ingezonden brieven

Laten we ‘tot gek gemaakten’ voor zijn

De lezersbrieven van donderdag 14 oktober.

Woonprotest in Amsterdam. Beeld Marcel van den Bergh /de Volkskrant
Woonprotest in Amsterdam.Beeld Marcel van den Bergh /de Volkskrant

Brief van de dag

Erik van Z. komt voor de rechter voor online bedreigingen van politici. Wat brengt deze man tot zijn acties?

Stel: u wordt getreiterd en gemangeld. Dat duurt zo lang, u weet het niet meer. Uiteindelijk geeft u die klap. Vervolgens wordt ú de klap verweten en krijgt ú straf. Bovendien móét u een moreel verheffende speech (dictie) aanhoren.

Aan het eind van de dag heeft mevrouw ­Sigrid Kaag een goed salaris, een mooi huis – met nieuwe kussens – en een goede springplank voor haar kinderen. Ze zal op vakantie kunnen en fijne feestdagen vieren zonder gebrek. Ze heeft een behoorlijke bestaanszekerheid; volgend jaar zal ook nog wel oké zijn.

Meneer Van Z. is, net als ik, 43 jaar. Dat is een leeftijd waarop je je leven graag ‘op de rit’ wilt hebben. Om je heen lijkt het anderen wel te lukken en je hebt het gevoel de boot gemist te hebben. Arbeidsmarkt en huizenmarkt werken niet mee en in het systeem van de overheid wil je echt niet terechtkomen. Toeslagen? Eén verkeerde move en je gaat eraan. ­Eigen schuld. Kans gehad. Geen levens meer. Game over.

Ik hoop dat we dingen op tijd kunnen repareren, zodat ‘tot gek gemaakten’ geen écht gekke dingen gaan doen.

Taco de Jong, Paterswolde

Trots

Journalist Mac van Dinther van de Volkskrant is tijdens een demonstratie waar hij verslag van wilde doen aan- en vier uur lang vastgehouden. Natuurlijk laat de hoofdredacteur zijn ongenoegen blijken, maar stiekem is dit iets om behoorlijk trots op te zijn.

Niek van Dijk, Mont-Saint-Jean (Frankrijk)

Geen vrijbrief

Mac van Dinther en de Volkskrant moeten beseffen dat een perskaart geen vrijbrief is om maar alles te mogen. Vrije journalistiek is een groot goed, maar laat hulpdiensten hun werk doen tijdens hectiek en loop ze niet in de weg voor een verhaal dat je ook van afstand had kunnen maken.

Gert van der Kruk, Heerhugowaard

Tweede plan

Ik vind het werkelijk verbijsterend hoe de Volkskrant met de aanhouding van Mac van Dinther zichzelf tot nieuws maakt en hiermee de urgentie voor het klimaatprotest in Den Haag op het tweede plan zet.

Dit soort berichtgeving is werkelijk funest voor de klimaatbeweging, die hierdoor aandacht voor de inhoudelijke boodschap van het protest niet kan verwoorden en indirect en impliciet wordt gekoppeld aan ‘arrestaties’ en ‘politieoptredens’.

Thijs Lammers, Amsterdam

Consumptie

DNB-president Klaas Knot toont zich bezorgd over het steeds meer geld lenen voor de steeds duurdere huizen. Hij vindt dat een probleem omdat, ooit, huizen minder waard kunnen worden dan de hypotheek. Want die situatie ‘vermindert de consumptie en remt de economie’. Of dat zo is en hoe dan (op een hypotheek van jonger dan acht jaar los je af en in een huis onder water kun je gewoon wonen), is zeker een vraag.

Maar het grote probleem hier is dat consumptie en economische groei uitgangspunt zijn. Nog steeds, terwijl inmiddels vaststaat dat Nederland en de wereld toe moeten naar een niet-groeiende en anders gedefinieerde economie, eentje die met veel meer rekening houdt, die brede welvaart als uitgangspunt heeft en inherent duurzaam is.

Waarom heeft De Nederlandsche Bank nog geen president die iets kan met minder consumptie en een slome economie?

Maarten Dulfer, Eenrum

Verontwaardiging

Verontwaardiging alom, ook in Nederland, nu de Poolse regering heeft besloten dat de Poolse grondwet boven het EU-recht gaat. Dat is opmerkelijk. Want al decennialang draaien enkele politieke partijen mee in onze rechtsstaat die luid en duidelijk verkondigen dat de regels uit een willekeurig boek, zoals Bijbel en Koran, boven de grondwet gaan. Waar blijft de verontwaardiging daarover?

Thomas de Boer, Groningen

Vertalen

Tijdens het lezen van het artikel over de nieuwe Bijbelvertaling moest ik denken aan het volgende voorval: een kleuter zong vroom het kerstlied met de zin ‘Er is een kindeke geboren op aard’. Ouders trots, iedereen blij. Totdat kindlief vroeg waarom het kindeke op het hoofd van Aart van Sesamstraat geboren moest worden.

Je kunt zo nauwgezet vertalen wat je wilt en denken dat je alles hebt dichtgetimmerd, maar tegen de onstuimige interpretatiekracht van de jeugd valt niet op te vertalen.

Janine Peek, Harmelen

Vriendin

Als een welgestelde ‘vriendin’ vraagt of u toiletjuffrouw wilt zijn op haar party, die ze voor haar amices van adel en oud geld ­organiseert, terwijl u zelf niet eens bent uitgenodigd en op bijstands­niveau leeft, zou ik uw interpretatie van het begrip ‘vriendin’ voor uzelf nog eens goed in heroverweging nemen.

Saskia Brinkmann, Amsterdam

Afrikaans

Afrika is een continent, daar zijn we het allemaal over eens. En als er over het gehele continent wordt gepraat is de betiteling ‘Afrikaans’ ook niet meer dan terecht.

Maar wat vaak als ‘Afrikaans’ wordt bestempeld, is niet altijd één, twee, drie onder te brengen onder die noemer. In de krant wordt te vaak gegeneraliseerd. In recente artikelen werd gesproken over een ‘Afrikaanse prik’ waar het gaat over een vaccinatie in Oeganda en een ‘Afrikaanse investering’ waar het gaat om Wopke Hoekstra’s investering in Tanzania en Kenia. Het is zo nou eenmaal makkelijker te visualiseren voor de gemiddelde Nederlander die niks afweet van het continent.

Maar juist een krant als de Volkskrant zou zijn lezers moeten willen uitdagen om meer te leren van de wereld. Een stuk grond drie keer zo groot als Europa, met 2.000 talen en net zo veel culturen, verdient vaker wel dan niet een specifiekere benaming dan simpelweg ‘Afrikaans’.

Bedenk ook dat er tot 150 jaar geleden voor de mensen dáár nog geen Afrika was. West-Europa heeft Afrika en al zijn huidige betekenissen gecreëerd. Deze algemene noemer met al zijn negatieve stereotyperingen is een resultaat van eeuwenlang koloniaal beleid.

Simon Vera, Leiden

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Meer over