ingezonden brieven

Kan aan al dat geloer eens een einde komen?

De ingezonden brieven van maandag 26 april.

Een röntgenfoto van een handtas vol elektronische apparatuur. Beeld Getty Images/Science Photo Libra
Een röntgenfoto van een handtas vol elektronische apparatuur.Beeld Getty Images/Science Photo Libra

Het relaas over Fatima van wie onze spionerende overheid zelfs de vuilniszakken telt, is het zoveelste voorbeeld hoe de privacy uit ons land is verdwenen. Via allerlei constructies verzamelt de overheid ongebreideld data over van alles en nog wat. De wetgeving loopt hopeloos achter op deze ontwikkeling en er wordt bewust buiten de wettelijke kaders gewerkt.

Nu zijn het nog burgers met bijstand of fiscale toeslagen die in de situatie terecht kunnen komen dat zij hun onschuld moeten bewijzen. Het verzamelen van data gaat zo rigoureus dat morgen u en ik aan de beurt zijn. Zelfstandige ondernemers die btw-aangiftes doen: een lekker hapje voor oncontroleerbare algoritmes.

Autobezitters: uw kenteken wordt duizenden malen per jaar geregistreerd en ergens opgeslagen. En zo gaat het maar door. Gewoon omdat het kan. En omdat politici van VVD- en CDA-huize onder het mom van veiligheid het vuurtje alleen maar hoger opstoken.

Al die data waar slecht uitgedachte algoritmes op worden losgelaten, kunnen ons allemaal in een lastige positie brengen. Zijn er nog voorvechters bij GroenLinks, SP en PvdA, die een vuist kunnen maken tegen de onstilbare datahonger van de overheid? Waar kan ik als burger aankloppen met een verzoek voor gegevensverstrekking als de overheid een ondoordringbaar datadoolhof heeft gecreëerd?

Pieter Gelderland, Almere

Tegenmacht

Als één Kamerlid dat kritisch en vasthoudend is in de taakuitoefening, al zóveel invloed heeft en het de regering al zó lang zó lastig kan maken (interview Renske Leijten), hoe zou het dan zijn als 50, of 100 of zelfs 150 Kamerleden hun taak zo uitoefenen? Wat een enorme tegenmacht zou de Kamer dan hebben. En het mooie is: die tegenmacht heeft ze in eigen hand en is niet afhankelijk van de dikte van een regeerakkoord of van de bestuurscultuur (wél van een effectief informatierecht).

Kortom, niet teveel bezig zijn met discussie over wie wat zei in besloten vergaderingen, met trending topics, met het partijbelang, met peilingen, met media-aandacht of met een verkiesbare plaats bij de volgende verkiezingen: oefen je taak als volksvertegenwoordiger uit. Dan is er ook een reële kans op herstel van het vertrouwen in de politiek.

Els-Marie Peeters, Oegstgeest

Wijs man

Wat mij betreft is de naam van de volgende minister van volksgezondheid duidelijk: Jac Rooijmans van GGD Limburg-Noord. Een wijs man die begrijpt dat protocollen en richtlijnen bedoeld zijn om van af te wijken en dat ook durft te doen.

Carla Redegeld, Kortenhoef

Monarchie

‘Wij proberen naar ouders en kinderen uit te dragen dat iedereen gelijk is, ongeacht ras, cultuur, geaardheid of geloofsovertuiging’, zegt directrice Bianca Heijsteeg in het artikel over de koningsspelen. Dat gaat dus niet lukken in een monarchie.

George Frankena, Heerenveen

Vlag

Het Loo gaat in het najaar drie maanden dicht om ‘de persoonlijke levenssfeer van de koning te beschermen’. Aangenomen wordt dat hij ( weer) gaat jagen. Voor iemand die voor zijn plezier dieren doodt, steek ik geen vlag uit. Dat doen ik wel op 4 en 5 mei, met respect.

Len Koetsier, Groningen

Brugjaar

Het advies van de Onderwijsraad over een driejarige brugklas doet zoals viel te verwachten heel wat stof opwaaien in Onderwijsland. Er bestaat inmiddels al meer dan honderd jaar een onderwijstype dat dit model praktiseert: de Vrije School. Zeker niet voor elk kind geschikt, maar gelukkig valt er nog steeds wat te kiezen in dit land.

Sylvia Peters, Zeist

Lekker schrijven

Willem Bisseling adviseert alle amateurschrijvers: ‘Schrijf geen boek, ga lekker lezen!’ Hij wijst de expressie van deze schrijvers af, terwijl het juist bijdraagt aan een gezond en zinvol leven.

Ruim vier jaar geleden begon ik aan het schrijven van een roman. Ben net de 25.000 woorden gepasseerd, dus het vordert. Mijn vrienden zingen, schilderen, boetseren. Maar o wie het waagt te schrijven, die ontmoet kritische blikken. Schrijven behoort immers toe aan Ramsy Nasr en Marieke Lucas Rijneveld en een beetje aan Herman Koch.

Als amateurschrijver ben ik dol op mijn uren van schrijven en schrappen. Ik hoef niet naar het boekenbal. Amateurkunst is in zichzelf van grote waarde. Dat verdient aanmoediging in plaats van afwijzing.

Dinja van Gestel, Breda

Meer over