ingezonden brieven

Laten we wat autoloze dagen invoeren

De brieven van maandag 11 oktober.

Hippies houden tijdens de oliecrisis een picknick op de snelweg op een autoloze zondag, november 1973. Beeld Spaarnestad Photo / HH
Hippies houden tijdens de oliecrisis een picknick op de snelweg op een autoloze zondag, november 1973.Beeld Spaarnestad Photo / HH

Brief van de dag

Op de A28 rijd ik een pompstation voorbij: een liter ongelood 95 voor 2,05 euro. In januari van dit jaar betaalden we gemiddeld 1, 65 euro voor diezelfde liter.

Ik vraag mij af: zou ik in de winkel waar ik normaliter 2 euro voor mijn brood betaal, ook 2,40 euro willen neerleggen voor datzelfde brood? Het antwoord is voor mij simpel: nee. Dat komt dan ook omdat ik keuze zat heb voor een ander brood te kiezen. Helaas is dat met benzine niet het geval.

Als we willen dat de prijs van de benzine zakt, zullen we de vraag simpelweg moeten verminderen. Minder autorijden dus. Is ook nog eens beter voor het milieu, en thuiswerken vindt het gros van de bedrijven prima.

Laten we zoals in de jaren zeventig eens wat autoloze dagen met elkaar invoeren. Spaart je al gauw een tank benzine per week en de prijs van benzine zal mondjesmaat weer zakken. Maar alleen als we het samen doen.

Frank Vissering, Meerstad

Galg

‘Laten we in deze gevoelige tijden het hoofd koel houden en vooral geen olie op het vuur gooien’, oppert Myrthe van Dijk uit Baarn (Geachte redactie, 9/10, over de demonstraties tegen de coronamaatregelen). Ik vind dat een prima idee en wil daarom voorstellen om eens te beginnen met het niet meenemen van een galg naar een demonstratie.

Patricia Savenije, Utrecht

Dieren

Wat een pijnlijk verschil. In de krant van vrijdag een fotoreportage van een stierkalfje dat meteen van de moederkoe gescheiden wordt, om na een paar maanden in het slachthuis te eindigen. En dan zaterdag het ­Magazine waarin niets te gek is voor een huisdier. Het leven van het ene dier is blijkbaar meer waard dan het leven van een ander dier.

Liset Bonouvrie, Houten

Keurmerk

Het interview met de hoogleraren fiscaal recht (Economie, 9/10) leidde voor mij tot slechts één conclusie: het wordt de hoogste tijd voor een keurmerk verantwoord, juist en integer belasting betalen voor zowel bedrijven als voor belastingadviseurs. Als consument begin ik daar echt behoefte aan te krijgen.

Paul Wouters, Vlijmen

Bijdrage

Als we nou eens beginnen om ‘belasting’ aan te duiden als ‘bijdrage’. Namelijk jouw bijdrage aan de publieke zaak, zoals contributie bij verenigingen. Contributie is betekent letterlijk ‘bijdrage’. In de gemeentelijke belastingwereld kennen we het begrip ‘retributie’. Dat is hetzelfde als contributie resp. bijdrage. Retributies worden geheven als bijdrage in de kosten voor bijvoorbeeld de riolering, die de gemeente aanlegt en onderhoudt. Of de oude waterschapsheffing die ‘Bijdrage waterzuiveringskosten’ heette. Dus, laten we de belastingen noemen naar hun essentie: de bijdrage aan onze gemeenschap. Mijn vader zei altijd: met belasting ‘koop’ ik beschaving. Mijn schoonvader: ik betaal graag belasting en stem links, want dat maakt dat ik niet over een dakloze heen hoef te stappen als ik de deur uit ga. Kijk naar Marcel Levi die in Engeland zijn deur uitstapte en dan dacht dat hij op een camping terecht kwam: vele dakloze gezinnen in tentjes en portieken.

Mechtild Rietveld, Amsterdam, oud-inspecteur gemeente­belastingen

Bonnetje

De bestuursrechters die de toeslagzaken behandeld hebben zullen ongetwijfeld de regels netjes gevolgd hebben. Maar hoe je als méns iemand die een bonnetje van 72 euro kwijt is 28.000 euro kan laten ­terugbetalen, tart elk voorstellingsvermogen.

Peter Visser, Uffelte

Oud-normaal

Een willekeurige herfstdag deze week: filerecords gebroken, uitgefoeterd worden door tegen het verkeer in fietsende en scooterende stadgenoten, als haringen in een ton op een treinbalkon staan omdat baas, juf of prof toch (willen dat we) tussen 8 en 9 uur ’s ochtends beginnen, drie uur doen over een treinreis van een uur vanwege blaadjes op de rails en/of defecte trein, resulterend in weer haring spelen, omver geduwd worden door drommen medereizigers bij in- en uitstappen. Het is weer oud-normaal. Hoera..?

Veronique Ruiz van Haperen, ­Amsterdam

Terras

Vrijdagmiddag, heerlijk weer, wandeling door zomaar een straatje in Den Bosch, waar veel mensen genoten van de lunch. En waar alle terrasverwarmers aanstonden, tientallen. Wanneer dringt het besef door bij horeca, maar ook privé en bij sportverenigingen, dat we op deze manier heel veel energie verspillen? En dat iedereen dit ook financieel gaat voelen? Zeker nu? Een kleine stap: begin bij jezelf en schaf de terrasverwarming af.

Hennie Wiersma, Hellevoetsluis

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Meer over