Op het tweede gezichtKamala Harris

Kamala Harris is een winnaar. Krijgt zij de Amerikaanse verliezers wel naar de stembus?

Olaf Tempelman legt bekende buitenlanders op de sofa. Deze week: dat Joe Bidens running mate Kamala Harris succes uitstraalt, is in de strijd om de harten van onsuccesvolle kiezers niet per se een voordeel.

Beeld Javier Muñoz

Wie bezorgd is over de leeftijd van de mannen die op 3 november strijden om het presidentschap van de VS, kan zich troosten met het feit dat ze allebei een jongere vicepresident meebrengen met wie de wereld vrijwel zeker beter af zal zijn dan met hen. Dat Mike Pence (61) in tegenstelling tot zijn baas geen vlieg kwaad doet, werd in zijn debat met Kamala Harris (55) nogal letterlijk aangetoond door de vlieg die minutenlang in zijn haar zat. Dat Kamala Harris eloquenter, kundiger, energieker en evenwichtiger is dan Trump, Pence en Biden, kon iedereen constateren die niet werd afgeleid door de vlieg in het haar van Pence.

De wereld kan Joe Biden complimenteren met zijn keuze voor het geval hij in het Witte Huis te maken krijgt met kwalen waar bijna-tachtigers vatbaar voor zijn. Probleem is dat hij Harris – in 1964 geboren als dochter van een Indiase moeder en een Jamaicaanse vader die elkaar kenden van de universiteit van Berkeley – niet alléén heeft gevraagd vanwege haar kundigheid. Hij hoopt dat zij zwarte kiezers naar de stembus kan lokken. Of Harris dat gaat lukken, valt te bezien. Meer dan het feit dat ze in haar tijd als officier van justitie in Californië streng was voor zwarte verdachten en een vermogende witte echtgenoot en twee witte stiefkinderen heeft, speelt iets mee wat Kamala Harris uitstraalt: ambitie en succes. Zij is niet alleen ‘een winnaar’, zij is ook een winnaar die sterk overkomt als een winnaar. In een strijd om de harten van kiezers die het vanwege racisme en nog duizend andere redenen niet tot winnaars schopten, is dat niet gegarandeerd een voordeel.

Het is publiek geheim dat velen in de Democratische Partij hoopten dat Michelle Obama Bidens running mate zou worden. Michelle Obama legt met de blik in haar ogen altijd een troostende arm om mensen die het niet meezat in het leven, zij communiceert: ‘Ik begrijp jullie pijn.’ Kamala Harris communiceert iets anders: ‘Jullie kunnen ook succesvol worden!’

Politici leren zich vaak kennen als ze een kinderboek schrijven. Het kinderboek van Kamala Harris heet Superheroes Are Everywhere, en is een eerbetoon aan alle mensen die haar hielpen ver te komen in het leven. Haar leraren die haar vleugels gaven, haar strijdbare Indiase en Jamaicaanse grootouders, haar optimistische ouders. ‘‘Kijk Kamala’, zei mijn moeder altijd. ‘Jou zal alles lukken, als je maar met je hele hart je best doet. Alles in de hele wereld.’’ Die moeder wist wat ze zei. Kamala Harris was de eerste vrouwelijke én zwarte officier van justitie in San Francisco, de eerste vrouwelijke procureur-generaal van Californië, de tweede zwarte vrouw in de Senaat en de eerste die zich kandidaat stelde voor het presidentschap. Superheroes Are Everywhere laat er geen twijfel over bestaan dat daar behalve intelligentie en optimisme werklust aan ten grondslag lag: ‘Superhelden werken hard!’ Weinig mensen worden vaker in vliegende vaart gefotografeerd dan Kamala Harris.

Verplaats je naar arme zwarte wijken in Pittsburgh, waar niemand nog werkt heeft sinds de staalindustrie verdween. Gaan affiches van Harris aan roestende bruggen inwoners naar de stembus lokken? Een van de sinistere verklaringen voor het succes van de malafide rijkeluiszoon Donald Trump in 2016 was dat zijn toon de vele verliezers die de VS herbergt aansprak en die van Hillary Clinton niet. Ze gaven hem ‘een irrationele stem’ en belandden van de regen in de drup. De wereld mag hopen dat die geschiedenis zich niet herhaalt. Als het zover komt dat Kamala Harris een kwakkelende Joe Biden vervangt, wordt ze niet alleen de eerste vrouwelijke zwarte president van de VS, maar waarschijnlijk ook een goede president.

Meer Op het Tweede Gezicht:

Joe Biden nam zelf ook al plaats op de sofa. Een vraag die in de geschiedenisboeken zal belanden, is hoe het kon dat in een verkiezingsjaar waarin niet alleen de koers, maar ook de instituten van de Verenigde Staten zelf op het spel stonden, de Democraten werden vertegenwoordigd door een broze man die dertig jaar terug een zo veel betere kandidaat was geweest.

De op 20 augustus met het zenuwgif novitsjok vergiftigde Russische oppositieleider Aleksej Navalny is in Duitsland zo goed hersteld dat hij weer interviews kan geven. Daarin laat hij er geen twijfels over bestaan dat de man die de opdracht gaf hem uit de weg te ruimen in het Kremlin woont. In Op het Tweede Gezicht werd ontdekt dat Navalny een zesde zintuig bezit voor de zwakheden van het Poetin-regime.

Luister POTUS de podcast
Gijs Groenteman neemt elke week de campagneweek door. Waar was Trump, wat deed Biden en waar had Amerika het over? Met POTUS de podcast ben je weer bij.

Meer over