ingezonden brieven

Ingezonden brieven: Tutu, een internationale familie en aanbevelingen voor de journalistiek

De ingezonden lezersbrieven van woensdag 29 december.

Redactie
Desmond Tutu juicht, links van hem de Dalai Lama. Beeld AP
Desmond Tutu juicht, links van hem de Dalai Lama.Beeld AP

Brief van de dag

Dank voor het mooie artikel over een van mijn helden, Desmond Tutu (Ten eerste, 27/12). Mijn man en ik deden ontwikkelingswerk en adopteerden twee lieve meisjes. Sandra, poliopatiëntje in Bolivia en Judith, kind uit een weeshuis in Ethiopië. We woonden en werkten in beide landen. Later kwam er een ‘home made’ zoontje bij, een heel blond jongetje.

Toen we een keer in een vliegtuig op weg naar Nederland zaten, stond daar ineens een priester voor ons. We hadden ons net geïnstalleerd, baby bij mama op schoot, meisjes naast mij, en die man stond voor ons. Ik herkende Tutu. Hij kijkt me aan en zegt: Look at this, this is what you call an international family!

Inmiddels ben ik 70, woon weer in Nederland, mijn kinderen zijn volwassen, maar vaak herinner ik mij deze woorden, wetend dat hij streefde naar en vocht voor gerechtigheid. Ik zal zijn woorden nooit vergeten.

Ineke de Haan, Leidschendam

Journalistiek

Het artikel ‘En wat zegt u daarop?’ is een interessante aanzet om de rol van de journalistiek en de media in de bestuurscultuur te overdenken (V, 28/12). De veelal afhoudende reacties van de hoofdredacteuren in dit artikel geven te denken. Zouden ze samen een opdracht kunnen geven voor een stevige analyse van de rol van de journalistiek en de media bij de berichtgeving over wat er in de politiek gebeurt?

Graag voeg ik twee aanbevelingen toe aan de vijf in het artikel genoemde aandachtspunten. Als zesde aanbeveling: geef fouten ruiterlijk toe. Veel te vaak komt het voor dat het stuk van een journalist of een bijdrage op tv of radio onjuist is of onjuiste beelden oproept. Nooit wordt daar op teruggekomen. Het is beschamend. Anderen de maat nemen, maar zelf nooit kwetsbaarheid tonen.

Als zevende aanbeveling: stop met al die voorspellende artikelen. Bij veel onderwerpen wordt immers wel een artikel geplaatst over wat er mogelijk te gebeuren staat, maar als die gebeurtenis achter de rug is en geen ophef veroorzaakt, staat er geen letter meer over in de krant. Ik wil juist weten wat er gebeurt in de samenleving, meer dan de opinie of koffiedikkijkerij van een toevallige journalist.

Arie de Jong, Leiden

Zorgstuwmeer

Hoe aangrijpend de interviews in de Volkskrant over het zorgstuwmeer (Ten eerste, 28/12). Bijna een kwart miljoen Nederlanders kampt met uitgestelde zorg. En dan geldt Nederland als een van de ‘welvarendste’ landen ter wereld. Soms is het voor patiënten al code zwart: zij krijgen niet de zorg die ze nodig hebben. Voornamelijk omdat 10 procent van de zelfingenomen bevolking antivaxer is.

Het lijkt me een proportioneel verantwoord besluit als voortaan van alle ic-bedden nog maar 10 procent van de behandelingscapaciteit voor covid beschikbaar is (het teveel aan covidpatiënten wordt dan in een gewoon ziekenhuisbed opgevangen).

Jonge ouders met kanker en hartfalen krijgen ook al ruim een jaar te horen ‘we kunnen u niet helpen, uw operatie is voor onbepaalde tijd uitgesteld’. Laten we de indeling veranderen, opdat zij eindelijk hun levensreddende behandelingen krijgen.

Hans Mooren, Aerdenhout

Sluiting

Maandag 3 januari denken de betrokken ministers na over de vraag of scholen en bso-opvang op 10 januari weer fysiek onderwijs mogen geven. Naar mijn idee zou dat alleen verhinderd kunnen worden als er sprake is van een nieuwe situatie met nieuwe informatie. Anders had deze beslissing al eerder genomen kunnen worden.

Niet nieuw is het verder verspreiden van de omikronvariant. Ook niet nieuw zijn de besmettingen tussen kinderen die in een lokaal zitten waar ze geen 1,5 meter afstand kunnen houden.

Waar kinderen, ouders, leerkrachten, pedagogisch en schoolleiders nu behoefte aan hebben, is veiligheid. Dat kun je creëren door bijvoorbeeld op tijd te faciliteren in voorrang bij het testen en vaccineren, maar ook door voorspelbaarheid in de maatregelen.

Martijn Plas, directeur kinderopvang, Ruinen

Gepantserd

De brandweer in Rotterdam heeft een blusauto gepantserd om bij eventuele noodgevallen op oudjaar in te kunnen zetten. Dankzij de bewapening van het voertuig zullen de brandweerlieden veilig zijn als ze moeten uitrukken (Ten eerste, 28/12). Wat is er in Nederland gebeurd dat je het leest en dit soort nieuws al heel gewoon vindt?

Len Koetsier, Groningen

Epidemie

Pandemie, Vandaag is het gisteren. Gisteren was het al gisteren. Morgen zal het weer als gisteren zijn. Dan word ik weer wakker in gisteren. Gisteren heeft de wereld in zijn greep. Wanneer zal het weer morgen zijn?

Emile Snell, Leiderdorp

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Meer over