ingezonden brieven

Leven hangt niet af van paar borsten

Een vrouw laat een mammografie maken van haar borsten. Beeld anp
Een vrouw laat een mammografie maken van haar borsten.Beeld anp

Er is iets mis in de borstkankerzorg. De rol van de plastische chirurgie is enorm en het is voor vrouwen heel moeilijk weerstand te bieden aan het nemen van een implantaat, met op termijn alle nare gevolgen van dien.

Zelf heb ik in 2018 voor de tweede keer borstkanker gekregen en moest daardoor een borst missen. Dat was en is een vreselijke ervaring. Ik werd zeer goed begeleid in dat hele traject door het mammacentrum in Hoogeveen – met slechts één groot manco, één blinde vlek: de reconstructiedrang.

In het gesprek over een borstamputatie gaat het meteen over reconstructie en inwendige en uitwendige protheses. In alle info, van KWF tot ziekenhuis, wordt het een-borstig zijn, zonder te willen kiezen voor prothese, niet of met slechts een zin als optie besproken. Het hele behandelplan is gericht op ‘je ziet er niets meer van’ en ‘iedere vrouw wil symmetrisch zijn’. Geen wonder dat vrouwen kiezen voor een implantaat.

In deze wereld waarin we steeds meer streven naar perfectie wordt het gebruik van implantaten volop aangeprezen in het behandeltraject, je krijgt zelfs aangeboden je gezonde borst ook aan te laten passen.

Ik omarm de imperfectie en leef bewust met mijn lijf. Ik krijg veel positieve reacties op mijn bewust een-borstig zijn. Men vindt het moedig. Ik leef gewoon mijn leven, met rimpels en grijs haar en één borst. Wat een geluk dat ik geen implantaat heb genomen. Ik gun iedere vrouw een arts die haar helpt het imperfecte te omarmen. Het leven hangt gelukkig niet af van een paar borsten.

Janny Karst, Gees

Italië-Engeland

Maandagmorgen ging ik iets voor 07.00 uur naar de brievenbus om de Volkskrant te halen. Nog niet bezorgd. Teleurstelling. Die sloeg snel om in bewondering toen de krant kort daarna in de bus viel. In de sportbijlage een voortreffelijk verslag van Willem Visser over de finale Italië-Engeland. Dat is knap werk realiseerde ik mij. Immers de penaltyreeks duurde tot middernacht. Hoe kregen ze dat voor elkaar? Immers in delen van Brabant en op nog verdere afstand van Amsterdam gelegen plekken wordt de krant bezorgd, die het late nieuws van de dag daarvoor niet verslaat. Het is stressen geweest om het verslag nog tijdig op de persen te krijgen. Een prestatie van formaat en hartelijk dank daarvoor Willem Vissers, de redactie, de mensen aan de drukpers, de transporteur en natuurlijk onze bezorger.

Jan Wesenbeek, Nuenen

Gevecht

Dagelijks lees ik op twee of drie plaatsen in de Volkskrant dat Peter R. de Vries ‘voor zijn leven vecht’. Ik word daar een beetje moe van. Zou u het alstublieft kunnen wijzigen in ‘toestand De Vries nog steeds kritiek’? Hij is hoogstwaarschijnlijk buiten bewustzijn, dat vecht een beetje lastig. Hij wordt ondersteund door een toegewijd medisch team, dat is heel iets anders dan ‘vechten’. Bovendien lijkt het alsof patiënten onvoldoende hun best deden als ze de ‘strijd tegen hun ziekte’ verliezen. Kortom: het is een beroerde metafoor.

René Dijkgraaf, Harderwijk

Gooise meisjes

Zes Gooise meisjes van 16 en 15 jaar, onderweg naar een weekje zuipen in Knokke, die al hebben besloten een eventuele verplichte quarantaine over te slaan bij terugkeer, omdat er andere vakanties gepland staan. Bedankt Gooise Meisjes. Bedankt ook jullie chauffeurende moeders, die het afgelopen jaar corona en de weer oplopende cijfers geen ene moer kunnen schelen.

Richard Koopman, Oss

Ridouan T.

De burgemeester van Vught maakt zich zorgen over het vervoer van topcrimineel Ridouan T. vanuit de ebi naar de extra beveiligde gerechtsbunker in Amsterdam. Het lijkt me een goede oplossing om de crimineel digitaal, via Zoom, aanwezig te laten zijn in de rechtbank. We hebben in de afgelopen periode laten zien dat dit prima werkt. Scheelt ook nog eens miljoenen. Die kunnen dan worden gedoneerd aan de Stichting van Peter R. de Vries.

Anja Hillebrand-van Loon, Zwanenburg

Politieke reset

De laatste berichten over de wanorde binnen het CDAillustreren nog eens hoe kwetsbaar politieke partijen zijn. Partijleden met een zetel in de Tweede Kamer gaan na een conflict met de partijtop voor zichzelf verder en dragen bij aan verdere versnippering van het politieke landschap. Hierdoor dreigt bloedarmoede in de besluitvorming. Besluiteloosheid leidt er bovendien toe dat er politiek geen vuist gemaakt kan worden om maatschappelijke kwesties die spelen passend het hoofd te bieden. Het is tijd voor een politieke reset. Een kiesdrempel lijkt nodig en om zetelroof te voorkomen zijn maatregelen nodig. Kom op politiek, maak voort en reorganiseer uzelf.

Jakob Muntinga, Cuijk

Meer over