

Kansen

‘Natuurlijk zijn ze niet minder waard, maar ze krijgen niet dezelfde kansen als studenten voor en na hen’, vindt briefschrijver José van der Hoeven over de huidige generatie studenten. Het is een niet te stoppen trend dat alles en iedereen maar dezelfde kansen moet krijgen. En niet alleen dezelfde kansen als vroegere generaties, nee, José wil zelfs dat we in de toekomst kijken en alvast bepalen of de huidige generatie wel dezelfde kansen heeft als de toekomstige generatie. Hoe zie je dat voor je, José? De wereld is niet zo ingericht dat iedereen dezelfde kansen heeft.

Frans Leliveld, Amsterdam

Magazine

Iemand ongevraagd dickpics toesturen kan blijkbaar leiden tot ontslag. Hoe zit het eigenlijk met ongevraagd toesturen van titpics door de Volkskrant? Wel mooi gedaan, overigens.

Tiemen van der Worp (76), Bilthoven

Beste heer Vissers,

Van harte gelukgewenst met de titel ‘Sportjournalist van het jaar’. De laatste voetbalwedstrijd die ik langs de lijn heb gezien, zal ergens in 1956 zijn geweest, met mijn vader mee naar Blauw-Wit of DWS in het Olympisch stadion, met drop en pepermunt in de rust. De laatste wedstrijd die ik op televisie heb gezien was in 1974: Nederland tegen West-Duitsland. Dus om nou te zeggen dat ik iets voor voetbal voel of er iets van af weet, nee. Sterker nog: het interesseert me niks.

Maar uw verslagen in de Volkskrant sla ik nooit over. Ik geniet van uw observaties, uw taal en uw enthousiasme. Ik kan geen genoeg krijgen van zinnen als ‘De zin om te voetballen, om het publiek te vermaken met een combinatie van frivoliteit en werklust. Naar voren spelen, durven, geen eindeloos gebrei’ en ‘Als een compacte vlek bewoog de kleur oranje over het veld’. Om het in uw eigen idioom te zeggen: heerlijk.

Wouter Lucassen, Den Haag

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Meer over