Lezersbrieven

Lezers over seksuele hokjes, nepnieuws, DSM, natuur, commercieel onderwijs en sporten

De lezersbrieven van zaterdag 7 augustus.

 Protest tegen het voorgenomen besluit om het hoofdkantoor van DSM uit Heerlen te verhuizen . Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant
Protest tegen het voorgenomen besluit om het hoofdkantoor van DSM uit Heerlen te verhuizen .Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Brief van de dag:

De Volkskrant jubelt dat er een mijlpaal is bereikt met 8 miljoen woningen in Nederland. Daarbij wordt de kanttekening geplaatst dat daarmee de woningcrisis nog lang niet is opgelost.

Voor de goede orde: er is geen ­woningcrisis in Nederland, er is een ­bevolkingscrisis. En dat heeft niets te maken met immigratiecijfers maar met geboortecijfers, verwachte levensduur en met de ecologische voetafdruk. Dit wordt weliswaar vermeld in het artikel maar niet als crisis gezien: er zal en moet worden bijgebouwd.

Bij mij rijst dan de vraag: ten koste waarvan? Wat zijn we bereid nog meer op te offeren in ruil voor extra leefruimte voor de mens? We knabbelen al jaren stukjes natuur af van de randen van dorpen en steden. Hoe lang gaan we daar nog mee door? Moeten we ons niet eens afvragen wanneer het genoeg is?

Er zijn in Europa een aantal landen van ongeveer dezelfde grootte als ­Nederland: Denemarken, Zwitserland, Estland en Slowakije. Nederland heeft 17,3 miljoen inwoners. Denemarken 5,9 miljoen, Zwitserland 8,4 miljoen, Estland 1,2 miljoen en Slowakije 5,4 miljoen. Waar is het in Nederland misgegaan? Hoe komt het dat we onszelf niet in de hand hebben? Wiens voorbeeld volgen wij in onze ongebreidelde zucht naar materiële groei?

We zouden eens goed naar onszelf moeten kijken.

Jan Riemersma, Winterswijk

Hokje

In het uitstekende en boeiende interview met Ivan Henczyk trof de volgende zin me: ‘Ik hecht minder waarde aan het label homo, omdat seksualiteit fluïde is en al die hokjes niet zo ver van elkaar af staan.’

Laat ik vooropstellen: iedereen moet binnen de wet vooral doen waar hij zelf zin in heeft, ook op seksueel gebied. Maar de drang om exact te definiëren wat je nu precies bent en je zelf vervolgens te veroordelen tot zo’n label? Ik ­begrijp het niet.

Het weldenkend deel van Nederland wil toch niets anders dan een inclusieve samenleving waaraan iedereen volwaardig deelneemt? Sorry, maar die hokjes helpen echt niet.

Ik moest terugdenken aan een gesprek dat ik jaren geleden voerde met een homoseksuele collega. Mijn collega sprak de volgende wijze woorden: ‘Toen ik doorhad dat ik op jongens viel, heb ik lang getwijfeld wat ik was: een jongen of een meisje. Maar ik ben eruit: ik ben een man, ik val op mannen en wat ik in bed uitvreet gaat niemand wat aan.’

Die wijsheid en stoerheid wens ik ­iedereen toe die nu een hokje om zichzelf heen tekent.

Leen Couprie, Zoetermeer

Bewustwording

Aangezien wij als mens in meer of mindere mate verantwoordelijk zijn voor de ziekmakende armoede, vervuiling en uitbuiting die overal op deze wereld plaatsvindt, lijkt mij het argument ‘verantwoording nemen voor je medemens’ bij vaccinatieplicht, en bewijsvoering hieromtrent, wat kort door de bocht. Bewustwording op alle fronten van ons leefpatroon, is dat niet iets waar we naar moeten streven?

Josje Kroezen, Hillegom

DSM

Het dreigement van DSM uit Limburg te vertrekken is niet uniek. Het doet mij vooral denken aan het dreigement van Shell uit Nederland te vertrekken in de jaren zestig. Shell wilde toen een kantoortoren bouwen in een parkje naast het hoofdkantoor in Den Haag. In dat parkje huisde een bijzondere kikker­kolonie en ook toen waren bewoners voor behoud. De zaak is opgespeeld en de ministerraad vond Shell belangrijker dan kikkers. De toren staat er nog steeds.

Ik herinner me dit omdat het een ­geliefde speelplek was en mijn vader bij het ministerie van Algemene Zaken werkte. Een paar jaar later verliep het vertrek van het Esso-hoofdkantoor (een paar honderd meter verderop) vrijwel geruisloos. Alleen het gebouw (de ‘Esso-kerk’) op het einde van de A12 is daar nog getuige van.

Pieter van Nispen, Capelle aan den IJssel

DSM (2)

Als docent ben je altijd op zoek naar aansprekende voorbeelden uit de praktijk. In dat verband wil ik DSM van harte bedanken voor het glasheldere voorbeeld van een volstrekt gebrek aan moreel besef dat ik in de schoenen geworpen krijg in verband met de verhuizing van het hoofdkantoor van Heerlen naar Maastricht. Of wellicht toch naar Amsterdam, want daar schijnt het ietsje goedkoper te zijn.

Het concern maakt 1 miljard euro winst in een half jaar tijd, maar is desondanks niet te beroerd de bestuurders in Zuid-Limburg voor een luizige paar miljoen het mes op de keel te zetten: we willen subsidie en anders zijn we weg. Een concern met een miljardenwinst wil subsidie, wie krijgt het verzonnen.

Ik ga dit in mijn colleges komend ­semester gebruiken om aan rond de vijfhonderd eerstejaarsstudenten business duidelijk te maken wat de mores is in de bestuurskamers van het bedrijfsleven. Het voorbeeld is zó duidelijk dat zelfs de meest naïeve student het zal begrijpen.

Fons Naus, docent Tilburg University, Venray

Commercieel onderwijs

De Volkskrant van 5 augustus beschrijft de commerciële onderwijssector in China die inmiddels door de overheid verboden is. Ook in Nederland is commercieel onderwijs inmiddels big business. Kinderen bezoeken na school huiswerkinstituten, de commercials voor particulier onderwijs zijn niet van de radio te slaan en met elke subsidie van de overheid (lenteschool, zomer­school) schieten de bijlesaanbieders als paddestoelen uit de grond. De lessen worden doorgaans door studenten verzorgd en de kwaliteit is niet zelden onder de maat.

De ongelijkheid tussen arm en rijk groeit gestaag, des te meer sinds de invoering van het leenstelsel. Toch is het een logisch gevolg van het huidige overheidsbeleid, dat scholen dwingt met ‘creatieve’ oplossingen te komen voor hun beperkte budget. Grotere klassen en minder contacttijd zijn het gevolg, meer leerlingen per docent en minder tijd voor persoonlijke aandacht. Geen wonder dat steeds minder mensen zich melden voor een baan in het onderwijs.

De commerciële onderwijssector ook in Nederland verbieden is dan ook niet de manier om de groeiende ongelijkheid tegen te gaan. Laat de overheid zelf investeren in goed onderwijs met kleine klassen en goede arbeidsomstandigheden, dan verdwijnt de noodzaak voor ouders om te investeren, en daarmee de commerciële sector, vanzelf.

Roelinde Kamst, Assen

Theorie-examen

Uit uw artikel van 4 augustus jl. blijkt dat het slagingspercentage bij het theorie-examen voor het rijbewijs rond de 40 procent ligt. Dat de kennis van verkeersregels laag is, ervaar ik dagelijks aan het gedrag van alle weggebruikers om mij heen, inclusief voetgangers.

In de jaren zestig kreeg ik tijdens mijn lagere schooltijd minstens één keer per week verkeersles met uitleg over gebodsborden, verbodsborden en gevaarborden. Op het schoolbord werden situaties getekend, waarbij de volgorde van voorrang werd uitgelegd op gelijkwaardige of voorrangskruisingen.

Zou de kennis van verkeersregels niet beter onder de aandacht gebracht kunnen worden door tijdens de reclameblokken op tv bepaalde verkeerssituaties in beeld te brengen? Daar vervolgens een vraag over te stellen en een aantal commercials verder het antwoord met uitleg op te geven? Het zou een huiskamerspelletje kunnen opleveren wie het juiste antwoord weet te ­geven.

Hans Krijt, Amsterdam

Natuur

Jean-Pierre Geelen stelt in zijn column terecht dat de Hoge Veluwe geen natuur is. Maar dat geldt voor heel Nederland. Ook wat ­natuurliefhebbers aanmerken als ­natuur is cultuurlandschap. Ook de aanwezigheid van wolf, bever, noem maar op, komt voort uit menselijk handelen.

De natuur in Nederland is allemaal gemaakte natuur en vereist beheer van flora en fauna. Het afschieten van wild hoort daar ook bij. Het is dan ook opmerkelijk dat de stukjesschrijver in razernij ontsteekt als het om de wolf gaat.

Guus Gunneman, Druten

Natuur (2)

Nomen est omen: Nationaal Park De Hoge Veluwe is geen natuur, maar een park. Niet een park met bloemperken en eendenvijvers, maar met fietspaden en jachtvergunningen. De moeflon is speciaal geïmporteerd omdat inheemse grazers de taaie dennenstammetjes niet lusten, die de heide in een bos zouden veranderen. In dit keurig onderhouden park is geen plek voor de wolf, evenmin als Friese veetelers behoefte hebben aan deze roofdieren in hun weiden.

Wie zo jubelt over de terugkeer van de wolf in het Nederlandse landschap, behoort tot de romantici waar J.C. Bloem al driekwart eeuw geleden mee afrekende, toen hij dichtte: ‘Natuur is voor tevredenen of legen./ En dan, wat is natuur nog in dit land?/ Een stukje bos ter grootte van een krant,/ een heuvel met wat ­villaatjes ertegen.’

Marlies Jansen, Oegstgeest

Formatie

Heeft iemand toevalligerwijze recentelijk iets vernomen over de vorming van een nieuwe regering?

Guus Melkert, Utrecht

Nepnieuws

Promovendus filosofie Maarten van Doorn meent dat het wel meevalt met de schadelijke gevolgen van nepnieuws; volgens hem is het maar een kleine groep die erin trapt. Zou het pregnantste voorbeeld van het tegendeel – de bestorming van het Capitool door een menigte Trump-supporters – hem dan echt ontgaan zijn?

Hans Hoes, Hengelo

Nepnieuws (2)

In een poging om de schadelijke invloed van nepnieuws op onze informatievoorziening te relativeren, blijft een belangrijk gevaar voor de democratie onbenoemd: wanneer is nieuws nep, hoe en door wie kan dat worden bepaald?

De afgelopen jaren zijn socialemediaplatformen, zonder enige vorm van transparantie en democratische legitimiteit, zich steeds actiever gaan bemoeien met het modereren van online content. De impact van nepnieuws en sturende algoritmen op de informatievoorziening van burgers mag volgens de auteur dan misschien ‘te overzien zijn’, het toevertrouwen van het wegen en borgen van fundamentele rechten van onlinegebruikers aan commerciële partijen tast de democratische rechtstaat weldegelijk aan.

Jurriaan Parie, Utrecht

Sporten

Ook nu weer tijdens de Olympische ­Spelen is er het grote misverstand dat sport gezond zou zijn en dat iedereen meer moet gaan sporten. Sport is niet gezond en zeker topsport niet. Er is vrijwel geen topsporter die niet veel fysieke beperkingen ondervindt. Dit geldt trouwens ook voor veel amateursporters.

Is er wel eens uitgerekend hoeveel kosten hiermee gepaard gaan? De zorgmedewerkers zullen veel tijd kunnen besteden aan patiënten die echt ziek zijn en de nodige medische hulp nodig hebben. Denk ook aan het ziekteverzuim van al deze sporters.

Wat wel gezond is: bewegen. Meer voorlichting hierover zal veel meer mensen helpen gezonde keuzes te ­maken.

Henny van Dijk, Utrecht

Klaas Jan van der Weij

Hoeveel Klaas Jan van der Weij’s heeft de Volkskrant-redactie eigenlijk uitgestuurd naar Japan om de Olympische Spelen vast te leggen? Ongelooflijk hoe deze topfotograaf telkens weer op zo veel verschillende plekken de Nederlandse sporters in beeld brengt. En dat dan ook altijd weer op zijn karakteristieke manier. Prachtig!

Fokko van der Straaten, Dordrecht

Cowboy

Het doet zeer dat u de cowboy zo negatief wegzet. Dit keer als honingcowboy, maar eerder ­waren andere collega’s zoals de vastgoedcowboy de pineut. Terwijl het hier toch een eervolle beroepsgroep betreft, de cowboy.

Met veel plezier denk ik nog aan mijn eerste cowboypak. Ik was 5 en mocht op een stoel staan in de kleuterklas om de aanwinst te laten zien. Fijn als u deze minderheid ook weer wat respectvoller benadert.

Hans Bakhuizen, Ernst

Meer over