LEZERSBRIEVENDinsdag 27 april

Ingezonden brieven: Niemand vraagt om absolute transparantie

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 27 april.

Renske Leijten (SP) in gesprek met Pieter Omtzigt (CDA) tijdens de schorsing van het debat over het aftreden van het kabinet. Het kabinet viel over de toeslagenaffaire.  Beeld Freek van den Bergh / de Volkskrant
Renske Leijten (SP) in gesprek met Pieter Omtzigt (CDA) tijdens de schorsing van het debat over het aftreden van het kabinet. Het kabinet viel over de toeslagenaffaire.Beeld Freek van den Bergh / de Volkskrant

Brief van de dag: Transparantie

De vertrouwenscrisis in het openbaar bestuur leidt tot de roep om meer transparantie en openheid. Volkskrant-journalisten Sander van Walsum en Martin Sommer weten al dat dit niet de oplossing is. Sterker nog, die zal volgens Sommer leiden tot een dictatuur. Maar ze vallen het spookbeeld aan van absolute transparantie, waar niemand om vraagt. Waar wel om wordt gevraagd, is heldere informatievoorziening aan parlement, journalisten en burgers. Precies daar gaat het mis, zoals de commissie-Van Dam vaststelde: de informatievoorziening – een grondwettelijke plicht – is ‘ingegeven door gewenste juridische of politieke uitkomsten, resulterend in het slechts gedeeltelijk, vertraagd of niet verstrekken van informatie’. En: ‘Verbetering van de informatievoorziening is essentieel voor het functioneren van het parlement, van de media en van de rechtsbescherming.’

Voor publieke verantwoording is transparantie een noodzakelijke voorwaarde. Mogen bestuurders dan niet in beslotenheid plannen maken? Natuurlijk wel, mits zij verantwoording afleggen over hoe die plannen tot stand zijn gekomen, wie er inspraak heeft gehad, hoe die inspraak luidde, welke belangen er tegen elkaar zijn afgewogen, welke onderzoeken zijn meegenomen en waarom besloten is wat er besloten is. Zo’n bestuurscultuur zal het vertrouwen, dat ernstig is beschaamd, doen toenemen. De guillotine blijft in het museum.

Jonathan Huseman, Tienhoven

Nominatie

Van harte gefeliciteerd met het behalen van de laatste vijf geselecteerden in de verkiezing voor de World’s Best Designed Newspaper. Een fantastische prestatie en wat mij betreft zeer terecht.

Erwin Noorman, Meppel

Nominatie (2)

Nu zijn ook kranten afgezakt tot het niveau van armoedige tv-programma’s waar de ene na de andere amateur in ergerniswekkende finales tot ster wordt verkozen. 25 (niet meer) van de vele duizenden kranten die wereldwijd verschijnen, hebben zich opgegeven voor een verkiezing tot de best vormgegeven krant. Ook de Volkskrant doet mee. En is doorgedrongen tot de finale, hoera. Nog drie nachtjes slapen en we weten het. Ik lees de Volkskrant dagelijks met veel plezier, maar voor deze informatie sla ik de krant niet open.

Willem de Heus, Almere

Caroline

Met tranen in de ogen las ik het relaas van Caroline, die geen voorrang kon krijgen om in aanmerking te komen voor een coronavaccinatie. Door kanker heeft ze weinig tijd van leven. Hoe onmenselijk is onze maatschappij ingericht? Gelukkig was er in deze situatie een GGD-arts die begrip kon opbrengen voor haar omstandigheden en handelde naar de eed die hij ooit heeft afgelegd.

Lya Groenewoud, Uithuizen

Introvert

‘Mensen die niet in groepen gedijen, tegen borrels opzien, bang zijn voor mensenmassa’s, angststoornissen hebben.’ Over welke mensen gaat het in het artikel ‘Niksdoen is niks’? Over introverte mensen, een groep die ongeveer een derde van de bevolking uitmaakt. De kwaliteiten van deze groep staan in deze tijd niet hoog aangeschreven. De vooroordelen uit het citaat komen nota bene van hoogleraar cognitieve psychologie Stefan van der Stigchel. Hij beschrijft zichzelf als een extravert type (‘tegen adhd aan’), dat verklaart veel, want inlevingsvermogen is niet de sterkste kant van dit type. Daarvoor heb je weer meer aan de introverte medemens, die van nature het vermogen heeft zich in een ander te verplaatsen. En dat is maar één van onze vele kwaliteiten, die aan een broodnodige herwaardering toe zijn.

Ingrid Daamen, Uithoorn

Zihni Özdil

Wat een verademing om de mooie en rake woorden van Zihni Özdil te lezen. Bijkans onpasselijk word ik soms van het politiek correcte gekakel. Nihil sine labore.

Christa van Zeggeren, Den Haag

Zihni Özdil (2)

Ik kan me de woede van de heer Özdil voorstellen. Het loslaten van correct taalgebruik is een onzalige gedachte. Maar het is verkeerd in je woede je gram te halen door wit progressief Nederland op de mestvaalt te storten en jonge allochtonen in Nederland te adviseren zich te richten op christelijk conservatief en rechtsig liberaal Nederland. Ook onder wit progressieve Nederlanders zijn er velen die gruwen van gekwezel van ‘-logen’. Maar veel van wat in onze samenleving is gerealiseerd, komt uit de koker van wit progressief Nederland. Dat weet Özdil ook, dus graag de nuance en graag weg blijven van geroeptoeter.

Jan Scheffers, Utrecht

Meer over