ingezonden brieven

Leven we gewoon in een Egoland?

De ingezonden lezersbrieven van vrijdag 30 april

Een reiziger bekijkt de borden op Amsterdam Centraal Station tijdens de staking door ProRail-medewerkers. Beeld ANP
Een reiziger bekijkt de borden op Amsterdam Centraal Station tijdens de staking door ProRail-medewerkers.Beeld ANP

Brief van de dag

Ik moest woensdagmorgen met de trein vanuit Den Helder naar een kliniek in Alkmaar. Helaas, de FNV en ProRail-verkeersleiders hadden slechts een dag tevoren gepland dat ze van zes tot acht uur geen treinen lieten rijden. In een gezondheidscrisis. Gelukkig, er was net weer een trein toen ik weg moest, voor een operatie. Ik kwam net op tijd.

Maar hoe zit het met de zorgverleners die in het ziekenhuis in Alkmaar moesten werken? De studenten die eindelijk weer naar hun hbo konden? Je hoorde ze bellen in de trein. En ja, die trein was natuurlijk overvol, niks geen anderhalve meter afstand.

Ik had net weer een enquête van het NS-panel ingevuld, als vast panellid. Over reizen tijdens en na coronatijd. Of ik weer meer met de trein zou gaan reizen.

Hoe komen sociale bonden er eigenlijk op: In een wereldgezondheidscrisis met de dreiging van code zwart het recht van de betere cao voor te laten gaan op het recht van anderen naar hun werk of school te gaan? En niet besmet te raken? Mensen beschadigen die niks met hun zaak te maken hebben?

Hoe komen jongeren er eigenlijk op: hun recht van een Koningsdag hutjemutje vieren, zonder mondkapje, voor te laten gaan op het recht van anderen om gezond te blijven? Hoe komen de ontkenners er eigenlijk op: hun recht op het ‘gewone griepje’ voor te laten gaan op het recht van anderen om niet dood te gaan? En het recht van politiemensen om gezond thuis te komen?

Of leven we gewoon in een Egoland? Wordt het niet hoog tijd dat het OMT, politici en media gewoon die vraag stellen? In plaats van de zoveelste crisismanager die het goedpraat? We doen het tot nu toe zeker niet samen.

Henk van Kuijk, Den Helder

Controlerende macht

Is de conclusie niet gerechtvaardigd dat niet alleen het kabinet het informatierecht van de Tweede Kamer uitholt, maar dat ook de meeste Kamerleden hun taak om de regering te controleren behoorlijk hebben verwaarloosd? Helemaal nu is gebleken dat (maar) twee Kamerleden zich in de Toeslagenaffaire hebben vastgebeten. Ik vraag mij oprecht af wat die overige 148 dan hebben gedaan?

Lieuwe Rozema, Groningen

Chef Zweep

In Nederland is er ophef over het sensibiliseren van Kamerleden. In het Verenigd Koninkrijk doet men daar niet moeilijk over. Sterker nog: sensibiliseren is een officiële functie met een recht-voor-z’n-raapnaam: Chief Whip ofwel Chef Zweep. Hij zorgt voor discipline in de regeringsfractie, zit in het kabinet en wordt bijgestaan door een legertje assistenten. Het zou de transparantie ten goede komen als er in ons land ook een ‘regeringsroede’ zou worden benoemd.

Peter de Leeuw, Leiden

Nieuwe rol

Volgens mij is het een redelijk idee om de ambtenaren die de Toeslagenaffaire hebben begeleid nu in te zetten om het probleem dat door aardgas is ontstaan in Groningen grondig op te lossen. Ook zouden ze een verhoogde belasting voor bedrijven die flink vervuilen kunnen uitvoeren. Gezien de vastberadenheid in de Toeslagenaffaire moeten ze dit prima kunnen. En als ze toch eenmaal vasthoudend bezig zijn, laat ze dan ook even naar de zorg kijken.

Dick Bouterse, Meerstad

Koning

Nu is besloten het woord slaaf te vervangen door ‘tot slaaf gemaakte’ onder het motto dat niemand werkelijk als slaaf geboren kan zijn, wordt het wel tijd dat we eenzelfde censuurversie van het woord koning invoeren. Koningen bestaan niet echt. Er zijn alleen ‘tot koning gemaakten’. Dat is zeer duidelijk het geval omdat er altijd heel veel werk gemaakt wordt van de rituelen waarmee mensen tot koning of koningin gemaakt worden, zoals zalving, intronisatie, kroning, et cetera.

Jan van Hoek, IJsselstein

Namen

Goed werk van amateurhistorici Jim Terlingen en Dennis Koopman, die naar fouten in oude archieven speuren. Ook ik kom herhaaldelijk namen tegen van slachtoffers uit WO II van wie de naam verkeerd geschreven is of data niet kloppen. Zelfs kom ik die van mijn eigen moeder tegen – uit oorlogsbronnen zie ik dat zij op 7 oktober 1944 in Theresienstadt is vermoord. Maar haar reis ging nog verder. Op 6 oktober 1944 ging zij vanuit Theresienstadt op transport naar Auschwitz-Birkenau en werd daarna doorgestuurd naar een werkkamp (Spinnerei) Märzdorf (onderdeel van concentratiekamp Gross Rosen). Gelukkig werd zij daar op 8 mei 1945 door de Russen bevrijd.

Marijke van den Berg-Leydesdorff, Monnickendam

Entertainment

Alles moet hoogst origineel zijn en iedereen maximaal boeien. We hebben een entertainmentsamenleving gecreëerd. Als het koningshuis en de invulling van de feestdag niet superspannend is, moet het belachelijk worden gemaakt en verdwijnen. Intrinsieke waarden bestaan niet meer.

John den Besten, Zuid-Beijerland

Meer over