ingezonden brieven

Lezersbrieven: Lezen als spitten en graven, dat deed me denken aan een andere Libris-winnaar

De lezersbrieven, over Frida Vogels (óók Libris-winnaar), hoe Amerika een ontwikkelingsland is geworden, en de koffergooiers van luchthaven Frankfurt.

Redactie
Schrijfster Frida Vogels.  Beeld ANP /  ANP
Schrijfster Frida Vogels.Beeld ANP / ANP

‘Handen uit de mouwen en spitten maar. Laag na laag graven naar de kern. Dat kost moeite maar het is ook bevredigend, zoals alleen hard werken dat kan zijn. En de beloning is buitengewoon’, schrijft Bo van Houwelingen over de roman Wormmaan van ­Mariken Heitman, de verrassende winnaar van de Libris Literatuurprijs.

Dit deed me denken aan de roman De harde kern van ­Frida ­Vogels. Arjan Peters schreef in 1992 in zijn recensie over deel 1 van die roman: ‘Ook al heeft het lezen van achthonderd pagina’s taai ongerief soms meer weg van ploegen, de beloning is rijk. Het vergezicht na een ruwe bergwandeling. Je bént er. Sprakeloos zuig je je longen vol.’

Met deel twee van De harde kern won Frida Vogels in 1994 als eerste vrouw de Libris Literatuurprijs. Anno 2022 is ze helaas bijna vergeten. Ik hoop van harte dat Mariken Heitman een beter lot beschoren zal zijn.

Trees Dunk Eindhoven

Ontwikkelingsland

Kreeg ik net weer een beetje goede hoop. Ik dacht bijna dat de wereld echt wat vrouwvriendelijker was geworden. Door MeToo voelden vrouwen zich serieus genomen. Meer vrijheid en veiligheid!

Maar ik juichte te vroeg. Want er zijn weer ontwikkelingslanden waar de rechten van vrouwen gewoon teruggedraaid worden. Vrije abortus, nee dus. Zelf bepalen wat je aandoet als vrouw, nee. Naar school gaan en je ontwikkelen als vrouw, nee. Oeps, Amerika is een ontwikkelingsland geworden. De Taliban heeft, hoe voorspelbaar, valse beloftes gedaan.

Komen er nu sancties tegen Amerika en maatregelen tegen Afghanistan?

Anita Hamelink Zwolle

Challenge

In reactie op de mooie opinie van Pol Koopman (O&D, 10/5): tijdens een cocktail (!) ter gelegenheid van la Semaine de la Francophonie spreekt een vertegenwoordiger van de Franse ambassade over het behoud van de Franse taal in de wereld. Hoe ze dat noemde? Un vrai challenge.

Thomas van Houwelingen Leiden

Lobby

Integriteit die bewaking behoeft, in hoeverre kun je dat nog integriteit noemen? (Ten eerste, 9/5). Op het eerste gezicht lijkt het prima dat er meer controle komt op lobbyisten in de politiek.

Maar integriteit bewaken kan niet, het is een persoonlijke niet te manipuleren aangelegenheid. Dat kan een ander niet voor je uitmaken. Bewaak de naleving van de regels en laat het bewaken van de integriteit bij het individu. Het werkt altijd sterker te vertrouwen dan te wantrouwen.

Tielke Engels Tilburg

Schiphol-Frankfurt

Aad Kessler (Geachte redactie, 9/5) begrijpt niet waarom een ticket van Lufthansa naar Ethiopië vanuit Schiphol via Frankfurt goedkoper is dan direct vanuit Frankfurt. Het antwoord is simpel: de grote, intercontinentale vliegtuigen moeten zo vol mogelijk, want een hoge bezettingsgraad levert de winst op. Dat kun je nooit bereiken wanneer het vliegtuig van Lufthansa alleen passagiers vanuit Frankfurt zou meenemen. Zo is mijn Zwitserse zwager jarenlang met de KLM vanaf Schiphol naar Zuid-Amerika gevlogen. Hij werd daarvoor vrijwel gratis vanuit Zürich opgehaald. Bijzonder? Nee hoor, zo werken vrijwel alle maatschappijen die intercontinentaal vliegen.

Jan Tolsma Leiden

Schiphol-Frankfurt (2)

In de brief van de dag maakt Aad Kessler zich druk over de 50 euro extra die Lufthansa in zijn zak zou steken. Ik vind dit een nogal voorbarige conclusie. Misschien betalen ze de ‘koffergooiers’ in Frankfurt beter en kost het daarom wat meer.

Paul Coelen Waalre

Schiphol-Frankfurt (3)

De heer Kessler is terecht verontwaardigd dat zijn ticket van Schiphol via Frankfurt naar Ethiopië 50 euro goedkoper is dan een directe vlucht vanaf datzelfde Frankfurt naar Ethiopië. Hij heeft mijns inziens dan ook gelijk als hij stelt dat de luchtvaart een ziek systeem is. Toch kiest hij ervoor vanaf Schiphol te reizen. Los van zijn redenen, maakt dit de schrijver onderdeel van dit systeem: als we allemaal niet de trein nemen maar massaal deze vluchten blijven benutten, wegens de financiële prikkel of een andere reden, houden we dit bizarre systeem overeind. Deze klacht is als op de barricaden springen tegen de bio-industrie met een tas vol kiloknallers.

Ralph Smit Rijswijk

Drie keer

Of het PSV het kampioenschap kost, laat ik in het midden, maar dat Feyenoord onterecht een penalty kreeg afgelopen zondag, dat is inmiddels wel duidelijk. Scheidsrechters zien het als gezichtsverlies hulp van de VAR in te roepen, de VAR wil van haar kant de scheids niet in verlegenheid brengen. De oplossing is zo simpel: geef beide teams net als in het tennis drie zogenaamde ‘challenges’. Per wedstrijd krijgt iedere ploeg driemaal de kans een beslissing van de scheidsrechter aan te vechten. Als de scheids gelijk blijkt te hebben, kost dat één challenge. Zijn de drie op, is reclameren niet langer mogelijk. Blijkt de scheids er om wat voor reden dan ook naast te zitten, blijft het aantal challenges intact. Probleem opgelost.

Teun van Uijtregt Bergeijk

Te lang blijven

Huisarts Joost Zaat schrijft in zijn column dat hij zijn tijd verspilde omdat iemand naar een andere psycholoog wilde. Tegelijkertijd zegt Zaat dat het belangrijk is naar patiënten te luisteren. Dokter Zaat heeft volgens mij zijn tijd juist heel goed besteed als hij serieus op deze vraag is ingegaan. Hulpverleners beschrijven altijd nadrukkelijk hoe verrassend vruchtbaar het contact kan verlopen met een cliënt met wie een ander niets kon. Of dat een collega er juist meer mee kan dan hij of zij zelf. Dit is het geheim van wat in het vak ‘matching’ wordt genoemd: met de persoon en met de methode. Een cliënt die te lang bij de ‘verkeerde’ therapeut is gebleven, dat is pas verspilde tijd. En geld.

Marcel Gerrits Jans psycholoog-psychotherapeut, Groningen

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl