Bericht uitParijs

Lockdown of geen lockdown, in Parijs draait Disco Balcons vrolijk door

null Beeld

Frankrijk-correspondent Daan Kool sprak met Disco Balcons, die mensen vermaakt vanaf zijn balkon.

Nathan Sebbagh, beter bekend als Disco Balcons, wil één ding vooropstellen. Net als iedereen hoopt hij dat ‘dit allemaal’, de coronacrisis dus, zo snel mogelijk voorbij is. Het laatste wat hij wil is dat de Fransen na de jaarwisseling weer maandenlang aan huis gekluisterd zitten. Maar mócht het zover komen, dan hoeft hij zich in elk geval niet te vervelen. L’art de s’adapter, noemt hij dat. De kunst om je aan te passen.

Tot voor kort leidde Nathan een leven in de luwte. Als technicus van een buurttheater in Montmartre zette hij anderen in de spotlights. Maar dat was voor hij op een zaterdag in maart besloot een mengpaneel en vier boxen vanuit het wegens corona gesloten theatertje naar zijn appartement te sjouwen om na het dagelijkse rituele applaus voor het zorgpersoneel een dj-show te geven vanaf zijn balkon. Juste pour le fun.

Op het plein voor het appartement van Disco Balcons ­ontstond dit voorjaar een spontaan straatfeest.  Beeld Instagram
Op het plein voor het appartement van Disco Balcons ­ontstond dit voorjaar een spontaan straatfeest.Beeld Instagram

Wat begon als een ludiek plannetje om de verveling van de lockdown te verlichten, groeide uit tot het wekelijkse Disco Balcons. Iedere zaterdag transformeert de zachtaardige, timide theatertechnicus in een extravagante entertainer die, gehuld in een bontjas of glitterpak, zijn buren vanaf hun balkons laat meebrullen met Céline Dion, Wham!, Queen en Dalida, de iconische chansonnière naar wie honderd meter verderop een pleintje is vernoemd.

In Montmartre was Nathan al een paar weken een lokale bekendheid – ‘Hee, Disco Balcons!’, hoort hij tijdens het boodschappen doen regelmatig – toen zijn balkonfeest in één klap landelijk nieuws werd. Het was eind april, het een-na-laatste weekend van de eerste lockdown. De geur van lente en vrijheid hing in de lucht. Het leek alsof heel Parijs collectief had besloten het niet meer zo nauw te nemen met de lockdownregels.

Toen Disco Balcons die avond begon te draaien, ontstond op het plein onder zijn balkon een spontaan straatfeest. Tegen de tijd dat de politie arriveerde, zes busjes sterk, waren er minstens honderd mensen aan het dansen. Terwijl de hoofdcommissaris op het knopje van de intercom drukte, schalde Dalida’s Laissez-moi danser over het plein.

‘Ik ben gek op Dalida’, zei de commissaris, toen ze voor de deur van Nathans hoekappartement op de vierde verdieping stond. ‘Maar dit kan echt niet.’

Hij kwam er met een officiële waarschuwing vanaf. Op sociale media was de teneur minder genadig. Dat het juist de Montmartriaanse bourgeois-bohémiens waren die hier de regels overtraden, de yupperige hipsters everyone loves to hate, stemde het vuurpeloton op Twitter niet bepaald milder. De volgende dag stonden er vier cameraploegen van Franse tv-zenders voor de deur. In Disco Balcons’ inbox kwamen haatmails en bedreigingen binnen.

Die plotselinge aandacht bracht hem wel op een idee. Wie het echt groots wil aanpakken qua entertainment tijdens een pandemie, moet de autoriteiten mee hebben. Disco Balcons is bovengronds gegaan en organiseert nu op aanvraag professionele balkonvoorstellingen.

Van de zomer gaf hij een show in de chique badplaats Saint-Raphaël aan de Côte d’Azur. Zaterdag wordt hij ingehuurd door de gemeente van de Parijse voorstad Les Lilas, voor een optreden in een sociale huurflat.

Als de theaters binnenkort weer opengaan, corona volente, is Nathan weer in de eerste plaats theatertechnicus. Disco Balcons gaat hij dan in zijn vrije tijd runnen. Dat zal even wennen zijn, maar gelukkig is hij daar nu juist goed in. C’est l’art de s’adapter.

Meer over