LEZERSBRIEVENDinsdag 23 februari

Kinderen die hun voorkeurstalen bij het leren mogen inzetten, kunnen juist hun volledige taalreservoir en leerpotentieel benutten

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 23 februari.

Syrische vluchtelingkinderen werken op de basisschool aan de Nederlandse taal.  Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant
Syrische vluchtelingkinderen werken op de basisschool aan de Nederlandse taal.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Brief van de dag: leerlingen niet verbieden om moedertaal te spreken

De juf van Enes (Ten eerste, 18/2) bedoelde het ongetwijfeld goed. Wie in haar klas bewust een zin in een andere taal dan Nederlands of Engels uitspreekt, moet een pagina uit het woordenboek Nederlands overschrijven. Maar mag je kinderen wel verbieden om hun moedertaal te spreken? Nee, zo blijkt uit het VN-Kinderrechten­verdrag. Los daarvan, heeft de regel wel het gewenste effect? Uit onderzoek blijkt dat het verbieden van de moedertaal een negatief effect heeft op het welzijn en de identiteitsvorming van een kind.

Kinderen die hun voorkeurstalen bij het leren mogen inzetten, kunnen juist hun volledige taalreservoir en leerpotentieel benutten. Dat versterkt hun cognitieve ontwikkeling én stimuleert het leren van de voertaal. Gelukkig zijn er online genoeg voorbeelden te vinden van hoe je een ‘taalvriendelijke’ school kunt zijn.

Froukje Hoobroeckx, Utrecht en Ellen-Rose Kambel, Amsterdam

Fysiek contact

Zomaar een quote uit het interview met Hugo de Jonge (Ten eerste, 20 februari) die tot nadenken zou moeten stemmen: ‘Sowieso zijn mensen die ik in het land tegenkom doorgaans een stuk aardiger dan op sociale media.’ Dat alleen al bewijst dat fysiek contact nodig is om onze maatschappij te laten functioneren.

Erik de Vroom, Leiden

Lentebodes

Hebt u ze ook gehoord dit weekend? De Yamaha Neurotica en de Harley Herriatis profiteerden al van het mooie lenteweer. Voor de Suzuki Sleepless was het denkelijk nog wat te fris. Dat wordt weer genieten deze zomer.

Cees Guikers, Wamel

Naaktfoto’s

Lieve Jantine, het raakt mij dat jij het moet zijn die uiteindelijk, na al die jaren, de ruimte maakt voor jouw slachtofferschap (Magazine, 20 februari). Ik had je graag een veilig figuur gegund die je had gezegd dat foto’s maken, je lichaam van kop tot teen bekijken en de erotische en seksuele potentie hiervan ontdekken een normaal onderdeel is van de seksuele ontwikkeling. Iets wat jou misschien ook wel meegegeven is omdat je, zoals ik begreep, een sekspositieve opvoeding hebt gehad waarin seksualiteit geen taboe was.

Dit in tegenstelling tot de schaamte-cultuur die er hangt rondom seksualiteit, waarin de dubbele standaard voor man (‘hij is een held vanwege het uiten van zijn seksualiteit’) en vrouw (‘zij is een slet vanwege het uiten van haar seksualiteit’) nog steeds sterk aanwezig is. Ik vind het verdrietig dat jij als onderdeel van deze schaamtecultuur jouw slachtofferschap aan de kant hebt moeten schuiven om te overleven. Tegelijkertijd vind ik het des te krachtiger dat je dit stuk voor diezelfde wereld publiceert, opdat er een cultuurverschuiving plaats kan vinden. Dit maakt het werk voor mij als seksuoloog in de toekomst een stuk makkelijker, waarvoor dank.

Merel de Bie, Leiden

Priklocaties vol

Vorige week ontving ik een oproep voor de coronavaccinatie voor 80-plussers. Vele malen gebeld, alle lijnen bezet, of lang in de wacht. Zondagmiddag eindelijk contact. Maar ik kon geen afspraak maken. Locaties in de omgeving Utrecht zitten vol tot mei! Hoe kan dit? Deze week wordt ook gestart met de groep 75-80. Die komen dan pas in juni aan de beurt. Dit klopt toch niet met de mooie verhalen van de minister? Hoog tijd dat er logistieke krachtpatsers worden ingezet.

Jan de Kruif, Maarssen

Bijna té woke?

‘Dat meisje dat dat gedicht voorlas’, zoals Marieke de Vries haar noemde (Magazine, 20/2), heeft een naam, net als haar gedicht: Amanda Gorman, een jonge vrouw van 22, die The Hill We Climb op indrukwekkende wijze voordroeg (niet las), tijdens de inauguratie van Joe Biden. Twee andere deelnemers aan de ceremonie, Garth Brooks en Tom Hanks, worden wel bij naam genoemd in het stuk. Het gedicht noemt De Vries vervolgens ‘bijna te woke’, zelfs voor Nederlandse begrippen. Wellicht denkt de zwarte gemeenschap in Washington, met wie De Vries naar eigen zeggen hard bezig is geweest, daar anders over. Dat lijkt me relevanter.

Marianne Kloosterman, Leiden

Toch eenvoudige afkomst

Als dochter van een melkboer wil ik graag reageren op de brief van Hans Warrink over Lilianne Ploumen (O&D, 20/2). Mijn vader ventte melk uit in een achterstandsbuurt. Er werd veel ‘gepoft’. Toen mijn moeder een keer met Sinterklaas klanten rijkelijk voorzien van cadeautjes door de straat zag komen, griste zij aan het eind van de dag geld uit de kassa en kocht in alle haast nog wat cadeautjes, terwijl dat er eigenlijk niet vanaf kon. Toen mijn vader stopte in 1960, bleef meer dan 1.000 gulden ‘pof’ onbetaald staan. Hij zei wel eens: ‘Ach kind, de klanten eten er goed van en wij eten mee.’

Margriet Hoogendoorn, Utrecht

Meer over