Ingezonden brieven

Ingezonden brieven: Kijk in de spiegel en wees ontevreden

De lezersbrieven van zaterdag 26 februari.

Redactie
De gemeente Schiermonnikoog telt in 2016 de stemmen die zijn uitgebracht in het referendum over het associatieverdrag tussen EU en Oekraïne. Beeld ANP
De gemeente Schiermonnikoog telt in 2016 de stemmen die zijn uitgebracht in het referendum over het associatieverdrag tussen EU en Oekraïne.Beeld ANP

Brief van de dag

Kippen, koeien en varkens hebben al een ‘Beter leven’-keurmerk. De Volkskrant is op weg om ook het zoogdier mens van dat keurmerk te voorzien met hun ‘Beter Leven’-serie. Zou je na afloop als bewijs een tattoo op je arm kunnen krijgen, vraag ik me af. Met Hoe vind je een goede coach zijn we weer een stap verder.

Bij een ‘coach’ denk ik aan het Wilde Westen, lange ritten door de prairie, ’s avonds de coaches in een cirkel, je weet maar nooit, we zagen een rookpluim in de verte. Ik denk aan True Grit, Django Unchained, Dances with Wolves, High Noon, Arendsoog, Witte Veder, Winnetou, bisons, pijl en boog.

Toegegeven dat heeft iets kinderlijks. Zoals zovelen van mijn generatie heb ik God de vader als coach van mijn leven achter me gelaten, maar tot mijn verbazing blijken velen toch niet zonder de steun van een hogere macht te kunnen. Om jezelf coach te noemen heb je geen opleiding nodig. Het schijnt dat de eertijds zo succesvolle Emile Ratelband ­vroeger poffertjesbakker was.

Kijk in de spiegel en wees ontevreden. Coaching gaat over het ontplooien van onvermoede talenten. Wat wil je met je leven. Wat wil je bereiken in je beroep. Het belooft de kloof te overbruggen tussen wat je bent en zou kunnen zijn. Niks natuurlijke ontwikkeling. Op naar de zelfverlossing.

Toch valt er wel wat af te dingen op ­coaching. In een speciaal nummer omtrent hypes sprak ooit het Franse weekblad Le Nouvel Observateur over ‘de tirannie van het ideale zelf’. Wat te doen als het coachingtraject niets oplevert? Soms valt het ideale zelf maar al te snel samen met het teleurstellende momentele zelf, want niet elke uil is in staat om een valk te worden.

Pier Bergsma, Hurdegaryp

Inlegvel

In 2016 werd in Nederland een referendum gehouden over het associatieverdrag van de EU met Oekraïne. De meerderheid van de kiezers stemde toen tegen dat associatieverdrag, onder wie ook ik. Ik was van mening dat het onverstandig was om in de achtertuin van Poetin te gaan rommelen, omdat daar op termijn alleen maar moeilijkheden van zouden komen. Dat is nu ook, helaas, maar al te waar gebleken.

Minister-president Rutte liet toen een inlegvel bij dat associatieverdrag toevoegen waarin het Nederlands voorbehoud werd vastgelegd. Wat is nu de status van dat inlegvel, en waarom wordt in de berichtgeving over de Russische invasie in de Oekraïne nergens meer naar dat referendum verwezen en over de eventuele gevolgen daarvan voor de Nederlandse opstelling gereflecteerd?

Jan Simons, Amsterdam

Dwangbuis

Er moeten in Nederland toch voldoende psychologen, psychiaters en therapeuten beschikbaar zijn om die arme Poetin te helpen bij het omgaan met en zo mogelijk genezen van zijn megalomane ­psychose. Poetin is geen dader maar een slachtoffer. Help die man, desnoods met een dwangbuis.

Peer de Vries, Amersfoort

Onderschat

‘We hebben Poetin onderschat’, hoor ik op de radio. Onderschat? Helaas hebben we hem overschat, omdat we hoopten dat uiteindelijk ook nu de rede zou ­overwinnen.

Gerard Mensink, Vleuten

Voorspelling

In 2016 voorspelde de overste b.d. der mariniers Ingo Piepers, op basis van zijn jarenlange bestudering van alle oorlogen vanaf 1495, in zijn 800 pagina’s dikke wetenschappelijk goedgekeurde dissertatie, dat er in 2020 weer een grote oorlog zou plaatsvinden. Geen politicus was in zijn boek geïnteresseerd, behalve Jeanine Hennis, toenmalig minister van Defensie. Niet dat die politici de huidige oorlog in Oekraïne hadden kunnen voorkomen, want volgens Piepers treden oorlogen op volgens natuurkundige wetmatigheden.

Als zijn dissertatie door de politici wel serieus was genomen, hadden zij in ieder geval pogingen kunnen ondernemen die wetmatigheid te doorbreken, door zoals Piepers voorstelde, alert te zijn op signalen van opgeroepen en gebruikte vijandbeelden en in VN-verband het besef daarvan te verspreiden en bespreekbaar te maken.

In de vorige eeuw werden de door Hitler gegeven signalen niet opgepikt, de laatste jaren de signalen die Poetin gaf ook niet, als struisvogels met de kop in het zand. Ten koste van hoeveel doden de komende tijd? Piepers zat er in zijn voorspelling twee jaar naast. De politici die zijn ongemakkelijke boek niet wilden lezen überhaupt. Heren politici schaam u.

Willem Heijster, militair psycholoog b.d., Breda

Stilte

Gisteren vertelde een vriendin dat haar Russische les begonnen was met een ­minuut stilte.

Lineke Schakenbos, Amersfoort

Denazificeren

Poetin gaat Oekraïne denazificeren. De enige partij in Nederland die de nazifolklore naspeelt, steunt hem. Arme wereld.

Jan de Jong, Zwolle

Omgangsvormen

De Tweede Kamer was van plan deze week te debatteren over haar eigen omgangsvormen. Vanwege de Russische inval in Oekraïne is die discussie uitgesteld. Dat lijkt een goede inschatting van de verhoudingen. Geweeklaag over gedoe in eigen huis, terwijl het huis van de ­buren in de fik staat, voelt ongepast.

Maar laat het geen relativering zijn van het belang van deze discussie. Een discussie die ook allang niet meer gaat(of zou moeten gaan) over omgangsvormen, over de vraag of ‘knettergek’ nou helemaal zo erg is.

Kernvraag is waar kritiek op het functioneren van de democratische rechtstaat overgaat in stelselmatige afwijzing van die rechtstaat als zodanig. Voor het eerste is geen betere plaats dan het parlement zelf. Tegen het laatste moet een parlement zich weren met alle kracht die het in zich heeft. Met duidelijke wetten, regels en ordehandhaving, maar boven alles met counter speech: een direct en inhoudelijk overtuigend weerwoord.

Als Wilders en Baudet met de gave van het woord erin slagen om haatspraak en ondermijning acceptabel te doen lijken, dan kunnen anderen met datzelfde wapen het tegendeel bereiken. De rest van de Kamer zal daarvoor wel op zoek moeten naar een betere versie van zichzelf.

Carla Hoetink, Nijmegen

Gekozen burgemeester

In het Commentaar in de krant van 22 februari en bij de lezersbrieven van 23 februari werd uitgebreid gepleit voor een gekozen burgemeester, vooral omdat politiek dan meer zal gaan leven bij de mensen. Dit kan ik niet ontkennen, maar door het kiezen van de burgemeester wordt er ook een schijnverantwoordelijkheid bij de kiezers gelegd.

Het beleid en dagelijks bestuur worden immers uitgevoerd door de wethouders en niet door de burgemeester. Deze gaat slechts over de openbare orde en veiligheid en is voorzitter van de gemeenteraad en het college, wat hij ook nog eens onpartijdig dient te doen. Bij de invloedssferen bij het benoemen van een burgemeester ligt dus niet het ­fundamentele probleem.

Nee, voor een oprechte openstelling aan de mensen zal het takenpakket van de burgemeester uitgebreid moeten worden. In een ideale situatie is een burgemeester zelfs geen lid van een partij. Zo handelt hij altijd onpartijdig en puur vanuit de belangen van zijn kiezers : een daadwerkelijke motivator voor actieve politieke participatie.

Merlijn van Leerzem, Breda

Zindelijk mens

In de column van Elma Drayer over The Rights Forum wordt gesproken over een ‘zindelijk mens’. Dat zal vast niet de bedoeling geweest zijn. Vermoedelijk is hier ‘zinnig’ de intentie geweest. Dat woord lijkt me in ieder geval zinvoller. En het woord ‘zinnelijk’ zullen we in dit verband (en in het huidige tijdsgewricht) maar beter uit de weg gaan.

Jan Smelik, Apeldoorn

Nachtwerk

Er is de laatste tijd veel gejeremieerd over de teloorgang van de ‘nachtcultuur’ in coronatijd, waardoor allerlei nachtdieren en nachtvlinders ernstig gedupeerd werden en niet konden zijn wie ze wilden zijn. Ter relativering van hun lijden zouden ze het artikel over nachtwerk kunnen lezen en nadenken over hoe 1,2 miljoen Nederlanders zonder al te veel klagen de nacht doorbrengen.

Evert van Ginkel, Leiden

Evidence-based practice

Kunnen we erop vertrouwen dat Ernst Kuipers in zijn nieuwe functie als minister van Volksgezondheid de wetenschap net zo serieus neemt zoals hij dat ongetwijfeld deed als arts bij de uitvoering van zijn vak? Vanuit het gangbare evidence-based practice-standpunt worden (klinische) beslissingen immers genomen op basis van het best beschikbare wetenschappelijke bewijs. Hup, publiceren die recente berekeningen van de TU Delft waaruit zou blijken dat er veel kosten en moeite bespaard kunnen blijven door niet onzinnig massaal te testen.

Nanette Haze, Nijmegen

7,6 miljoen euro

‘Massaal testen voor toegang bij indoor­evenementen kost 7,6 miljoen euro per dag en voorkomt amper ziekenhuisopnamen.’ Ik vraag me af: hoeveel kinderen in de wereld kunnen we met 7,6 miljoen euro per dag van de hongerdood redden?

Lida Schelwald-van der Kley, Lelystad

Vrouw

Heleen Mees wil de vrouw afschaffen. Laten we nou net anderhalve eeuw, met dank aan moedige vrouwen, eindelijk vrouwen de zichtbaarheid ­hebben gegeven die ze toekomt. Mees helpt ons terug naar een non-bestaan.

Zij doet niet anders dan de mantra’s herhalen van de zogenaamd progressieve transideologie die gebaseerd is op ­‘alternatieve feiten’, ‘diepe gevoelens van onbehagen’ en een ontkenning van het basale biologische feit dat de zoogdiersoort homo sapiens onveranderlijk tweeslachtig is. Daarbij gaat zij ook voorbij aan maatschappelijke feiten over verschillen tussen mannen en vrouwen, zoals bijvoorbeeld de schending van de lichamelijke integriteit: vrouwen zijn onevenredig vaak slachtoffer van ­seksueel geweld door mannen.

Voor lesbische vrouwen is het vooruitzicht van het afschaffen van vrouwen dubbel kwaadaardig: zij zijn niet alleen vrouw, zij vallen ook op vrouwen. Jezelf lesbisch noemen wordt door de ­translobby als haat gezien, als transfoob. De transideologie is niet alleen anti-vrouw, maar ook anti-homo. Mees kiest de veilige kant, want zij wil niet haar carrière vergooien. Want dat gebeurt er als je gewoon zegt dat je als vrouw wilt blijven bestaan en niet ­‘gewist’ wilt worden.

Marianne Driessen, Nijmegen

Vrouw (2)

Alhoewel ik de nieuwe transgenderwet alleen maar toejuich, begrijp ik een ding niet. Waarom moeten mannelijkheid en vrouwelijkheid het ontgelden in de strijd om gelijke behandeling van alle mensen onder de schitterde regenboogvlag?

Je kunt mannelijkheid en vrouwelijkheid niet afdoen als culturele concepten en de biologie daarmee volledig uitvlakken. Ik denk dan ook dat het een illusie is dat ‘anatomische verschillen op een dag niet meer bepalend zijn voor de inrichting van de samenleving’, zoals Heleen Mees schrijft in haar column.

Mannen en vrouwen, en iedereen daartussen, verschillen in velerlei opzichten van elkaar. Dat werd ons maar weer eens zeer letterlijk geïllustreerd in het interessante relaas over de motieven van het sturen van ongewenste dickpics (V, 22/2). Ik heb geen piemel en ik hoef hem ook niet. Iedereen die hem heeft en wenst gun ik hem van harte. In een veranderende wereld waar steeds meer behoefte lijkt te zijn aan het vieren van je eigen identiteit, ben ík ook maar gewoon blij een vrouw te zijn.

Amanda de Bruyn, Utrecht

Krantenbezorger

Ik ben zo’n jongere (16 jaar) die met een stapel papier voor oude mensen rondfietst. Zes keer per week gaat om 5.35 uur mijn wekker. De kranten haal ik uit een bak naast de voordeur, waarna ik tel of ik alle kranten heb. Vervolgens begin ik mijn ronde door een buitenwijk van ons dorp. Om 7.00 uur ben ik terug. Verkleden, ontbijten en om 7.45 uur op de fiets naar school.

Waarom doe ik dit? Ik wil graag een bijbaan en verdien hiermee zomaar het dubbele van bijvoorbeeld iemand die vakken vult in de supermarkt. Aan het eind van het jaar word ik door de abonnees ruimhartig beloond. Soms vind ik een briefje op een brievenbus met een persoonlijke boodschap.

Natuurlijk baal ik ook wel eens van een week regen, wind en niet goed uitgetelde kranten. Dat hoort volgens mij ook een beetje bij een bijbaan. Kun je op tijd naar bed gaan, vroeg opstaan en wil je overdag geen tijd besteden aan een bijbaan? Overweeg dan een krantenwijk.

Eliseba van Zuthem, Giessenburg

Stadsverziekers

Vandaag ontving ik een zeer ongewenste reclamebrief in de bus van een flitsbezorger. Die probeerde me met een dikke waardebon te verleiden tot het inschakelen van zo’n onderbetaalde fietskoerier voor mijn boodschappen. Terwijl ik in deze stad tot ’s avonds laat met een klein loopje álle boodschappen kan doen.

Het inspireerde me tot een woord voor alle flitsbezorgers, huisjesmelkers, toeristenwinkels, buitenlandse opkopers van sociale huurwoningen, maaltijdkoeriers, illegale verhuurders, stoepfietsers (en ga maar door) aan wie ik me de laatste jaren stoor. Stadsverziekers.

Herman Berk, Amsterdam

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Meer over