ColumnBert Wagendorp

Laat die verkiezingen verder maar zitten, zet Kaag nú in het Torentje

null Beeld

Zaterdagochtend werd de Volkskrant-lezer aan de ontbijttafel verrast door een lange boodschap van Sigrid Kaag, politiek leider van D66. ‘Aan iedereen in Nederland…’ stond erboven. Dat deed me denken aan Pim Fortuyns boek Aan het volk van Nederland uit 1993 en ook aan Aan het volk van Nederland, het patriottistische pamflet van Joan Derk van der Capellen tot den Pol uit 1781: twee epistels waarop het een en ander aan ophef en verandering is gevolgd. Dus dat beloofde wat.

Mogelijk hebben de tekstschrijvers van Sigrid Kaag (of Kaag zelf, dat kan ook) uit historisch besef nog even Aan het volk van Nederland overwogen, maar uiteindelijk is gekozen voor het meer inclusieve ‘iedereen’. Bovendien gaan de komende maanden alle campagneteams hun pr-uitingen eerst langs de lat van T. Baudet leggen: alles wat die zou kúnnen gebruiken (Aan het volk van Nederland, echte bombastische T.-taal) wordt geschrapt. Je wilt geen Forum-hondenfluitjes in je advertentie.

Kaag: ‘Wat denken mensen na deze week van politiek, zo vraag ik me af.’ Een lekker actueel begin. Het was inderdaad een schokkend weekje, met de verhoren in de toeslagenaffaire. Miscommunicatie, de boel voorgelogen, informatie achtergehouden, krokodillentranen. Erg, erg, erg.

Kaag had het bij nader inzien niet over de enquête, maar over de sneue relletjes bij Forum. Misschien vonden haar pr-adviseurs het gezien de D66-inbreng in het toeslagenfiasco (Menno Snel) verstandiger die kwestie nog even te bewaren voor de volgende brief. Of de daaropvolgende.

Na dit twijfelmomentje komt Sigrid Kaag op stoom. Zij ontsteekt in een lofzang op Nederland (met hier en daar wat minpuntjes die onder premier Kaag zullen worden gerepareerd). Premier Rutte zal binnenkort in zíjn campagnebrief (‘Beste Nederlanders’) van goeden huize moeten komen om Kaags enthousiasme te overtreffen. Hij moet niet denken dat hij er met het afgezaagde ‘een waanzinnig gaaf land’ wel is. Kaag ziet een veerkrachtig land dat overloopt van energie en talent, een groots Nederland, een land dat zoveel groter is dan ons plekje op de wereldkaart en dat zij wil omvormen tot een sociaal Nederland, een schoon Nederland en een rechtvaardig Nederland.

Prima, daar kan niemand tegen zijn.

Kaag schrijft dat ze niet te veel wil beloven, maar ze belooft juist heel veel en dat is goed. Waar moeten verkiezingen anders over gaan dan over verkiezingsbeloften?

‘Ons land heeft de kracht en de mensen,’ schrijft Kaag. ‘Nu nog het perspectief.’

Wat mogen we verwachten?

‘Als DAF en Spyker Nederland konden veroveren, kunnen de schone auto’s van Lightyear en Luca uit Brabant dat ook.’ En: ‘Als de vliegtuigen van Fokker met veel lawaai het luchtruim domineerden, kunnen de elektrische Flying-V’s van Delft in stilte het stokje overnemen.’

Eindelijk een logisch denkende premier, het werd tijd.

Oké. DAF is misschien een ongelukkig voorbeeld, de meeste mensen wilden er destijds voor geen goud in gezien worden. Fokker is ook tricky, maar de KLM ligt aan het corona-infuus en is tijdelijk ongeschikt als nationaal vliegend icoon en je moet toch wat. Je begrijpt waar Sigrid Kaag heen wil, met Luca en de Flying-V’s.

Tot slot haalt ze de grote Nederlanders erbij. Van Erasmus en Spinoza tot Anton de Kom, Aletta Jacobs, Antoni van Leeuwenhoek en Roxeanne Hazes. Voor ‘een nieuwe toon, een nieuwe melodie, een nieuw geluid.’

Laat die verkiezingen verder maar zitten, allemaal tijdverlies, zet die vrouw nú in het Torentje.