OpinieMeelezers

Lezers schrijven over hun tante Jo en vragen om meer onderzoeksverhalen

In deze rubriek reageert de redactie op wat er leeft onder lezers. 

Sander DonkersBeeld Els Zweerink

Onze lezers zijn vaak blij met oproepen

‘Ontroerend zeg’, merkt een collega op als we het hebben over een lezersoproep over contact met Syrische vluchtelingen. ‘Het is fijn om te zien dat lezers hiermee bezig zijn en niet met cultuuroorlogen op sociale media.’

Lezers zijn vaak blij met oproepen. Niet alleen krijgen we honderden reacties – Volkskrantlezers zijn duidelijk dol op schrijven – ze storten ook vol vertrouwen hun hart bij ons uit.

Dit gebeurde toen we vroegen om coronagedichten, om essays van jongeren over de pandemie en na de oproep over Syrische vluchtelingen. Op onze oproep een column te schrijven over uw eigen ‘tante Jo’, de tante waarover Sander Donkers zulke indringende stukjes schreef, kregen we 336 inzendingen binnen. 

Zoals lezer Frans Emmen uit Emmen schreef: ‘De columns waren een mooie herinnering aan mijn tante Jo, maar het slotwoord is vooral een hommage aan mijn beide ouders, die onlangs overleden zijn en die de Volkskrant ruim zestig jaar hebben gelezen.’

Het trof ons, de intimiteit die de lezers met ons wilden delen. Van eerbetonen aan tantes die hun geaardheid verborgen moesten houden, tot steken onder water over moeders, spijtbetuigingen over kwajongensstreken en stukken waarin verloren contact werd verwerkt. Samen geven ze zo’n uniek beeld van veelal alleenstaande vrouwen en mannen, paradijsvogels en excentrieke familieleden dat het jammer is dat we er binnenkort maar een paar kunnen publiceren in de krant.

Daarom besloten we online meer inzendingen te bundelen. Voor alle inzenders die de selectie niet halen: ik hoop dat u uw column deelt met familie en vrienden, zodat er meer mensen van kunnen genieten dan alleen Sander Donkers en ik. (Fleur de Weerd)

Voor het uitdiepen van onderwerpen is veel geduld nodig

Als de Volkskrant via de Open Redactie een vragenlijst stuurt naar de deelnemende lezers, krijgen we bijna altijd mails binnen met een dringende oproep: steek meer tijd in onderzoeksverhalen. Het uitdiepen van onderwerpen kost echter veel tijd, waarbij vooral geduld een schone zaak is.

Sinds de uitbraak van covid-19 proberen journalisten geregeld rapporten, documenten of mailverkeer boven water te krijgen om zo reconstructies over de aanpak van het kabinet, de ministeries, het RIVM, de GGD’s of het OMT te kunnen maken. Het opvragen van documenten via de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) is dan een nuttige, maar ook tijdrovende methode om informatie te vergaren.

Een coronapatiënt in Wuhan, China, wordt begin maart behandeld.Beeld AFP

Zo heeft de Volkskrant, samen met andere media, al eind maart vragen gesteld over documenten over het coronavirus, maar nog altijd niets gekregen. De overheid heeft wel al beloofd om maand voor maand documenten te gaan delen, te beginnen met januari toen de eerste signalen over het coronavirus uit China mogelijk binnenkwamen. Als dat te lang duurt, kan een krant naar de rechter stappen, maar ook dat kost tijd. De onderzoeksjournalisten zijn nu dus nog aan het wachten op het eerste pakket met documenten, dus ook de lezer die vraagt om onderzoeksverhalen moet voor deze specifieke verhalen nog even geduld hebben. (Xander van Uffelen)

Meer over