tv-recensieYasmina Aboutaleb

Kijkend naar Hollandse zaken voelde ik meteen weer de stress en frustratie van de huizenjacht

null Beeld

Joost en Mike wonen in een nieuwbouwappartement dat bij de oplevering nogal klein bleek uitgevallen. Hun huiskamer in de nieuwe Utrechtse wijk Merwede is zo klein dat er geen ruimte is voor een eettafel, terwijl die er wel stond op de artist’s impression, de tekening die mensen een droom moet verkopen.

Voor hun piepkleine huurappartement van 42 vierkante meter betalen ze het exorbitante bedrag van 990 euro per maand, in plaats van de beloofde 850 euro. Wonen is in hun geboortestad niet te betalen, zeggen ze moegestreden. Een gezin zit er daardoor ook niet in.

Kijkend naar de wanhopige starters in de aflevering van Hollandse zaken over de gekte op de woningmarkt voel ik onmiddellijk de stress en frustratie terugkomen. Ik was die wanhopige starter met een kinderwens zonder vast dienstverband in een veel te dure huurwoning. Maar dat is bijna twee jaar geleden en dat is in deze op hol geslagen woningmarkt lichtjaren geleden. Toen werden woningen in de grote steden ook al een belachelijke 20- tot 30 duizend euro overboden. Maar inmiddels is, volgens de Utrechtse makelaar Dina Heule, ‘een tonnetje overbieden niet eens zo heel gek’.

Wonen is de afgelopen jaren onbetaalbaar geworden, terwijl er wel veel huizen worden bijgebouwd, stelt presentator Cees Grimbergen in de voice-over van Hollandse zaken. ‘Wat gaat er mis? Op geld beluste projectontwikkelaars of hebben stadsbesturen zitten slapen?’ Om dit te onderzoeken kijkt het programma naar de grondspeculatie die plaatsvond rond de nieuwbouwplannen in de Utrechtse Merwedekanaalzone, vlak bij het centraal station.

De nieuwbouwplannen werden door de gemeente en de projectontwikkelaar aangekondigd als ‘betaalbaar wonen’. In de praktijk kwam dat erop neer dat een woning van 100 vierkante meter 582 duizend euro of meer kost. De bouwkosten voor de projectontwikkelaar: 217 duizend euro. ‘Een leerkracht, loodgieter, student of starter kan hier geen woning vinden’, zegt het boze PvdA-raadslid Bülent Isik. De sociale huurwoningen die er moeten komen zijn slechts 51 vierkante meter, formaat kippenhok. Isik zegt ondertussen machteloos te staan.

Je kunt het de projectontwikkelaars niet kwalijk nemen dat ze een gat in de markt hebben gevonden, zegt een buurtbewoner. De gemeente zou te weinig doen om de prijs te drukken. De contracten met projectontwikkelaars lieten ruimte om de huren flink op te rekken. En door overal vroegtijdig aan te kondigen dat de gemeente ergens woningen wil hebben, werd grondspeculatie aantrekkelijk en de onderhandelingspositie van de gemeente bemoeilijkt. Die hoge grondprijs wordt terugverdiend door de hoge koop- en huurprijzen, en door extreem veel en kleine woningen te bouwen.

De gemeente verdient zelf ook flink aan de hoge grondprijs. De Utrechtse wethouder Wonen Kees Diepeveen zegt daar wel in mee te moeten; hij wil niet ‘marktverstorend’ bezig zijn. Ja, stel je voor dat een woning betaalbaar zou worden.

Meer over