ingezonden brieven

Kampioen zonne-energie? Laat Nederland wat bescheidener zijn

Dit zijn de lezersbrieven, over hoe Nederland het klimaatprobleem (niet) oplost, de belastingmoraal van bedrijven, Ruttes gewiste sms’jes en de P.C. Hooftprijs.

Redactie
Zonnepanelen bij Shell Moerdijk. Beeld Freek van den Bergh / de Volkskrant
Zonnepanelen bij Shell Moerdijk.Beeld Freek van den Bergh / de Volkskrant

Brief van de dag: Aandeel van zon in totale energieverbruik is nog geen 2 procent

Op de voorpagina van de Volkskrant van 17 mei staat: ‘Kampioen zonne-energie.’ Bijna 10 procent van ons elektriciteitsverbruik komt van zonne-energie. We staan in de top-10. Bij zonne-energiecapaciteit per hoofd van de bevolking staan we zelfs op de tweede plaats. Als Nederlanders kunnen we trots zijn op onze energietransitie. Als het aan ons ligt is het klimaatprobleem binnenkort opgelost. Maar dan staat ergens een klein zonnetje met de tekst ‘Van het totale energieverbruik is het echter nog weinig: 1,7 procent’.

Ik denk dat we ons als Nederland wat bescheidener moeten opstellen. We hebben nog veel werk te doen. Het zou goed zijn de statistieken per land aan te vullen met het aandeel van de zonne-energie in het totale energieverbruik. Ik weet zeker dat Nederland dan ergens onderaan zal bungelen.

Onno Schweers, Hoorn

Belastingen

‘Tientallen grote Nederlandse bedrijven spreken af om zich aan de belastingregels te houden’ lees ik op de Volkskrant-site. Mijn eerste reflex: dit is van De Speld. Een kop van het kaliber: scheids­rechters spreken af voortaan onpartijdig te fluiten. Maar nee, het blijkt serieus. Nu begrijp ik pas waarom er tegenwoordig wordt gewaarschuwd voor satire: om aan te geven dat de andere berichten dat níét zijn.

Maarten Keijzers, Eindhoven

Sms’jes

Ik lees dat Ruttes telefoon een maximale opslagcapaciteit van 20 sms’jes zou hebben gehad (Voorpagina, 18 mei). Zelfs mijn ‘antieke’ Nokia kan tientallen, zo niet honderden sms-berichten opslaan. Oftewel: een volstrekt ongeloofwaardig argument. Tenzij Ruttes mobieltje een ietwat verbeterde versie was van de telefoon die B100 uit Bassie en Adriaan gebruikte.

Hans Noppert, Borne

Sms’jes

Dus Rutte wist toch wel iets.

Dick Otter, Opperdoes

Benzakour

Het komt niet vaak voor dat we thuis zo geraakt zijn door een serie in onze krant als die van Mohammed Benzakour over zijn vader. Wat een schitterende kroniek. Ontroerend, ontluisterend en zeldzaam mooi geschreven. Voer voor een boek. Zijn analfabete vader zou apetrots zijn.

H. van Zanten, docent geschiedenis, Rotterdam

Insecten

Ik was er al bang voor, deze overtreffende trap van wokeness: Bart Kuijer breekt een lans voor de insecten (O&D, 17 mei). Die moeten we vooral niet gaan kweken als voedselvoorziening, want dat is zielig. Ook insecten hebben pijn, zo zou wetenschappelijk zijn aangetoond. Het zou me niet verbazen als hij een rijk gevoelsleven bij insecten vermoedt.

Ik ben benieuwd wat Kuijer gaat doen als hij zou weten dat ook planten door een antropocentrische bril gezien gevoelens hebben. Ze waarschuwen elkaar bij gevaar en stress, en met name via hun wortels wordt er veel gecommuniceerd. Planten massaal kweken en oogsten is dus ook zielig. En dan blijft er niet veel te eten meer over, zodat Bart, als hij consequent is, een heerlijk maaltje voor zijn geliefde insecten zal worden.

Bas Defize, bioloog, Utrecht

Jeroen Brouwers

Alle Lansu schendt in zijn brief over de P.C. Hooftprijs 2010 (Geachte redactie, 14 mei) om enkel hem moverende redenen het juryprotocol dat stelt dat beraadslaging geheim is. Dat ga ik dus niet doen, alleen kan ik wel mededelen dat het niet is gegaan zoals hij schrijft. Daarmee klap ik niet uit de school; vijf juryleden spreken hun voorkeur uit, en een bekroning is het resultaat van een inhoudelijke discussie tussen die juryleden, nooit van een dictaat van één jurylid. Het enige dat klopt aan Lansu’s brief is dat Jeroen Brouwers de prijs toen niet heeft gekregen. Dat geldt namelijk voor alle schrijvers, behalve voor Charlotte Mutsaers die dat jaar won.

Geert Buelens, Bilthoven

Warmhoudkubus

Goede column van Frank Heinen (Ten eerste, 18 mei) over de rondfietsende maaltijdbezorgers die de stoepen en fietspaden domineren. Met name in steden waar de winkels voor vrijwel iedereen makkelijk bereikbaar zijn, is dat niet nodig voor mensen die gewoon kunnen lopen of fietsen.

Als die bezorgers nu allemaal iets zinnigers gaan doen, zou dat best een aantal tekorten kunnen oplossen.

Mieke Koenen, Nijmegen

Oekraïne

De vraag wordt gesteld hoeveel offers Europa bereid is te brengen voor Oekraïne (Ten eerste, 18 mei). Gelukkig hebben de Verenigde Staten zich deze vraag niet gesteld nadat ze besloten hadden om in te grijpen op het Europese slagveld in de Tweede Wereldoorlog. Laten we in Europa nu ook de rug recht houden en tonen dat agressie niets oplevert. De onderhandelingstafel komt pas in beeld als er zicht op is dat het Russische leger wegtrekt uit Oekraïne.

Pim Hol, Utrecht

Sociale huurwoning

Met interesse las ik de brief van Esther Turk (O&D, 17 mei), die zogeheten Woning Zoeken-spreekuren coördineert, over het doorstromen van ouderen naar een kleinere sociale huurwoning. Natuurlijk is het goed als hierover wordt nagedacht in deze tijden van woningnood. Maar alsjeblieft geen huurcontracten, zoals zij voorstelt, die verplicht stellen dat je verhuist als je ouder wordt en je gezin ‘gekrompen’ is.

Het gaat namelijk niet alleen om je huis, het gaat ook om de woonomgeving – misschien nog meer dan om een groot of klein huis. Wanneer je je echt thuis voelt in je buurt omdat die naar je zin is qua rust, groen, buren, tuin, ruimte etcetera, wil je daar niet graag weg. En is het maar de vraag of je op je oude dag nog ergens een kleiner huis kunt vinden waar je je in je laatste levensjaren ook thuis kunt voelen, en dat ook nog te betalen is.

Ook andere mogelijkheden die Turk noemt, zoals bevriende senioren samen laten wonen in één woning, moeten je maar net liggen. Ik zou er persoonlijk niet aan moeten denken, want ik ben erg gesteld op mijn privacy, op stilte en lekker alleen zijn. Dus géén verplichtingen in je huurcontract, laat ieder mens dat, indien enigszins mogelijk, op haar/zijn oude dag zelf bepalen.

Gerda Vogelzang (79 jaar), Poortugaal

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Meer over