ingezonden brieven

Lezersbrieven: ‘Woke-beweging is nieuwe McCarthyisme’

De lezersbrieven van maandag 19 juli.

Joseph McCarthy wijst communistische plaatsen op de kaart van de VS aan, 1954. Beeld Getty Images
Joseph McCarthy wijst communistische plaatsen op de kaart van de VS aan, 1954.Beeld Getty Images

Brief van de dag

Humoronderzoeker Dick Zijp betoogt, in navolging van Foucault, dat humor bestaande machtsverhoudingen kan versterken en bevestigen (O&D, 14/7). Wie weet.

Wat hij kennelijk niet ziet, is dat zijn woke-beweging een machtsfactor is die het aantal aanhangers verre ontstijgt. De woke-beweging is het nieuwe McCarthyisme geworden, waarbij een kern van rechtvaardiging ontaardt in een hysterische heksenjacht. En de media, politiek en onderwijs laten zich uit angst gijzelen door deze pressiegroep van geprivilegieerde warhoofden, die meent dat het op één hoop gooien van alle non-cis-hetero’s onder een zich immer uitbreidende lettercode levensvatbaar is, die eist dat iedereen bijhoudt wie zich vandaag non-binair voelt en deze als ‘hen’ aanspreekt en die onder de noemer ‘inclusief’ het liefst iedereen behalve zichzelf verkettert.

Het is tijd om hen te ontmaskeren. Tijd om hen, als ze aan een wetenschappelijk instituut werken, eisen van wetenschappelijke zorgvuldigheid op te leggen in plaats van elkaar te laten citeren in een neerwaartse spiraal van pseudowetenschap. Tijd ook voor linkse partijen om zich weer met echte problemen bezig te houden. En tijd voor kunstenaars om zich te ontworstelen aan deze navelstarende, propagandistische identiteitsthema’s.

Marcus van Engelen, Leiden

Overstroming

Gehoord op Radio 1: een interview met een meneer uit Limburg. Hij vertelt dat hij alles kwijt is door de overstroming en heeft de verzekering gebeld met de vraag wat ze voor hem kunnen doen. Antwoord: hebt u overal bonnetjes van?

Quirine van der Noordaa, Utrecht

Woke

In een artikel over Ongehoord Nederland lees ik dat de nieuwe omroep niets moet hebben van mensen die woke zijn (Ten eerste, 15 juli). Verder zal ON geen humor gebruiken bij serieuze onderwerpen. Is dat niet precies de kwaal waar veel woke mensen ook aan lijden?

Jaap Blaakmeer, Heerenveen

Achternaam

In de rubriek Eenzame Uitvaart wordt stilgestaan bij het leven van mensen die in isolement overlijden (V, 16 juli). Om hun privacy te beschermen worden zij aangeduid met de eerste letter van hun achternaam.

In de krant van vrijdag 16 juli betreft het mevrouw E. Aangekomen bij haar familiegeschiedenis wordt geschreven dat haar vader schrijver was van boeken over de autoracerij, met vermelding van enkele titels. Hierbij kan ik bevestigen dat de naam van haar vader ook met een E. begint.

Jan Jozef Pool, Amsterdam

Medeschuldig

Veel gehoord dezer dagen: iedereen die weleens een lijntje snuift of een pilletje neemt, is medeschuldig aan het in stand houden van de criminaliteit die achter de moord op Peter R. de Vries zit. Hoe zit dat dan met de mensen die naar het aanstaande WK in Qatar gaan kijken?

Franke Telgenhof, Zwolle

Giro 777

Wat goed Sywert! Zo fijn dat jij en consorten nu alles in een keer recht kunnen zetten. Giro 777. Chapeau!

Els Kors - van Rooij, Almere

Philip Roth

Het artikel van Lotte Jensen over rampliteratuur vond ik erg interessant, maar waar ik me, niet voor het eerst tijdens anderhalf jaar pandemie, zeer over verbaas is dat áltijd De pest van Albert Camus en vaak De stad der blinden van José Saramago worden genoemd, maar nóóit Nemesis van Philip Roth (Boeken, 17 juli).

Terwijl daar de angst voor besmetting en de dood en het ontwrichtende effect ervan op een samenleving fantastisch beschreven wordt. En nog maar twaalf jaar geleden! Toch niet nu al vergeten? Of misschien nog niet gelezen?

Anneke Klein, Bergen

Slachtoffer

Sinds een aantal jaar krijgt een slachtoffer of een nabestaande van een slachtoffer van een misdaad in Nederland de gelegenheid de door het OM gedagvaarde verdachte(n) toe te spreken.

Dat gebeurde recent in het proces van de vermoorde advocaat Derk Wiersum. De verdachten worden bij dergelijke gelegenheden met grote emoties en verwijten geconfronteerd.

Ik vind dat dit wringt met het uitgangspunt van onze rechtsstaat dat je pas schuldig bent als je veroordeeld bent.

Is het niet logischer om de slachtofferverklaring pas na de schuldvaststelling te laten afleggen? Daarna kan door de rechter dan de straf worden bepaald.

Michel Peekel, Evaux-les-Bains

Meer over