tv-recensieemma curvers

Kritiek op Op1 bij Op1? Daar lullen de presentatoren handig omheen

null Beeld

Op1 liet vrijdag perfect zien waar de ‘talkshowmoeheid’ vandaan komt.

Deze week schreef collega Menno van Dongen al over de talkshowmoeheid die nationaal is toegeslagen, maar hier thuis is het al omgeslagen in een talkshowburn-out. Toch stemde ik beroepshalve vrijdagavond weer af op Op1, dat in het teken stond van de Gouden Kalveren-uitreiking.

Waren ze blij met de erkenning, vroeg Op1-presentator Erik Dijkstra aan de grote winnaars, de makers van De Veroordeling. Nou en of, zei regisseur Sander Burger, iedereen had reuze hard gewerkt, maar de makers wilden het ook over iets anders hebben: de film zelf. Die gaat – oei – over beeldvorming en de verantwoordelijkheid van talkshows daarin. Zo’n talkshow als Op1. ‘In sommige gevallen kiezen redacties om mensen aan tafel te zetten’, zei Burger nog voorzichtig, ‘alleen omdat ze een andere mening hebben.’ Laat dat nou precies het verwijt zijn dat vooral Op1 krijgt.

Aan tafel zat ook Nieuwsuur-journalist Bas Haan, op wiens boek De Deventer moordzaak de film is gebaseerd. Haan legde bloot dat het idee dat ‘de klusjesman’ Michael de Jong de moord zou hebben gepleegd (en niet de veroordeelde Ernest Louwes), een misstand was. Een misstand die, zoals ook besproken in de VPRO-podcast De Deventer mediazaak, de wereld in is geholpen door een agressieve mediacampagne van Maurice de Hond, die zijn spraakmakende overtuiging in vele talkshows vleugels mocht geven.

Erik Dijkstra en Nadia Moussaid in Op1.  Beeld BNN Vara
Erik Dijkstra en Nadia Moussaid in Op1.Beeld BNN Vara

Haan gooide het toch nog op tafel. ‘In een talkshow vervaagt de grens tussen journalistiek en amusement. Er is veel amusement dat vermomd als journalistiek aan de talkshowtafel behandeld wordt’, zei hij. ‘Dan gaan emoties vooraf aan feiten, en raken feiten ondergesneeuwd door emoties en geblèr.’ Hier zat een interessant gesprek in, en dus zocht presentatrice Nadia Moussaid naar een uitweg: ze hoopte dat deze fictiefilm ervoor kon zorgen dat Michael de Jong zijn leven terug zou krijgen.

Er waren gelukkig nog andere Kalfwinnaars die konden figureren in het gesprek dat de presentatoren met zichzelf voerden, zoals acteur Werner Kolf (Kalfwinnaar voor Commando’s, die nog even onterecht werd aangezien voor de broer van Daniël Kolf), en de makers van Mocro Maffia. Was dit nou de ultieme erkenning?, vroeg Dijkstra. Ja hoor, ultieme erkenning, zei regisseur en producent Bobby Boermans. Was er niet ook kritiek, dat Mocro Maffia aanzet tot geweld?, grabbelde Dijkstra uit het laatje ‘vermoeiende filmvragen die zelden ergens toe leiden’. ‘Nee, dat lees ik nergens’, zei regisseur Victor Ponten, terwijl hij verlangend naar de uitgang keek. ‘Dat zeggen ze niet over Penoza’, zei Kolf. Wat het verschil dan was?, vroeg Dijkstra zich af. ‘Vul maar in’, zei Ponten.

Niemand aan tafel had nog trek in het gesprek, en dat kon je niemand kwalijk nemen. De kijker had er ook geen zin in, en het historisch lage kijkcijfertal (286.000) kon ook al niet aan het weer worden geweten: het miezerde. Het jammere is dat de makers van Op1 hieruit waarschijnlijk de conclusie trekken dat ze de volgende keer beter weer wat scherpe meningen tegenover elkaar kunnen uitspelen.

Meer over